بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی ۱۴۰۵؛ مقایسهٔ ۲۰ صرافی با معیار امنیت، کارمزد و ریسک
فهرست مطالب۱۲ بخش
- جوابِ کوتاه: کدام صرافی ایرانی برای چه کسی؟
- صرافی ارز دیجیتال ایرانی در ۱۴۰۵: مجوز، تحریم و سقف خرید
- سه اتفاقی که معنای «صرافی خوب» را عوض کرد
- معیارهای انتخاب بهترین صرافی ارز دیجیتال (روش‌شناسی ما)
- جدول مقایسه ۲۰ صرافی ارز دیجیتال ایرانی
- معرفی بهترین صرافیهای ارز دیجیتال ایرانی
- کدام صرافی ایرانی کمترین کارمزد را دارد؟
- صرافی ایرانی معتبر را چطور تشخیص دهیم؟ چک‌لیست ۱۰ موردی
- امنترین صرافی ایرانی برای مبتدیها و قدم‌های شروع
- شش اشتباهی که موقعِ انتخاب صرافی پول‌تان را می‌برد
- سوالات متداول
- جمع‌بندی: بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی را چطور انتخاب کنیم؟
بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی برای بیشترِ ما در ۱۴۰۵ یکی از صرافیهای بزرگ و شلوغ است: نوبیتکس، والکس، تبدیل، بیتپین یا آبان تتر. این‌ها سابقهٔ طولانی دارند، خریدار و فروشنده در آن‌ها زیاد است و پول را معمولاً سرِ وقت پس می‌دهند. ولی هیچ‌کدام مجوزِ بانک مرکزی ندارند و چندتایشان تحریم شده‌اند. پس «بهترین» را با نیاز و ریسکِ خودتان بسنجید.
خیلی‌ها از من می‌پرسند: «کدام صرافی؟ فقط یک اسم بگو.» جوابِ من همیشه یک سؤال است: روزی که پول‌تان را لازم دارید، این صرافی پس می‌دهد یا نه؟ بیش از ۲۰ سال در بازار سرمایه به من یاد داده که جای معامله را با فهرستِ امکانات انتخاب نکنیم. در این راهنما ۲۰ صرافی ایرانی را با همین نگاه و با یک روشِ ثابت کنار هم گذاشته‌ام.
جوابِ کوتاه: کدام صرافی ایرانی برای چه کسی؟
اگر حوصلهٔ خواندنِ همهٔ متن را ندارید، از این جدول شروع کنید. این جدول رتبه‌بندی نیست. می‌گوید هر صرافی برای چه کاری مناسب‌تر است.
| نیازِ شما | گزینه‌های مطرح | چرا |
|---|---|---|
| خرید و فروشِ مبلغِ بزرگ | نوبیتکس، والکس، تبدیل، بیتپین | خریدار و فروشنده زیاد است؛ سفارشِ بزرگ بی‌آنکه قیمت را خیلی جابه‌جا کند پر میشود |
| تازه‌کار و خریدِ ساده | آبان تتر، بیت۲۴، پول‌نو، کیف پول من | چند کلیک و تمام؛ هزینه معمولاً درونِ قیمت است |
| کمترین کارمزد برای کسی که زیاد معامله می‌کند | راستین، ارزپلاس، تبدیل، سرمایکس | کارمزدِ سفارشِ محدود صفر، یا پله‌ای تا زیرِ ۰٫۱٪ برای حجمِ بالا |
| رمزارزهای کمتر شناخته‌شده (آلت‌کوین) | تبدیل، سرمایکس، ارزینجا، بیت۲۴ | صدها رمزارز؛ در کوین‌های کوچک احتیاط لازم است |
| فقط خرید و فروشِ تتر | آبان تتر، تترلند، اوکی اکسچنج | بازارِ فعالِ تتر به تومان و مسیرِ ساده |
پس اول بدانید با صرافی چه کار دارید: یک بار خریدن و نگه داشتن، یا هر هفته خرید و فروش. جوابِ همین سؤال نصفِ انتخاب است.
صرافی ارز دیجیتال ایرانی در ۱۴۰۵: مجوز، تحریم و سقف خرید
پیش از مقایسهٔ کارمزد، باید بدانیم در چه زمینی بازی می‌کنیم. در یک سالِ گذشته چهار چیز عوض شده که بیشترِ فهرست‌های قدیمی از آن خبر ندارند.
آیا صرافیهای ایرانی مجوز بانک مرکزی دارند؟
نه. بانک مرکزی خودش را مرجعِ مجوزِ «رمزپول» می‌داند. در مهر ۱۴۰۴ هم دستورالعملِ تأسیس و نظارت بر کارگزارانِ رمزپول را تصویب کرد. اما طبق آخرین حرفهای مسئولانِ بانک مرکزی، هنوز هیچ صرافی رمزارزی مجوزِ رسمی نگرفته است.
«بی‌مجوز» با «غیرقانونی» یکی نیست. خرید و فروشِ رمزارز برای مردمِ عادی جرم نیست. این صرافیها شرکتِ ثبتشده، درگاهِ بانکی و نمادِ اعتماد دارند. فرقش اینجاست: در بورس اگر کارگزاری به مشکل بخورد، سازمان بورس بالای سرش است؛ اینجا چنین ناظری نیست. چارچوبِ قانونی را در راهنمای قوانین ایران برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال نوشته‌ام.
