آیا آبان تتر کلاهبرداری است؟ تشخیص سایت جعلی + آموزش ورود و احراز هویت

آیا آبان تتر کلاهبرداری است؟ نه؛ آبان تتر یک صرافی ایرانیِ ثبت‌شده است که از ۱۳۹۷ کار می‌کند. ولی کلاهبرداری «به نامِ» آبان تتر واقعی است: سایت‌های جعلیِ هم‌شکل، پیامک‌های قلابی، پشتیبانِ تقلبی و اپلیکیشنِ جعلی. خطرِ اصلی برای شما همین‌هاست، نه خودِ صرافی. در این راهنما یاد می‌گیریم سایتِ اصلی را از جعلی تشخیص بدهیم.

این پرسش هر ماه صدها بار در گوگل جست‌وجو می‌شود. معمولاً هم کسی آن را می‌پرسد که یک پیامک یا لینکِ عجیب گرفته، یا خبری از تحریم و محدودیت شنیده و نگرانِ پولش است. هر دو نگرانی جا دارد. پس بیایید آرام و قدم‌به‌قدم جلو برویم: اول ببینیم خودِ صرافی چه وضعی دارد، بعد سراغِ شگردهای کلاهبرداری برویم و آخر سر ورود، احراز هویت و برداشت را امن یاد بگیریم.

آیا آبان تتر کلاهبرداری است؟ جوابِ کوتاه و دقیق

برای اینکه بفهمیم یک صرافی کلاهبرداری است یا نه، باید چند چیز را ببینیم: شرکتِ ثبت‌شده دارد؟ سابقه‌اش چقدر است؟ مردم سال‌ها با آن معامله کرده‌اند و پول‌شان را گرفته‌اند؟ صرافیِ کلاهبردار معمولاً چند ماه بیشتر دوام نمی‌آورد و نشانیِ ثابت و شرکتِ مشخص ندارد.

جدولِ زیر شناسنامهٔ آبان تتر را تا مهر ۱۴۰۵ نشان می‌دهد. این اطلاعات از گزارش‌های منتشرشده و اعلامِ خودِ صرافی جمع شده است.

شناسنامهٔ صرافی آبان تتر (تا مهر ۱۴۰۵)

موضوع	وضعیت
شروعِ فعالیت	۱۳۹۷، با تمرکز روی خرید و فروشِ تتر
شرکتِ ثبت‌شده	آبان تبادل ارسباران (سهامی خاص)، ثبت در شهریور ۱۳۹۹
سرمایهٔ ثبت‌شده	افزایش از ۱۰۰ به ۴۶۰ میلیارد تومان (گزارشِ دی ۱۴۰۴)
تعدادِ کاربران	بیش از ۲٫۵ میلیون نفر، طبقِ اعلامِ خودِ صرافی
تعدادِ رمزارزها	نزدیکِ هزار رمزارز
تحریمِ آمریکا	از ۱۶ مرداد ۱۴۰۵ در فهرستِ تحریم‌های خزانه‌داریِ آمریکا
محدودیتِ نهادِ ناظر	۸ تا ۱۲ مهر ۱۴۰۵: توقفِ شبانهٔ معاملهٔ تتر و سقفِ خریدِ روزانه

پس آبان تتر شرکتِ واقعی، سابقهٔ چندساله و میلیون‌ها کاربر دارد. این‌ها نشانه‌های یک کلاهبرداریِ چندماهه نیست. ولی «کلاهبرداری نیست» با «هیچ ریسکی ندارد» فرق دارد. دربارهٔ ریسک‌ها جلوتر صادقانه حرف می‌زنیم.

چرا این‌قدر می‌پرسند «آبان تتر کلاهبردار است؟»

وقتی یک نام معروف می‌شود، کلاهبردارها هم پشتِ آن قایم می‌شوند. درست مثلِ اسکناسِ تقلبی: کسی اسکناسِ یک‌تومانی جعل نمی‌کند؛ اسکناسی را جعل می‌کنند که همه می‌شناسند و بی‌فکر قبولش می‌کنند. آبان تتر هم چون شناخته‌شده است، نامش زیاد جعل می‌شود.

