نقره آبشده چیست؟ محاسبه قیمت، عیار و نکات خرید و فروش نقره مستعمل
فهرست مطالب۱۰ بخش
- نقره آبشده چیست و از کجا میآید؟
- چرا عیارِ نقرهٔ آبشده ثابت نیست؟
- نقره آبشده، ساچمه و شمش نقره چه فرقی دارند؟
- روی نقرهٔ آبشده چه چیزی باید ببینید؟ انگ، کد و برگهٔ عیار
- دستگاه یا نمونهبرداری؟ یک نکتهٔ ظریف
- قیمت نقره آبشده چطور حساب میشود؟
- تقسیم بر ۹۹۹ یا بر ۱۰۰۰؟
- قیمت خرید و قیمت فروش: عددی که خیلیها فراموش میکنند
- قیمت هر گرم نقره ۹۹۹ از کجا میآید و حباب یعنی چه؟
- مراحل خرید نقره آبشده، قدمبهقدم
- خرید ضایعات نقره: نقرهٔ کهنهٔ خانه را چطور بفروشیم؟
- خرید نقره آبشده سرمایهگذاری خوبی است؟
- نقره آبشده یا نقره در بورس؟
- نقرهٔ آبشده را چطور نگه داریم؟
- اشتباههای رایج در خرید و فروش نقره آبشده
- سوالات متداول
- جمعبندی

خیلی از خانهها یک جعبهٔ نقرهٔ کهنه دارند: انگشترِ شکسته، قاشقِ جهیزیهٔ مادربزرگ، النگوی از مد افتاده. سرنوشتِ خیلی از اینها در بازار یک چیز است: ذوب میشوند و نقرهٔ آبشده میشوند.
نقره آبشده یعنی نقرهٔ کهنه، شکسته و ضایعاتی که ذوب و یکتکه شده است. اجرتِ ساخت ندارد و قیمتش فقط از سه عدد درمیآید: وزن، عیار و قیمتِ روزِ هر گرم نقرهٔ ۹۹۹. چون نقرههای مختلف قاطیِ هم ذوب شدهاند، عیارِ ثابتی ندارد. پس پیش از خرید باید عیارش سنجیده و روی فاکتور نوشته شود.
در این راهنما با هم میبینیم نقرهٔ آبشده دقیقاً چیست، قیمتش را چطور خودمان حساب کنیم، موقعِ خرید و فروش به چه چیزهایی نگاه کنیم و آیا اصلاً برای سرمایهگذاری به درد میخورد یا نه.
نقره آبشده چیست و از کجا میآید؟
نقرهفروشها و کارگاهها هر روز نقرهٔ کهنه از مردم میخرند. اینها شکلهای جورواجور دارند و عیارشان هم یکی نیست. برای اینکه بشود راحت حسابشان کرد، همه را با هم در بوته ذوب میکنند و به یک تکهٔ خام تبدیل میکنند. به همین تکه میگویند نقرهٔ آبشده، نقرهٔ ذوبی یا نقرهٔ مستعمل.
کلمهٔ «مستعمل» یعنی کارکرده. یعنی مادهٔ اولیهاش جنسِ دستدوم بوده است، نه نقرهٔ تازه از معدن. به همین دلیل به آن نقرهٔ بازیافتی هم میگویند.

ظاهرش زیبا نیست. شکلِ منظمی ندارد، گوشههایش ناصاف است و رنگش ممکن است جایی تیره و جایی روشن باشد. گاهی گوشهای از آن بریده شده؛ آن بریدگی معمولاً جای نمونهای است که برای عیارسنجی برداشتهاند. شاید اول نگاه بگویید «این چیه که دارم میخرم؟». ولی ارزشِ آن در فلزش است، نه در ظاهرش.

چرا عیارِ نقرهٔ آبشده ثابت نیست؟
عیار یعنی چند درصدِ یک تکه نقرهٔ خالص است. در نقره عیار را از ۱۰۰۰ میگویند. عیار ۹۹۹ یعنی از هر ۱۰۰۰ گرم، ۹۹۹ گرمش نقرهٔ خالص است. نقرهٔ زیورآلات معمولاً ۹۲۵ است؛ یعنی ۹۲٫۵ درصد نقره و بقیه بیشتر مس.