تحریم صرافیهای ایرانی یعنی چه برای ما؟
وزارت خزانه‌داری آمریکا در ۱۲ خرداد ۱۴۰۵ نوبیتکس، والکس، بیتپین و رمزینکس را در فهرستِ تحریمِ OFAC گذاشت. در ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ هم نامِ آبان تتر به همین فهرست اضافه شد. آبان تتر در بیانیه‌ای گفت خدماتش ادامه دارد.
خرید و فروشِ تومانی درونِ این صرافیها ادامه دارد. ولی تحریم دو ریسک را بالا برده است: ریسکِ نگه داشتنِ طولانیِ دارایی روی صرافی، و احتمالِ اختلال در واریز و برداشتِ رمزارز. مثلِ مغازه‌ای است که هنوز باز است و جنس می‌فروشد، ولی معلوم نیست فردا انبارش چه میشود. پس صرافی را جای خرید و فروش ببینید، نه گاوصندوق.
سقف خرید تتر چقدر است؟
بانک مرکزی در مهر ۱۴۰۴ برای استیبل‌کوین‌ها سقف گذاشت. استیبل‌کوین یعنی رمزارزی که قیمتش به دلار گره خورده، مثلِ تتر. هر نفر در سال حداکثر معادلِ ۵ هزار دلار می‌تواند بخرد و حداکثر ۱۰ هزار دلار نگه دارد.
این سقف با کدِ ملی و روی جمعِ همهٔ صرافیها حساب میشود. یعنی اگر در سه صرافی حساب باز کنید، سقف سه برابر نمی‌شود. از ۸ تا ۱۲ مهر ۱۴۰۵ هم به دستورِ بانک مرکزی، بازارِ تتر به تومان هر شب از ساعتِ ۲۱ تا ۹ صبح بسته بود و هر نفر روزی حداکثر ۲٬۰۰۰ تتر می‌توانست بخرد. این محدودیت موقت بود. ولی نشان داد قاعده‌ها یک‌شبه عوض می‌شوند؛ پس پیش از معاملهٔ بزرگ، اطلاعیه‌های صرافی را بخوانید.
مالیات صرافی و معاملات رمزارز
قانونِ «مالیات بر سوداگری و سفتهبازی» در مرداد ۱۴۰۴ ابلاغ شد. طبق متنِ منتشرشده، رمزداراییها (به‌جز رمزریال) هم زیرِ این قانون‌اند. اجرایش مرحلهای است و اول سراغِ مسکن و خودرو رفته‌اند. تا مهر ۱۴۰۵ کسرِ خودکارِ مالیات در صرافیها اعلام نشده، ولی همهٔ معاملات با کدِ ملی‌تان ثبت میشود. جزئیات را در راهنمای مالیات ارزهای دیجیتال در ایران ببینید.
پس خلاصهٔ این بخش: مجوز نیست، تحریم هست، سقف هست و قاعده‌ها زود عوض می‌شوند. حالا ببینیم این‌ها در عمل چه درسی به ما دادند.
سه اتفاقی که معنای «صرافی خوب» را عوض کرد
فهرست‌های قدیمی می‌نوشتند «هیچ صرافی بزرگِ ایرانی هک نشده است». این جمله دیگر درست نیست. هر کدام از این سه ماجرا یک درس دارد.
- هک نوبیتکس (۲۸ خرداد ۱۴۰۴): گروهِ هکریِ «گنجشک درنده» به کیف‌پول‌های آنلاینِ نوبیتکس نفوذ کرد و بخشِ بزرگی از دارایی را به نشانی‌هایی فرستاد که دیگر قابلِ استفاده نیست. برآوردِ خودِ نوبیتکس حدودِ ۹۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار است. نوبیتکس می‌گوید کیف‌پول‌های آفلاین سالم ماندند و خسارتِ کاربران را از ذخیرهٔ خودش جبران کرد. درس: اینکه صرافی پس‌انداز و توانِ جبران دارد یا نه، به اندازهٔ امنیتش مهم است.
- بحران برداشت در اکسکوینو (از پاییز ۱۴۰۴): طبق گزارش‌های رسانه‌ای، کاربرانِ این صرافیِ قدیمی ماه‌ها برای برداشت معطل ماندند و کار به دادگاه کشید. صرافی کمبودِ دارایی را رد کرد. درس: سابقهٔ طولانی تضمین نیست. شکایتهای تازه از برداشت مهم‌ترین زنگِ خطر است.
- تحریم‌های خرداد و مرداد ۱۴۰۵: که بالاتر گفتم. درس: نگه داشتنِ طولانیِ دارایی روی هر صرافی، هر قدر هم بزرگ، ریسکِ اضافه است.
پس دیگر نمی‌شود فقط پرسید «کدام بزرگ‌تر است؟». باید پرسید «روزِ بحران چه می‌کند؟».