چند اتفاقِ واقعی هم به این نگرانی دامن زده است:

• پیامکِ «هک» در مرداد ۱۴۰۲: حدودِ ۵۰۰ نفر پیامکی گرفتند که کیف پول‌شان هک شده است. صرافی اعلام کرد دارایی کاربران سالم است و ادعای هک را رد کرد. طبقِ گزارش‌ها، گزارشی از گم شدنِ پولِ کاربران منتشر نشد.
• خبرِ تحریم در مرداد ۱۴۰۵: وزارتِ خزانه‌داریِ آمریکا آبان تتر را به فهرستِ تحریم اضافه کرد. خیلی‌ها «تحریم» را با «کلاهبرداری» یکی گرفتند، که درست نیست.
• محدودیتِ موقتِ معاملهٔ تتر در مهر ۱۴۰۵: به دستورِ نهادِ ناظر، چند روز معاملهٔ شبانهٔ تتر متوقف شد و برای خریدِ روزانه سقف گذاشتند. وقتی آدم نمی‌تواند هر وقت خواست بخرد، طبیعی است نگران شود.
• سایت‌ها و پیام‌های جعلی: نشانی‌هایی که شبیهِ صرافی‌اند و دست‌به‌دست می‌شوند. این همان بخشی است که بیشترین ضرر را به مردم می‌زند.

پس بیشترِ این ترس از دو جا می‌آید: خبرهایی که درست فهمیده نشده‌اند، و کلاهبردارهایی که از نامِ صرافی سوءاستفاده می‌کنند.

usdttrp.com و usdtcra.com چیست؟

جوابِ کوتاه: هیچ‌کدام نشانیِ آبان تتر نیست. این‌ها نام‌هایی‌اند که مردم در گوگل دنبالش می‌گردند، احتمالاً چون لینکش را در پیامک، پیام‌رسان یا گروه‌های سرمایه‌گذاری دیده‌اند. هیچ اطلاعیهٔ رسمی‌ای این دامنه‌ها را به آبان تتر یا صرافیِ معتبرِ دیگری نسبت نمی‌دهد. در بررسیِ ما در مهر ۱۴۰۵، هیچ‌کدام اصلاً باز نمی‌شدند.

نامِ این دامنه‌ها خودش یک نشانه است. ترکیبِ «usdt» (نمادِ تتر) با چند حرفِ بی‌معنا، الگوی آشنای سایت‌هایی است که امروز باز می‌شوند، پولِ مردم را جمع می‌کنند و فردا با نامِ تازه برمی‌گردند. این‌ها معمولاً وعدهٔ سودِ روزانه می‌دهند، می‌گویند «تتر بخرید و بسپارید»، و وقتی می‌خواهید پول‌تان را بردارید، بهانه می‌آورند: «اول مالیات بدهید»، «اول کارمزدِ آزادسازی بپردازید».

اگر لینکِ یکی از این سایت‌ها یا هر نشانیِ ناآشنای دیگری به دست‌تان رسیده، این سه کار را بکنید:

1. رویش کلیک نکنید و در آن نه رمز بزنید، نه کارت بانکی.
2. اگر قبلاً پول واریز کرده‌اید، پولِ بیشتری برای «آزادسازی» نفرستید. این قدمِ دومِ همان کلاهبرداری است.
3. تصویرِ صفحه، نشانیِ سایت، شمارهٔ تراکنش و هر پیامی را که گرفته‌اید نگه دارید و به پلیس فتا گزارش بدهید (جلوتر توضیح داده‌ام).

پس قاعده ساده است: هر نشانی‌ای که با نامِ شناخته‌شدهٔ صرافی فرق دارد، حتی یک حرف، مالِ آبان تتر نیست.

سایت اصلی آبان تتر کدام است و چطور مطمئن شویم؟

نشانیِ شناخته‌شدهٔ آبان تتر سال‌ها abantether.com بوده است؛ دامنه‌ای که از سالِ ۱۳۹۸ (۲۰۱۹) ثبت شده. در بررسیِ ما در مهر ۱۴۰۵، این نشانی خودکار به abantether.ir می‌رفت. صرافی‌ها گاهی دامنهٔ تازه هم معرفی می‌کنند؛ پس به‌جای حفظ کردنِ یک نشانی، یاد بگیرید خودتان درستی‌اش را بسنجید.

دامنه یعنی نامِ سایت در نوارِ بالای مرورگر. مثلِ پلاکِ خانه است: دو خانه می‌توانند درِ هم‌شکل داشته باشند، ولی پلاک‌شان یکی نیست. ظاهرِ سایت را می‌شود کپی کرد، پلاکش را نه.

نکتهٔ اصلی این است: نامِ واقعیِ سایت همان تکه‌ای است که درست پیش از اولین «/» می‌آید. اگر نشانی abantether.com.login-check.ir باشد، نامِ واقعیِ سایت login-check.ir است، نه آبان تتر. کلاهبردار نامِ صرافی را اولِ نشانی می‌گذارد تا چشمِ شما همان را ببیند و بقیه را نخواند.