حالا فرض کنید یک انگشترِ ۹۲۵، یک قاشقِ قدیمیِ ۸۰۰ و چند تکه ساچمهٔ ۹۹۹ را با هم ذوب کنند. حاصل، عددی میانِ اینها میشود. برای همین هر تکه نقرهٔ آبشده عیارِ خودش را دارد و باید جداگانه سنجیده شود.
یک نکته را خیلیها اشتباه میکنند: ذوبکردن عیار را بالا نمیبرد. نقرهٔ ۹۲۵ بعد از ذوب هم حدودِ ۹۲۵ میماند. رسیدن به ۹۹۹ کارِ تصفیه در کارگاهِ تخصصی است، نه یک ذوبِ ساده. پس اگر کسی گفت «این آبشده از زیورآلات است ولی ۹۹۹ است»، برگهٔ عیارسنجی بخواهید.
نقره آبشده، ساچمه و شمش نقره چه فرقی دارند؟
این سه را در بازار زیاد کنارِ هم میشنوید. جدولِ زیر فرقشان را ساده نشان میدهد.
| ویژگی | نقرهٔ آبشده | ساچمهٔ نقره | شمش نقرهٔ برنددار |
|---|---|---|---|
| شکل | تکهٔ نامنظم | دانههای ریز | قالبِ منظم با وزنِ مشخص |
| عیار | متغیر؛ باید سنجیده شود | معمولاً نزدیکِ ۹۹۹ | معمولاً ۹۹۹ یا بالاتر، حکشده |
| اجرت | تقریباً ندارد | تقریباً ندارد | کمی هزینهٔ ساخت و برند |
| نگرانیِ اصالت | زیاد؛ برگهٔ عیار لازم است | متوسط | کم، اگر از فروشندهٔ معتبر باشد |
| فروختنِ تکهای | میشود تکهای برید | با ترازو، هر مقدار | تکهتکه نمیشود |
پس نقرهٔ آبشده ارزانترین شکلِ نقرهٔ فیزیکی است، ولی بیشترین حسابوکتاب را هم میخواهد. برای شناختنِ همهٔ راههای خرید، از شمش و سکه تا بورس، راهنمای خرید نقره برای سرمایهگذاری را ببینید.

روی نقرهٔ آبشده چه چیزی باید ببینید؟ انگ، کد و برگهٔ عیار
شمش اسمِ سازنده و عیار و وزن را رویش دارد. نقرهٔ آبشده نه. تنها چیزی که آن را معتبر میکند، نتیجهٔ ریگیری است.
ریگیری یعنی عیارسنجی. ریگیر کسی است که از تکه نمونه برمیدارد یا آن را با دستگاه میسنجد و عیار را اعلام میکند. نتیجه معمولاً به یکی از این شکلها همراهِ تکه است:
- انگ یا کدِ حکشده: عدد یا کدی که آزمایشگاه روی تکه میزند. انگ یعنی همان مُهری که روی فلز میخورد.
- نام یا کدِ آزمایشگاه: تا بدانید چه کسی عیار را تأیید کرده است.
- برگهٔ عیارسنجی: کاغذی با عیار، تاریخ و نامِ آزمایشگاه.
- عددِ ماژیکی: گاهی عیار یا وزن را با ماژیک مینویسند. این موقت است و ملاک نیست.
وزن را معمولاً روی تکه حک نمیکنند، چون ممکن است بعداً تکه را ببرند. وزن را باید روی ترازوی دقیقِ فروشنده، جلوی چشمِ خودتان، دید.

دستگاه یا نمونهبرداری؟ یک نکتهٔ ظریف
خیلی از مغازهها عیار را با دستگاهِ XRF میسنجند. این دستگاه به فلز آسیب نمیزند، ولی بیشتر سطحِ تکه را میخواند. اگر مذاب خوب هم نخورده باشد، ممکن است یک گوشه با گوشهٔ دیگر کمی فرق کند.