معیارهای انتخاب بهترین صرافی ارز دیجیتال (روش‌شناسی ما)
هر صرافی را با پنج معیار سنجیده‌ام. وزنِ هر معیار نشان می‌دهد به نظرِ من چقدر در نتیجه اثر دارد. توضیحِ کامل‌ترش در صفحهٔ روش‌شناسی بررسی صرافیهای ارز دیجیتال آمده است.
| معیار | وزن | چه چیزی را می‌سنجیم |
|---|---|---|
| امنیت و سابقه | ۳۰٪ | چند سال کار کرده، کیف پولِ آفلاین دارد یا نه، رمزِ دومرحلهای (2FA)، کارنامه‌اش در حادثه‌ها |
| برداشت و پشتیبانی | ۲۰٪ | تومان را چقدر زود و مرتب پس می‌دهد، شکایتهای تازه، جواب دادنِ پشتیبانی |
| نقدشوندگی و حجم معاملات | ۲۰٪ | چقدر خریدار و فروشنده دارد، فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروش |
| کارمزد واقعی | ۱۵٪ | کارمزدِ میکر و تیکر، هزینهٔ پنهان در خریدِ آنی، کارمزدِ برداشت |
| شفافیت و ریسک حقوقی | ۱۵٪ | نماد اعتماد الکترونیک (اینماد)، قوانینِ روشن، وضعیتِ تحریم، اطلاع‌رسانیِ صادقانه |
چرا کارمزد فقط ۱۵٪؟ چون فرقِ کارمزدِ صرافیهای بزرگ معمولاً چند دهمِ درصد است. اما اگر پول‌تان در صرافیِ بد گیر کند، کلِ سرمایه درگیر است. ارزان‌ترین صرافی، اگر هفته‌ها طول بکشد تا پول‌تان را بدهد، گران‌ترین صرافی است.
جدول مقایسه ۲۰ صرافی ارز دیجیتال ایرانی
کارمزدها عددهای اعلامیِ خودِ صرافیها یا منابعِ بررسی‌کننده تا شهریور و مهر ۱۴۰۵ است. صرافیها این عددها را مرتب عوض می‌کنند؛ پیش از معامله صفحهٔ کارمزد را در حسابِ خودتان ببینید. ترتیبِ جدول رتبه نیست.
| صرافی | شروع فعالیت | کارمزد معامله (تقریبی) | نقطهٔ قوت | جای احتیاط |
|---|---|---|---|---|
| نوبیتکس | ۱۳۹۶ | تومانی پایه حدودِ ۰٫۲۵٪، پله‌ای | بیشترین حجم و نقدشوندگی | هک ۱۴۰۴؛ تحریم ۱۴۰۵ |
| والکس | ۱۳۹۸ | تومانی حدودِ ۰٫۱ تا ۰٫۳۵٪ | ابزارهای حرفهای و حد ضرر | تحریم ۱۴۰۵ |
| تبدیل | ۱۳۹۸ | پله‌ای ۰٫۰۳ تا ۰٫۳۵٪؛ آنی صفرِ اعلامی | تنوعِ بازار و رمزارز | محیطِ حرفهای برای تازه‌کار شلوغ است |
| بیتپین | ۱۳۹۹ | پایه حدودِ ۰٫۳ تا ۰٫۳۵٪ | استیکینگ و محیطِ ساده | تحریم ۱۴۰۵ |
| آبان تتر | ۱۳۹۷ | متغیر بر اساسِ بازار و سطح | خریدِ سادهٔ تتر، احرازِ سریع | تحریم مرداد ۱۴۰۵ |
| رمزینکس | ۱۳۹۶ | تومانی سطحِ ۱: میکر ۰٫۲۰٪ / تیکر ۰٫۲۵٪ | سابقهٔ طولانی | تحریم ۱۴۰۵ |
| اوکی اکسچنج | ۱۳۹۶ | تتری حدودِ ۰٫۱۰٪ / ۰٫۱۱٪ | پشتیبانیِ تلفنی | «مجوزهای لازم» ادعای خودِ صرافی است |
| بیت۲۴ | ۱۳۹۸ | حرفهای ۰٫۰۷ تا ۰٫۲۰٪ | خریدِ ساده در چند گام | امکاناتِ پیشرفتهٔ کمتر |
| راستین | ۱۴۰۱ | میکر ۰٪ / تیکر ۰٫۲٪ (اعلامی) | کارمزدِ میکرِ صفر | سابقهٔ کوتاه‌تر |
| پول‌نو | ۱۳۹۹ | صفرِ اعلامی؛ هزینه درونِ قیمت | سادگی برای تازه‌کار | بازارِ حرفهای و امکاناتِ کمتر |
| سرمایکس | ۱۳۹۶ | حرفهای ۰٫۰۳ تا ۰٫۳۴٪؛ آنی صفر | تنوعِ زیادِ رمزارز | محیطِ پرجزئیات |
| اکسیر | ۱۳۹۹ | پله‌ای بر اساسِ حجمِ ماهانه | بازارِ آزمایشی برای تمرین | حجمِ کمتر در جفت‌ارزهای فرعی |
| تترلند | ۱۳۹۶ | تتر پله‌ای بر اساسِ سطح | تخصص در تتر | بازارِ کاربر‌به‌کاربر فقط برای تتر |
| ارزینجا | ۱۳۹۶ | آنی و تبدیل صفرِ اعلامی | تعدادِ زیادِ آلت‌کوین | خریدار و فروشندهٔ کمتر در کوین‌های کوچک |
| کیف پول من | — | بر اساسِ نرخ و نوعِ بازار | اپلیکیشنِ ساده | جدولِ کارمزدِ کمتر شفاف |
| ارزپلاس | — | میکر ۰٪ در بازارِ معاملاتی | کارمزدِ پایین برای سفارشِ محدود | سابقهٔ کوتاه‌تر |
| صراف | — | ثابت ۰٫۷۵٪ | حداقلِ خریدِ پایین | برای مبلغِ زیاد گران |
| ایرانیکارت | ۱۳۸۹ | پله‌ای بر اساسِ مبلغ | سابقه در خدماتِ پرداخت | خریدِ مستقیم، بی دفترِ سفارش |
| هیتوبیت | ۱۴۰۱ | پله‌ای؛ میکر کمتر از تیکر | سفارشِ OCO و حدِ ضرر | کاربران و تنوعِ کمتر |
| همتاپی | ۱۳۹۸ | پله‌ای بر اساسِ سطح | محیطِ خلوت | تعدادِ کمِ رمزارز |
پس اگر از این جدول فقط یک چیز یادتان بماند: ستونِ «جای احتیاط» از ستونِ «کارمزد» مهم‌تر است.