جدولِ زیر چند نمونهٔ ساختگی را نشان می‌دهد تا چشم‌تان به این ترفندها عادت کند.

نمونه‌های ساختگی از نشانی‌های فریبنده (فقط برای آموزش)

نشانی (مثال)	ترفند	نامِ واقعیِ سایت
abantether.com.login-check.ir	نامِ صرافی اولِ نشانی آمده	login-check.ir
abantelher.com	یک حرف عوض شده (t به l)	دامنهٔ دیگری است
abantether-support.com	یک کلمهٔ «پشتیبانی» با خط‌تیره اضافه شده	دامنهٔ دیگری است
usdt-aban.net	نامِ تتر و بخشی از نامِ صرافی	دامنهٔ دیگری است

همهٔ این‌ها در نگاهِ اول «آبان تتر» به نظر می‌رسند. ولی هیچ‌کدام پلاکِ درست را ندارند.

چک‌لیستِ پنج‌قدمی برای اطمینان از دامنهٔ رسمی

1. نشانی را خودتان تایپ کنید یا از نشانک (بوکمارک) مرورگر باز کنید. از لینکِ پیامک، تبلیغ و پیام‌رسان وارد نشوید.
2. در نوارِ نشانی، تکهٔ پیش از اولین «/» را پیدا کنید. نامِ صرافی باید دقیقاً همان‌جا و به همان شکل باشد، نه اولِ نشانی.
3. قفلِ کنارِ نشانی کافی نیست. قفل یعنی ارتباط رمزگذاری شده، نه اینکه سایت مالِ صرافی است. سایتِ جعلی هم قفل دارد.
4. نمادِ اینماد را بسنجید. اینماد یعنی نشانِ اعتمادِ الکترونیکی که وزارتِ صمت به کسب‌وکارهای اینترنتی می‌دهد. اگر سایتی نمادِ اینماد دارد، رویش بزنید؛ باید صفحه‌ای در enamad.ir باز شود و نامِ دامنهٔ همان سایت در آن نوشته شده باشد. عکسِ نماد را هر کسی می‌تواند کپی کند؛ صفحهٔ پشتش را نه.
5. اپلیکیشن را فقط از لینکِ داخلِ سایتِ رسمی بگیرید. نسخه‌های جعلی با همین نام و لوگو منتشر شده‌اند.

پس یک بار نشانیِ درست را با این پنج قدم پیدا کنید، نشانکش کنید و از آن به بعد فقط از همان‌جا وارد شوید.

پنج شگردِ رایجِ کلاهبرداری به نامِ آبان تتر

کلاهبرداری با نامِ صرافی‌ها چند شکلِ تکراری دارد. وقتی این شکل‌ها را بشناسید، دفعهٔ بعد از دور می‌بینیدشان.

۱. پیامک و لینکِ جعلی (فیشینگ)

فیشینگ یعنی «ماهیگیری»: کلاهبردار طعمه می‌اندازد تا شما خودتان رمزتان را تحویل بدهید. پیامکی می‌آید که «حساب شما مسدود شد، برای رفعش وارد شوید» یا «جایزهٔ تتر گرفته‌اید». لینک شما را به سایتی کاملاً شبیهِ صرافی می‌برد. هر چه آنجا بزنید، رمز، کدِ پیامکی یا کارت، مستقیم به دستِ کلاهبردار می‌رسد. دربارهٔ این شگرد در مقالهٔ فیشینگ ارز دیجیتال چیست مفصل نوشته‌ایم.

۲. پشتیبانِ قلابی در تلگرام و واتساپ

در گروه‌ها نوشته‌اید «برداشتم نیامده»؛ چند دقیقه بعد کسی پیام می‌دهد: «پشتیبانِ آبان تتر هستم، کدی که برای‌تان آمده را بفرستید تا پیگیری کنم.» آن کد، کلیدِ حسابِ شماست. پشتیبانِ واقعی هیچ‌وقت رمز عبور یا کدِ تأیید نمی‌خواهد. این شگرد یکی از شکل‌های حملات مهندسی اجتماعی است؛ یعنی به‌جای هک کردنِ سیستم، آدم را فریب می‌دهند.

۳. اپلیکیشنِ جعلی

فایلِ نصبیِ «آبان تتر» در کانال‌ها و سایت‌های دانلود دست‌به‌دست می‌شود. ظاهرش همان است، ولی رمز و کدهای شما را برای سازنده‌اش می‌فرستد. خودِ صرافی هم بارها دربارهٔ این نسخه‌ها هشدار داده است.