برای همین، در تکههای بزرگ یا وقتی به عیار شک دارید، بهتر است از جای دیگری هم بسنجید. هزینهٔ عیارسنجیِ دوباره معمولاً در برابرِ ارزشِ تکه ناچیز است. اگر نمیدانید نقرهٔ واقعی را از بدل چطور جدا کنید، راهنمای تشخیص نقره اصل از بدل را بخوانید.
پس قاعده ساده است: تکهای که نه کد دارد، نه برگه، نه نامِ آزمایشگاه، فعلاً فقط «یک تکه فلز» است. تا عیارش روشن نشده، پولش را ندهید.
قیمت نقره آبشده چطور حساب میشود؟
خبرِ خوب این است که حسابش سخت نیست. فقط سه عدد لازم دارید:
- وزن به گرم، از ترازوی فروشنده.
- عیار، از کد یا برگهٔ عیارسنجی.
- قیمتِ روزِ هر گرم نقرهٔ ۹۹۹، که در بازارِ ایران مبنای قیمتِ نقره است.
فرمولش این است:
ارزشِ نقرهٔ آبشده = وزن × (عیار ÷ ۹۹۹) × قیمتِ هر گرم نقرهٔ ۹۹۹

بیایید با هم حساب کنیم. فرض کنیم یک تکهٔ ۲۵۰ گرمی داریم با عیارِ ۹۴۰. فرض کنیم هر گرم نقرهٔ ۹۹۹ امروز ۵۰۰ هزار تومان باشد. این فقط مثال است؛ قیمتِ امروز را از صفحهٔ قیمت نقره امروز ببینید.
- عیار را به نسبت تبدیل میکنیم: ۹۴۰ ÷ ۹۹۹ ≈ ۰٫۹۴۱.
- قیمتِ هر گرم از همین تکه: ۵۰۰٬۰۰۰ × ۰٫۹۴۱ ≈ ۴۷۰ هزار و ۴۷۰ تومان.
- ضرب در وزن: ۴۷۰٬۴۷۰ × ۲۵۰ ≈ ۱۱۷ میلیون و ۶۱۸ هزار تومان.
چه فروشنده حساب کند، چه شما، با همین سه عدد باید به یک جواب برسید. اگر فاکتور فقط چند ده هزار تومان با حسابِ شما فرق دارد، احتمالاً از گرد کردن است. اگر بیشتر بود، فرمول را نشانش بدهید و بپرسید این فاصله از کجا آمده.

تقسیم بر ۹۹۹ یا بر ۱۰۰۰؟
بعضی فروشندهها سادهتر حساب میکنند و عیار را بر ۱۰۰۰ تقسیم میکنند. در مثالِ بالا این میشود ۲۵۰ × ۰٫۹۴ × ۵۰۰٬۰۰۰ = ۱۱۷ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان. یعنی حدودِ ۱۱۸ هزار تومان کمتر.
این اختلاف فقط حدودِ یکدهمِ درصد است و دعوا ندارد. مهم این است که پیش از معامله بدانید طرف با کدام روش حساب میکند. در خرید و فروش هم باید با یک روش حساب شود، نه یکی به نفعِ او در خرید و یکی به نفعِ او در فروش.
قیمت خرید و قیمت فروش: عددی که خیلیها فراموش میکنند
تا اینجا «ارزشِ فلز» را حساب کردیم. ولی فروشنده نقره را کمی گرانتر از این میفروشد و کمی ارزانتر از این میخرد. فاصلهٔ این دو، سود و کارمزدِ اوست.
فرض کنید فروشندهای بگوید هر گرم ۹۹۹ را ۵۰۰ هزار میفروشم و ۴۸۵ هزار میخرم. این ۱۵ هزار تومان فاصله یعنی ۳ درصد. پس اگر امروز بخرید و فردا به همان مغازه بفروشید، ۳ درصد ضرر کردهاید. قیمتِ نقره باید دستکم همینقدر بالا برود تا تازه سرِ جایتان برگردید. (عددها مثالاند؛ فاصلهٔ واقعی را از هر مغازه جداگانه بپرسید.)