معرفی بهترین صرافیهای ارز دیجیتال ایرانی
ده صرافیِ مهم را کامل‌تر می‌گویم و ده تای دیگر را کوتاه. هدف این است که بدانید هر کدام به چه کاری می‌آید و کجا باید حواس‌تان باشد.
۱. نوبیتکس؛ شلوغ‌ترین بازار
نوبیتکس از ۱۳۹۶ کار می‌کند و طبق اعلامِ خودش بیش از ۱۰ میلیون کاربر دارد. بیشترین حجمِ معاملهٔ رمزارز در ایران از اینجا می‌گذرد. مثلِ بازارِ بزرگِ تهران است: چون خریدار و فروشنده زیاد است، جنسِ زیاد را هم راحت میشود خرید و فروخت، بی‌آنکه قیمت خیلی تکان بخورد.
کارمزدِ بازارِ تومانی در سطحِ پایه حدودِ ۰٫۲۵٪ گزارش شده و هرچه در ۳۰ روز بیشتر معامله کنید، کمتر میشود. بازارِ تتری ارزان‌تر است. نقطهٔ منفی: هکِ خرداد ۱۴۰۴ و تحریمِ خرداد ۱۴۰۵. برای سفارشِ بزرگ هنوز گزینهٔ اول است، به شرطی که دارایی را آنجا انبار نکنید.
۲. والکس؛ ابزار برای معامله‌گرِ فنی
والکس از ۱۳۹۸ فعال است و به ابزارهایش معروف است: حدِ ضرر، انواعِ سفارش، نمودارِ کامل و ربات. حدِ ضرر یعنی از قبل بگویید «اگر قیمت به فلان عدد رسید، خودکار بفروش» تا ضرر از یک جا بیشتر نشود. در خریدِ آنی کارمزدِ جدا نمی‌گیرد و هزینه درونِ قیمت است. کارمزدِ بازارِ تومانی بسته به سطحِ کاربر حدودِ ۰٫۱ تا ۰٫۳۵٪ اعلام شده است.
والکس هم در فهرستِ تحریمِ خرداد ۱۴۰۵ است. اگر با نمودار کار می‌کنید و سفارش‌گذاریِ دقیق می‌خواهید، از گزینه‌های خوب است.
۳. تبدیل؛ تنوعِ بازار
تبدیل از ۱۳۹۸ کار می‌کند و از پرتنوع‌ترین صرافیهای ایرانی در تعدادِ رمزارز است. کارمزدِ بازارِ حرفهای پله‌ای است: از ۰٫۳۵٪ شروع میشود و برای حجمِ بالا تا ۰٫۰۳٪ پایین می‌آید. خریدِ آنی طبق اعلامِ صرافی کارمزدِ جدا ندارد. ربات و سفارشِ حد سود و حد ضرر هم دارد.
تا مهر ۱۴۰۵ نامِ تبدیل در فهرستِ تحریم نیامده است. برای کسی که زیاد معامله می‌کند یا آلت‌کوین می‌خواهد به‌صرفه است. تازه‌کار ممکن است محیطِ حرفه‌ای‌اش را شلوغ ببیند.
۴. بیتپین؛ ساده و آموزش‌محور
بیتپین از ۱۳۹۹ فعال است و با محیطِ مرتب و آموزشی کاربرِ زیادی جمع کرده است. استیکینگ دارد؛ یعنی رمزارزتان را برای مدتی قفل می‌کنید و در عوض سود می‌گیرید، کمی شبیهِ سپردهٔ بانکی ولی با ریسکِ بیشتر. وام با وثیقهٔ رمزارز هم دارد. کارمزدِ پایه حدودِ ۰٫۳٪ برای میکر و ۰٫۳۵٪ برای تیکر گزارش شده است.