پس پیش از خرید فقط نپرسید «چند میفروشی؟». بپرسید «اگر همین الان پس بیاورم، چند برمیداری؟». جوابِ این سؤال، هزینهٔ واقعیِ معامله است.
قیمت هر گرم نقره ۹۹۹ از کجا میآید و حباب یعنی چه؟
قیمتِ نقره در ایران به دو چیز بسته است: قیمتِ جهانیِ نقره و نرخِ دلار. قیمتِ جهانی برای هر «اونس» اعلام میشود. اونس یعنی حدودِ ۳۱٫۱ گرم. پس ارزشِ واقعیِ هر گرم نقرهٔ خالص اینطور درمیآید:
ارزشِ هر گرم نقرهٔ خالص = قیمتِ اونس به دلار × نرخِ دلار ÷ ۳۱٫۱۰۳۵
اگر بازار بیشتر از این عدد بگیرد، آن اضافه را حباب میگویند. مثلاً اگر طبقِ اونس و دلار هر گرم ۴۸۰ هزار تومان ارزش داشته باشد و بازار ۵۰۰ هزار بفروشد، ۲۰ هزار تومان حباب دادهاید. یعنی حدودِ ۴ درصد. این مثال است، ولی روشِ حساب همیشه همین است. توضیحِ کاملترش را در مقالهٔ حباب قیمت چیست و فلزات گرانبها کداماند نوشتهام.
پس پیش از رفتن به بازار، با دستِ پر بروید: قیمتِ روزِ گرمِ ۹۹۹، فرمول و یک ماشینحساب.
مراحل خرید نقره آبشده، قدمبهقدم
خریدِ آبشده قلق دارد، ولی اگر ترتیب را بدانید ساده است. این همان روشی است که در بازارِ آبشده رایج است:
- مبلغ را مشخص کنید. مثلاً «۱۰۰ میلیون تومان نقرهٔ آبشده میخواهم».
- از چند مغازه قیمت بگیرید. بپرسید: «آقا هر گرم ۹۹۹ چنده؟ آبشده میخوام.» یادتان باشد قیمت لحظهبهلحظه عوض میشود.
- دربارهٔ عیار حرف بزنید. بگویید عیارِ بالا و برگهدار میخواهید. هرچه عیار به ۹۹۹ نزدیکتر باشد، بعداً راحتتر فروخته میشود.
- قیمت را ببندید. اگر نرخ مناسب بود، بگویید «ببندید لطفاً». یعنی معامله با همین نرخ قطعی شد.
- نرخ را روی کاغذ بخواهید. از فروشنده بخواهید قیمتِ توافقشده را برایتان بنویسد.
- وزن و عیار را جلوی چشمتان ببینید. وزن را روی ترازو ببینید و عیار را با کد یا برگه تطبیق دهید.
- فاکتور بگیرید. وزن، عیار، کدِ آزمایشگاه و نرخِ هر گرم ۹۹۹ باید در فاکتور باشد. این فاکتور را هیچوقت گم نکنید؛ موقعِ فروش به کارتان میآید.
مبلغِ نهایی احتمالاً دقیقاً ۱۰۰ میلیون نمیشود، چون تکهها اندازهٔ ثابت ندارند. شبیهِ خریدِ آپارتمانِ پیشفروش است. قیمتِ هر متر را با سازنده میبندید؛ اگر آخرِ کار ۸۸ متر شد کمتر میدهید، اگر ۹۱ متر شد بیشتر. اینجا هم «قیمتِ هر گرم» بسته میشود و وزن و عیار هرچه شد، با همان نرخ حساب میشود.
کجا بخریم؟ در بیشترِ شهرها نقرهفروشیها و مغازههای فلزِ خام در راستههای طلا و نقرهٔ بازارِ اصلیِ شهر جمعاند. هر مغازهای آبشده کار نمیکند؛ پیش از رفتن تلفن بزنید. در ساعتِ شلوغیِ بازار بروید تا هم قیمتها زنده باشد و هم تحویل همان روز انجام شود.
خرید ضایعات نقره: نقرهٔ کهنهٔ خانه را چطور بفروشیم؟
خیلیها این مقاله را میخوانند چون نقرهٔ کهنه دارند و میخواهند بدانند چقدر میارزد. خریدارِ ضایعاتِ نقره همان حسابِ بالا را میکند: وزن، عیار، قیمتِ روز، منهای سودِ خودش. پیش از رفتن این چکلیست را مرور کنید:
- اول مطمئن شوید نقره است. خیلی از ظرفهای قدیمی «ورشو» یا روکشِ نقرهاند. ورشو با اینکه سفید و براق است، اصلاً نقره ندارد. ظرفِ روکشی هم فقط لایهٔ نازکی نقره دارد و تقریباً به قیمتِ نقره خریده نمیشود.
- انگ را نگاه کنید. عددهایی مثل ۹۲۵ یا ۸۰۰ روی قطعه، نشانهٔ عیار است.
- سنگ و تکههای غیرنقره را جدا کنید. نگین، چوبِ دسته یا فنرِ فلزی وزن را بالا میبرد ولی نقره نیست. خریدار هم آن را کم میکند.
- قطعهٔ قدیمی و هنری را جدا قیمت کنید. سکهٔ قدیمی یا ظرفِ قلمزنیِ کار دست ممکن است بیشتر از فلزش بیارزد. پیش از ذوبکردن، از یک کارشناس بپرسید.
- از دو سه جا قیمت بگیرید. نرخِ خرید از یک مغازه تا مغازهٔ دیگر فرق میکند.
- وزن را خودتان ببینید. ترازوی خانگی دقیق نیست، ولی دستکم میفهمید عدد چقدر است.
یک مثالِ ساده: فرض کنید ۴۰۰ گرم قاشق و چنگالِ ۹۲۵ دارید. نقرهٔ خالصش حدودِ ۴۰۰ × ۰٫۹۲۵ ≈ ۳۷۰ گرم است. پس ارزشِ فلزش تقریباً برابرِ ۳۷۰ گرم نقرهٔ خالص به قیمتِ روز است. خریدار کمی کمتر از این میدهد؛ ولی اگر پیشنهادش خیلی پایینتر بود، جای دیگری هم بروید.
خرید نقره آبشده سرمایهگذاری خوبی است؟
جوابِ صادقانه: برای کسی که خودِ فلز را میخواهد و حسابوکتابش را بلد است، نقرهٔ آبشده یکی از ارزانترین راههای داشتنِ نقرهٔ فیزیکی است. ولی برای همه نیست. بیایید خوب و بدش را کنارِ هم بگذاریم.
خوبیها: اجرت ندارد. قیمتش به ارزشِ فلز نزدیک است. میشود با پولِ نسبتاً کم شروع کرد و حتی تکهای را برید و فروخت. و مالِ خودتان است؛ دستِ کسی نیست.
بدیها: عیارش ثابت نیست و هر بار باید سنجیده شود. فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروش دارد. و جا میگیرد. فرض کنید هر گرم ۵۰۰ هزار تومان باشد؛ آن وقت یک میلیارد تومان نقره میشود ۲ کیلو. نگهداریِ امنِ این حجم، خودش دردسر است.
یک ریسکِ مهمتر هم هست: نوسانِ نقره معمولاً از طلا بیشتر است. همین امسال، بعد از رکوردِ بهمن ۱۴۰۴، نقره تا اوایلِ مهر ۱۴۰۵ بیش از ۴۰ درصد از سقفش پایین آمد. جزئیاتش را در ریسکهای سرمایهگذاری در نقره نوشتهام. توصیهٔ من این است که برای بیشترِ ما، ستونِ اصلیِ بخشِ فلزاتِ پسانداز طلا باشد و نقره سهمِ کوچکتر و پرریسکترش.