بیتپین هم در فهرستِ تحریمِ خرداد ۱۴۰۵ است. برای کسی که می‌خواهد ساده شروع کند و کم‌کم به بازارِ حرفهای برود، مسیرِ یادگیریِ خوبی دارد.
۵. آبان تتر؛ خریدِ سادهٔ تتر
آبان تتر از ۱۳۹۷ با تمرکز روی تتر شروع کرد و حالا صدها رمزارز دارد. نقطهٔ قوتش احرازِ هویتِ سریع و خریدِ سادهٔ تتر با تومان است. کارمزد به بازار، سطحِ کاربر و حجم بستگی دارد و پیش از تأییدِ سفارش نشان داده میشود.
آبان تتر در ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ تحریم شد و خودش گفته خدماتش ادامه دارد. برای تازه‌کاری که بیشتر تتر می‌خرد و می‌فروشد، از ساده‌ترین مسیرهاست.
۶. رمزینکس؛ سابقهٔ طولانی
رمزینکس هم‌سنِ نوبیتکس است و از ۱۳۹۶ کار می‌کند. هم خریدِ آنی دارد و هم بازارِ کاربر‌به‌کاربر. طبق جدولِ رسمی‌اش، کارمزدِ بازارِ تومانی در سطحِ ۱ برای میکر ۰٫۲۰٪ و برای تیکر ۰٫۲۵٪ است و با حجمِ ماهانه کم میشود. رمزینکس هم در فهرستِ تحریمِ خرداد ۱۴۰۵ است.
۷. اوکی اکسچنج؛ پشتیبانیِ تلفنی
اوکی اکسچنج از قدیمی‌ترین صرافیهای ایرانی است. پشتیبانیِ تلفنی‌اش برای کسانی که ترجیح می‌دهند با یک آدم حرف بزنند، مزیتِ واقعی است. کارمزدِ بازارِ تتری طبق صفحهٔ خودش حدودِ ۰٫۱۰٪ برای میکر و ۰٫۱۱٪ برای تیکر است. صرافی می‌گوید «مجوزهای لازم» را دارد؛ این ادعای خودش است و به معنای مجوزِ بانک مرکزی نیست.
۸. بیت۲۴؛ خریدِ آسان برای تازه‌کار
بیت۲۴ از ۱۳۹۸ فعال است و خرید را در چند گامِ ساده خلاصه کرده است. کارمزدِ بازارِ حرفهای از ۰٫۲۰٪ شروع میشود و برای حجمِ بالا تا ۰٫۰۷٪ پایین می‌آید. امکاناتِ پیشرفته مثلِ معاملهٔ اهرمی کمتر دارد و بیشتر برای خرید و فروشِ نقدی ساخته شده است.
۹. راستین؛ کارمزدِ میکرِ صفر
راستین از ۱۴۰۱ شروع کرده و جوان‌ترینِ این گروه است. کارمزدِ میکر را صفر و تیکر را ۰٫۲٪ اعلام کرده است. یعنی اگر سفارشِ محدود بگذارید و صبر کنید تا پر شود، کارمزد نمی‌دهید. برای کسی که حوصلهٔ صبر دارد جذاب است. اما سابقهٔ کوتاه یعنی برای مبلغِ بزرگ احتیاطِ بیشتر.
۱۰. پول‌نو؛ قیمتِ نهاییِ روشن
پول‌نو از ۱۳۹۹ با نامِ قبلیِ بیتکس کار می‌کند. کارمزدِ خرید و فروش را صفر اعلام کرده و هزینه درونِ قیمتِ نمایش‌داده‌شده است. هر چه می‌بینید، همان را می‌پردازید. برای خریدِ کوچک و تازه‌کار ساده است. ولی اگر زیاد معامله می‌کنید، فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروشش را با کارمزدِ بازارِ حرفه‌ایِ بقیه مقایسه کنید.
ده صرافی دیگر در یک نگاه
- سرمایکس: از ۱۳۹۶؛ رمزارزِ خیلی زیاد و ۹ سطحِ کاربری. کارمزدِ بازارِ حرفهای ۰٫۰۳ تا ۰٫۳۴٪ و خریدِ آنی صفرِ اعلامی.
- اکسیر: کارمزدِ پله‌ای بر اساسِ حجمِ ماهانه و بازارِ آزمایشی برای تمرین بی‌آنکه پولِ واقعی خرج کنید؛ برای یادگیری خوب است.
- تترلند: از ۱۳۹۶ و متخصصِ تتر. بازارِ کاربر‌به‌کاربرش فقط برای تتر است و بقیه را مستقیم از خودِ صرافی می‌خرید.
- ارزینجا: از ۱۳۹۶؛ آلت‌کوینِ زیاد و کارمزدِ صفرِ اعلامی در خریدِ آنی. در کوین‌های کوچک ببینید خریدار کافی هست یا نه.
- کیف پول من: اپلیکیشنِ ساده و رو به رشد؛ کارمزد به نرخِ لحظه و نوعِ بازار بستگی دارد.