نقره آبشده یا نقره در بورس؟
اگر دردسرِ عیار و نگهداری را نمیخواهید، بورس دو راهِ رسمی دارد. جدولِ زیر این سه راه را مقایسه میکند.
| موضوع | نقرهٔ آبشده | گواهی سپردهٔ نقره | صندوق نقره |
|---|---|---|---|
| چه چیزی دارید؟ | خودِ فلز در دستتان | سندِ مالکیتِ شمشِ ۹۹۹٫۹ در خزانهٔ بورس کالا | واحدِ صندوقی که بیشترش گواهی نقره است |
| نگرانیِ عیار | دارد | ندارد | ندارد |
| نگهداری | با خودتان | با بورس، با هزینهٔ انبارداری | با صندوق، با کارمزدِ مدیریت |
| فروش | باید به مغازه ببرید | در ساعتِ بازار، از سامانهٔ کارگزاری | مثلِ سهم، با کدِ بورسی |
| حداقلِ خرید | به فروشنده بستگی دارد | ۱ گواهی، یعنی ۱ گرم | ۱ واحد |
پس اگر فلزِ ملموس میخواهید و حساب بلدید، آبشده گزینهٔ معقولی است. اگر سادگی و نقدشوندگی برایتان مهمتر است، گواهی سپرده نقره یا صندوق نقره را ببینید. تصمیمِ نهایی با خودتان.
نقرهٔ آبشده را چطور نگه داریم؟
نقره زنگ نمیزند و خراب نمیشود. ولی در هوای آلوده کمکم تیره و سیاه میشود. این تیرگی فقط روی سطح است و از وزن و عیار چیزی کم نمیکند. دلیلش را در چرا نقره سیاه میشود توضیح دادهام.

- هر تکه را در کیسهٔ دربسته و دور از رطوبت بگذارید.
- برگهٔ عیار و فاکتورِ هر تکه را کنارش، یا جای امنِ دیگری نگه دارید.
- برای مقدارِ زیاد، جای امن مثلِ گاوصندوق یا صندوقِ امانتِ بانک در نظر بگیرید.
- تکهٔ خیلی بزرگ نخرید. چند تکهٔ کوچکتر، بعداً راحتتر فروخته میشود.
اشتباههای رایج در خرید و فروش نقره آبشده
- خریدِ تکهٔ بیبرگه به امیدِ ارزانی. تخفیفِ چند درصدی، ریسکِ عیارِ پایین را جبران نمیکند.
- قاطیکردنِ قیمتِ طلا و نقره. فرمولِ طلا مظنه و عیارِ ۷۵۰ دارد؛ نقره با قیمتِ گرمِ ۹۹۹ حساب میشود. برای طلا راهنمای طلای آبشده چیست را ببینید.
- نپرسیدنِ نرخِ بازخرید. فاصلهٔ خرید و فروش هزینهٔ اصلیِ شماست.
- باور به اینکه ذوب عیار را بالا میبرد. نمیبرد.
- فروختنِ ورشو و روکش بهجای نقره، یا خریدنش. اول جنس را بسنجید.
- ذوبکردنِ قطعهٔ عتیقه. شاید ارزشِ هنریاش چند برابرِ فلزش باشد.
- گمکردنِ فاکتور. فروشِ تکهٔ فاکتوردار همیشه راحتتر است.
سوالات متداول
نقره آبشده چیست؟
نقرهٔ آبشده نقرهٔ کهنه، شکسته و ضایعاتی است که ذوب و یکتکه شده است. اجرتِ ساخت ندارد و قیمتش فقط از وزن، عیار و قیمتِ روزِ هر گرم نقرهٔ ۹۹۹ درمیآید. چون نقرههای مختلف با هم ذوب شدهاند، عیارش ثابت نیست و باید سنجیده شود.
قیمت نقره آبشده چطور حساب میشود؟
وزن را به گرم در عیار تقسیم بر ۹۹۹ ضرب کنید و حاصل را در قیمتِ روزِ هر گرم نقرهٔ ۹۹۹ ضرب کنید. مثلاً ۲۵۰ گرم با عیارِ ۹۴۰ یعنی حدودِ ۲۳۵ گرم نقرهٔ خالص. فروشنده معمولاً کمی بالاتر از این میفروشد و کمی پایینتر میخرد.
عیار نقره آبشده معمولاً چقدر است؟
به مادهٔ اولیه بستگی دارد. آبشدهٔ حاصل از زیورآلات معمولاً حدودِ ۹۲۵ یا کمتر است و اگر نقرههای قدیمیِ کمعیار قاطی شده باشد پایینتر هم میآید. عیارِ ۹۹۹ فقط با تصفیه به دست میآید. عددِ دقیق را فقط برگهٔ عیارسنجی میگوید.
خرید نقره آبشده سرمایهگذاری خوبی است؟
برای کسی که نقرهٔ فیزیکی میخواهد و حسابوکتابش را بلد است، از ارزانترین راههاست چون اجرت ندارد. ولی عیارش باید سنجیده شود، فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروش دارد و نوسانِ نقره از طلا بیشتر است. بهتر است سهمِ کوچکی از پسانداز باشد.
ریگیری نقره یعنی چه؟
ریگیری یعنی عیارسنجی. آزمایشگاه یا مغازهٔ ریگیری با دستگاه یا با برداشتنِ نمونه، عیارِ تکه را میسنجد و کد یا برگهای با عیار، تاریخ و نامِ آزمایشگاه میدهد. بی این نتیجه، نقرهٔ آبشده را نمیشود با اطمینان قیمت گذاشت.
فرق نقره آبشده با شمش نقره چیست؟
شمش شکلِ منظم، وزنِ مشخص و عیارِ حکشده دارد و معمولاً ۹۹۹ است، برای همین راحتتر فروخته میشود. نقرهٔ آبشده تکهٔ نامنظم با عیارِ متغیر است، تقریباً اجرت ندارد و ارزانتر است، ولی برای فروش ممکن است عیارسنجیِ دوباره بخواهد.
ضایعات نقره را کجا بفروشیم؟
نقرهفروشیها و خریدارانِ فلزِ خام در راستهٔ طلا و نقرهٔ بازارِ شهر ضایعاتِ نقره را میخرند. پیش از رفتن سنگ و تکههای غیرنقره را جدا کنید، انگ را ببینید و از دو سه مغازه قیمت بگیرید. قطعهٔ قدیمی و هنری را پیش از ذوب کارشناسی کنید.
آیا نقره آبشده سیاه میشود و ارزشش کم میشود؟
بله، نقره در هوای آلوده کمکم تیره میشود، ولی این تیرگی فقط روی سطح است و از وزن و عیارش چیزی کم نمیکند. ارزشِ آبشده به فلزش است، نه به ظاهرش. نگهداری در کیسهٔ دربسته و دور از رطوبت تیرگی را کند میکند.
جمعبندی
نقرهٔ آبشده همان نقرهٔ کهنهای است که ذوب شده و به ارزشِ خالصِ فلزش برگشته است. اجرت ندارد و ارزان است، ولی عیارش ثابت نیست و بی برگهٔ عیارسنجی نباید خریده شود. قیمتش را با سه عدد خودتان حساب میکنید: وزن، عیار و قیمتِ گرمِ ۹۹۹.
پس دفعهٔ بعد که خواستید نقرهٔ آبشده بخرید یا نقرههای کهنهٔ خانه را بفروشید، اول قیمتِ روز را از صفحهٔ قیمت نقره بردارید، فرمول را روی کاغذ بنویسید و از فروشنده سه چیز بپرسید: عیار، نرخِ هر گرم ۹۹۹ و نرخِ بازخرید. اگر طلا هم در سبدتان هست، من در دورهٔ صفر تا صد سرمایهگذاری در طلا همین روشِ خرید و حسابِ قیمت را برای طلای آبشده، سکه و شمش قدمبهقدم نشان دادهام.