- ارزپلاس: کارمزدِ میکرِ صفر در بازارِ معاملاتی؛ سابقهٔ کوتاه‌تر.
- صراف: کارمزدِ ثابتِ ۰٫۷۵٪ و حداقلِ خریدِ پایین؛ برای مبلغِ کم ساده، برای مبلغِ زیاد گران.
- ایرانیکارت: از ۱۳۸۹ در خدماتِ پرداخت؛ خریدِ مستقیم و بی دفترِ سفارش. برای خرید و فروشِ پشتِ سرِ هم مناسب نیست.
- هیتوبیت: از ۱۴۰۱؛ سفارش‌های Stop-Limit و OCO و کارمزدِ پله‌ای، ولی کاربر و تنوعِ کمتر.
- همتاپی: از ۱۳۹۸؛ محیطِ خلوت با چند رمزارزِ اصلی. برای کسی که فقط بیت‌کوین، اتریوم و تتر معامله می‌کند.
کدام صرافی ایرانی کمترین کارمزد را دارد؟
جوابِ کوتاه: برای سفارشِ محدود (میکر) راستین و ارزپلاس با کارمزدِ صفرِ اعلامی. برای کسی که حجمِ ماهانهٔ بالا دارد، تبدیل و سرمایکس با پله‌هایی تا ۰٫۰۳٪. اما «ارزان‌ترین» به سه چیز بستگی دارد: نوعِ سفارش، حجمِ ماهانه و هزینه‌های پنهان.
میکر و تیکر به زبانِ ساده
فرض کنید می‌خواهید ماشین‌تان را بفروشید. یک راه این است که آگهی بگذارید و صبر کنید تا خریدار با قیمتِ شما بیاید. راهِ دیگر این است که همین الان به نمایشگاهِ سرِ کوچه بدهید، به هر قیمتی که می‌خرد. اولی «میکر» است و دومی «تیکر».
میکر یعنی سفارشِ محدود می‌گذارید و منتظر می‌مانید؛ چون به بازار خریدار یا فروشنده اضافه می‌کنید، صرافی کارمزدِ کمتری می‌گیرد. تیکر یعنی همین لحظه با بهترین قیمتِ موجود معامله می‌کنید و کارمزدِ بیشتری می‌دهید. توضیحِ کامل را در میکر و تیکر چیست نوشته‌ام.
هزینهٔ واقعیِ یک معامله از سه تکه ساخته شده
- کارمزدِ معامله: درصدی که در بازارِ حرفهای صریح نوشته میشود.
- فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروش (اسپرد): مثلِ صرافیِ دلارِ سرِ خیابان که دلار را گران‌تر می‌فروشد و ارزان‌تر می‌خرد. «کارمزد صفر» در خریدِ آنی یعنی هزینه همین‌جا پنهان است، و گاهی از کارمزدِ صریح بیشتر میشود.
- کارمزدِ برداشت: برداشتِ رمزارز کارمزدِ شبکه دارد که به شبکهٔ انتقال بستگی دارد. برداشتِ تومانی هم کارمزدِ بانکی دارد.
بیایید با هم حساب کنیم. فرض کنید ۱۰۰ میلیون تومان تتر می‌خرید و بعد همان را می‌فروشید. نرخ‌ها نمونه‌اند، نه نرخِ صرافیِ خاصی:
| روش | نرخ نمونه هر طرف | هزینهٔ خرید | هزینهٔ فروش | جمع |
|---|---|---|---|---|
| سفارشِ بازار (تیکر) | ۰٫۲۵٪ | ۲۵۰٬۰۰۰ تومان | ۲۵۰٬۰۰۰ تومان | ۵۰۰٬۰۰۰ تومان |
| سفارشِ محدود (میکر) | ۰٫۱۵٪ | ۱۵۰٬۰۰۰ تومان | ۱۵۰٬۰۰۰ تومان | ۳۰۰٬۰۰۰ تومان |
| خریدِ آنیِ «بی‌کارمزد» | اسپرد ۰٫۶٪ | ۳۰۰٬۰۰۰ تومان | ۳۰۰٬۰۰۰ تومان | ۶۰۰٬۰۰۰ تومان |
در این مثال، روشی که «بی‌کارمزد» تبلیغ میشود گران‌ترین است: ۶۰۰ هزار تومان، یعنی دو برابرِ سفارشِ محدود. اگر ماهی چهار بار این کار را بکنید، اختلافش در سال به حدودِ ۱۴ میلیون تومان می‌رسد. ولی اگر یک بار می‌خرید و نگه می‌دارید، سادگیِ خریدِ آنی ممکن است به این هزینه بیرزد.
پس پیش از اینکه به «کارمزد صفر» دل خوش کنید، قیمتِ خرید و فروشِ همان لحظه را کنارِ هم بگذارید و فاصله‌شان را حساب کنید.
صرافی ایرانی معتبر را چطور تشخیص دهیم؟ چک‌لیست ۱۰ موردی
پیش از اولین واریز، این ده مورد را یکی‌یکی چک کنید. اگر صرافی‌ای در یکی از سه موردِ اول رد شد، بقیه را ادامه ندهید.
- شکایتهای تازه از برداشت: در شبکه‌های اجتماعی و خبرهای ماهِ اخیر بگردید. معطل ماندنِ گستردهٔ برداشت مهم‌ترین زنگِ خطر است.
- نماد اعتماد الکترونیک (اینماد): روی نماد کلیک کنید. باید در سایتِ اینماد باز شود و نامِ دامنه دقیقاً همان دامنهٔ صرافی باشد. عکسِ نماد را هر کسی می‌تواند کپی کند.
- نشانیِ درستِ سایت: نشانی را خودتان تایپ کنید یا نشانک بگذارید. سایت‌های جعلی با یک حرفِ متفاوت زیادند. دربارهٔ این کلاهبرداری در فیشینگ ارز دیجیتال چیست نوشته‌ام.
- شرکتِ ثبتشده و نشانیِ مشخص: نام، شمارهٔ ثبت و نشانیِ دفتر باید در سایت باشد.
- رمزِ دومرحلهای: صرافی باید رمزِ دوم را با اپلیکیشن بدهد، نه فقط پیامک.
- کیف پولِ آفلاین: صرافی باید اعلام کند بیشترِ دارایی در کیف پولِ آفلاین (سرد) است، جایی که از اینترنت جداست و هک‌کردنش سخت‌تر است.
- جدولِ کارمزدِ روشن: کارمزدِ میکر، تیکر و برداشت در یک صفحهٔ روشن نوشته شده باشد.
- سقف برداشت تومانی: سقفِ روزانه و زمانِ واریز به حساب را پیش از واریز بدانید، نه روزی که پول لازم دارید.
- پشتیبانیِ واقعی: یک سؤالِ ساده بفرستید و ببینید چقدر طول می‌کشد تا جواب بدهند.
- آزمونِ کوچک: بارِ اول مبلغِ کمی واریز کنید، بخرید، بفروشید و برداشت کنید. این دورِ کامل مهم‌ترین آزمون است.
توصیهٔ من این است: هر جای تازه‌ای را اول با پولی امتحان کنید که از دست دادنش اذیت‌تان نکند. یک دورِ کاملِ واریز تا برداشت از هر تبلیغی معتبرتر است.
امنترین صرافی ایرانی برای مبتدیها و قدم‌های شروع
برای تازه‌کار، امنترین انتخاب صرافیِ بزرگ و باسابقه با محیطِ ساده و برداشتِ مرتب است؛ مثلاً آبان تتر، بیتپین یا نوبیتکس. ولی امنیت بیشتر به رفتارِ خودِ ما بستگی دارد تا نامِ صرافی. این قدم‌ها را به همین ترتیب بروید:
- ثبت‌نام و احراز هویت (KYC): با کارت ملی، موبایلِ به نامِ خودتان و کارتِ بانکیِ هم‌نام. جزئیات در راهنمای احراز هویت در صرافی ارز دیجیتال آمده است.
- روشن کردنِ رمزِ دومرحلهای: پیش از اولین واریز.
- واریزِ مبلغِ کم و خریدِ آنی: فقط برای آشنا شدن با محیط.
- یاد گرفتنِ سفارشِ محدود: وقتی دست‌تان راه افتاد، به بازارِ حرفهای بروید تا کارمزدتان کم شود.
- بردنِ داراییِ بلندمدت به کیف پولِ شخصی: کیف پولِ صرافی مثلِ این است که طلای‌تان را پیشِ طلافروش امانت بگذارید؛ کیف پولِ شخصی مثلِ گاوصندوقِ خانه است که کلیدش فقط دستِ خودتان است. فرقِ این دو را در مقایسهٔ کیف پول‌های امانی و غیرامانی ببینید.
پیش از خرید، قیمتِ لحظه‌ای را در صفحهٔ قیمت ارزهای دیجیتال امروز ببینید. اگر قیمتِ یک صرافی خیلی با آن فرق داشت، بپرسید چرا.
شش اشتباهی که موقعِ انتخاب صرافی پول‌تان را می‌برد
- انتخاب فقط با کارمزد: صرافیِ ارزان که پول را دیر پس می‌دهد، گران‌ترین است.
- همهٔ تخم‌مرغ‌ها در یک صرافی: هک، تحریم یا کمبودِ پول می‌تواند یک‌جا همه‌چیز را گیر بیندازد. یک صرافیِ دوم برای روزهای اختلال داشته باشید.
- باور کردنِ «ما مجوز داریم»: تا مهر ۱۴۰۵ هیچ صرافیِ رمزارزی مجوزِ بانک مرکزی ندارد. نمادِ اعتماد هم فقط برای کسب‌وکارِ اینترنتی است.
- ندیدنِ اسپرد: «کارمزد صفر» یعنی هزینه درونِ قیمت است، نه اینکه هزینه‌ای نیست.
- خریدِ کوینِ کم‌حجم در صرافیِ کوچک: ممکن است بخرید و موقعِ فروش خریدار پیدا نکنید.
- دادنِ حساب به دیگران: اجاره دادنِ حساب یا کارتِ بانکی به غریبه ممکن است شما را درگیرِ پروندهٔ پول‌شویی کند. این اشتباه از همه گران‌تر تمام میشود.
سوالات متداول
بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی کدام است؟
یک صرافیِ بهترین برای همه نیست. برای خرید و فروشِ مبلغِ بزرگ، نوبیتکس، والکس، تبدیل و بیتپین جلوترند. برای خریدِ سادهٔ تتر آبان تتر، و برای کارمزدِ پایینِ سفارشِ محدود راستین. انتخاب را با امنیت، سابقهٔ برداشت و نیازِ خودتان بسنجید.
کدام صرافی ایرانی کمترین کارمزد را دارد؟
برای سفارشِ محدود، راستین و ارزپلاس کارمزدِ میکر را صفر اعلام کرده‌اند. برای حجمِ ماهانهٔ بالا، تبدیل و سرمایکس پله‌هایی تا حدودِ ۰٫۰۳٪ دارند. در خریدِ آنی، فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروش را هم حساب کنید، چون هزینهٔ اصلی آنجا پنهان است.
صرافی ایرانی معتبر را چطور تشخیص دهیم؟
شکایتهای تازه از برداشت را بگردید، نماد اعتماد را با کلیک در سایتِ اینماد بسنجید، نشانیِ سایت را دقیق چک کنید و رمزِ دومرحلهای، جدولِ کارمزدِ روشن و شرکتِ ثبتشده را ببینید. در پایان با مبلغِ کم یک دورِ کاملِ واریز تا برداشت انجام دهید.
امنترین صرافی ایرانی برای مبتدیها کدام است؟
صرافیهای بزرگ و باسابقه با محیطِ ساده، مثلِ آبان تتر، بیتپین یا نوبیتکس، برای شروع مناسبترند. ولی امنیت بیشتر به رفتارِ خودتان بستگی دارد: رمزِ دومرحلهای را روشن کنید، با مبلغِ کم شروع کنید و داراییِ بلندمدت را در کیف پولِ شخصی نگه دارید.
آیا صرافیهای ارز دیجیتال ایرانی مجوز بانک مرکزی دارند؟
نه. بانک مرکزی در مهر ۱۴۰۴ دستورالعملِ کارگزارانِ رمزپول را تصویب کرد، اما طبق حرفِ مسئولانش تا مهر ۱۴۰۵ هیچ صرافیِ رمزارزی مجوزِ رسمی نگرفته است. خرید و فروشِ کاربران جرم نیست، ولی نهادِ ناظری هم پشتِ آن‌ها نیست.
تحریم نوبیتکس و والکس برای کاربران ایرانی چه معنایی دارد؟
خرید و فروشِ تومانی در این صرافیها ادامه دارد. اما تحریمِ خرداد ۱۴۰۵ ریسکِ نگه داشتنِ طولانیِ دارایی روی صرافی و احتمالِ اختلال در واریز و برداشتِ رمزارز را بالا برده است. پس صرافی را جای معامله ببینید، نه جای نگهداری.
سقف خرید تتر در صرافیهای ایرانی چقدر است؟
طبق مصوبهٔ مهر ۱۴۰۴ بانک مرکزی، هر نفر در سال حداکثر معادلِ ۵ هزار دلار استیبل‌کوین می‌خرد و تا ۱۰ هزار دلار نگه می‌دارد. سقف روی جمعِ همهٔ صرافیها با کدِ ملی حساب میشود. در مهر ۱۴۰۵ هم چند روز سقفِ روزانهٔ ۲٬۰۰۰ تتر اجرا شد.
آیا معاملات صرافیهای ایرانی مالیات دارد؟
قانونِ مالیات بر سوداگری و سفتهبازی که مرداد ۱۴۰۴ ابلاغ شد، طبق متنِ منتشرشده رمزداراییها را هم شامل میشود. اجرایش مرحلهای است و تا مهر ۱۴۰۵ کسرِ خودکارِ مالیات در صرافیها اعلام نشده، اما همهٔ معاملات با کدِ ملی ثبت میشود.
جمع‌بندی: بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی را چطور انتخاب کنیم؟
در ۱۴۰۵ بهترین صرافی ارز دیجیتال ایرانی آن است که از سه آزمون سربلند بیرون بیاید: پول را مرتب پس بدهد، سابقه و پشتوانهٔ کافی داشته باشد، و هزینهٔ واقعی‌اش برای روشِ معاملهٔ شما منطقی باشد. برای بیشترِ ما یعنی یکی از صرافیهای بزرگ، به‌اضافهٔ یک صرافیِ دوم برای روزهای اختلال.
پس دفعهٔ بعد که خواستید صرافی انتخاب کنید، اول این سه سؤال را بپرسید: برداشتش چطور است؟ روزِ بحران چه کرده؟ فاصلهٔ قیمتِ خرید و فروشش چقدر است؟ قاعده‌ها و کارمزدها و حتی فهرستِ تحریم مرتب عوض می‌شوند و این راهنما را هر چند ماه به‌روز می‌کنم. اگر می‌خواهید آرام و پایه‌ای وارد این بازار شوید، دورهٔ آموزش ارز دیجیتال به زبان ساده را برای همین ساخته‌ام. تصمیمِ نهایی با خودتان است.