۴. «سرمایه‌گذاری با سودِ تضمینی» به نامِ صرافی

کانالی می‌گوید «با همکاریِ آبان تتر، ماهی ۱۰٪ سودِ قطعی». یا رباتی که «خودش ترید می‌کند». صرافی‌ها جای خرید و فروش‌اند، نه جای قولِ سودِ ثابت. هر کس سودِ تضمینی در بازارِ رمزارز قول می‌دهد، یا نمی‌فهمد چه می‌گوید یا قصدِ بدی دارد. این همان الگوی طرح پانزی است: سودِ نفرهای اول از پولِ نفرهای بعدی داده می‌شود، تا روزی که پولِ تازه نیاید.

۵. اجارهٔ حسابِ احرازشده

این یکی خطرناک‌تر از بقیه است، چون ظاهرش «درآمد» است. کسی پیشنهاد می‌دهد: «حسابِ احراز هویت‌شده‌ات را در اختیارم بگذار، ماهی فلان قدر می‌دهم.» بعد با حسابِ شما پولِ کلاهبرداری‌های دیگر را جابه‌جا می‌کند. وقتی پرونده باز شود، نام و کدِ ملیِ شما روی حساب است، نه نامِ او. قوانینِ خودِ آبان تتر هم صریح می‌گوید مسئولیتِ هر کاری که با حساب انجام شود با صاحبِ حساب است.

پس یک جمله را به خاطر بسپارید: رمز، کدِ پیامکی و حساب‌تان را به هیچ‌کس نمی‌دهید؛ نه به «پشتیبان»، نه به «دوست»، نه برای «درآمد».

نشانه‌های سایت یا پیامِ جعلی: چک‌لیستِ دَمِ دست

اگر حتی یکی از این نشانه‌ها را دیدید، دست نگه دارید:

• نشانیِ سایت حتی یک حرف با نشانیِ شناخته‌شده فرق دارد.
• پیام شما را می‌ترساند یا عجله می‌کند: «تا یک ساعت دیگر حساب‌تان بسته می‌شود».
• کسی رمز، کدِ پیامکی، کدِ Google Authenticator یا عکسِ کارت بانکی می‌خواهد.
• قولِ سودِ ثابت، تضمینی یا «بی‌ریسک» داده می‌شود.
• برای برداشتِ پول‌تان اول باید پولِ دیگری بفرستید: «مالیات»، «کارمزدِ آزادسازی»، «بیمه».
• قیمتِ تتر خیلی ارزان‌تر از بازار است. قیمتِ واقعی را از قیمت ارزهای دیجیتال امروز ببینید و مقایسه کنید.
• گفت‌وگو از سایتِ رسمی به پیام‌رسانِ شخصی کشیده می‌شود.

پس پیش از هر واریز، این فهرست را یک بار از اول تا آخر مرور کنید. یک دقیقه وقت می‌گیرد و ممکن است پس‌اندازِ یک سال را نجات بدهد.

اگر فریب خوردیم چه کنیم؟

اول اینکه خودتان را سرزنش نکنید. این شگردها را آدم‌های حرفه‌ای طراحی می‌کنند و آدم‌های باهوش هم گاهی فریب می‌خورند. مهم سرعت است. این کارها را به همین ترتیب انجام بدهید:

1. رمز عبورِ حساب را فوراً عوض کنید، از سایت یا اپلیکیشنِ رسمی، نه از لینکی که گرفته‌اید.
2. ورودِ دومرحله‌ای را روشن یا دوباره تنظیم کنید و از همهٔ دستگاه‌های فعال خارج شوید. در بخشِ امنیتِ حساب این گزینه هست.
3. با پشتیبانیِ رسمی تماس بگیرید، فقط از راهِ داخلِ سایت یا اپ. بخواهید حساب را موقتاً مسدود کنند.
4. اگر اطلاعاتِ کارت بانکی را جایی زده‌اید، رمزِ دومِ کارت را عوض کنید و با بانک تماس بگیرید.
5. مدرک جمع کنید: تصویرِ صفحه‌ها، نشانیِ سایت، شماره‌های تماس، شمارهٔ تراکنش و تاریخ.
6. به پلیس فتا گزارش بدهید. پلیسِ فضای تولید و تبادل اطلاعات از راهِ سایتِ رسمیِ cyberpolice.ir شکایتِ اینترنتی را می‌پذیرد. پیگیریِ قضایی هم از دفترِ خدماتِ الکترونیکِ قضایی شروع می‌شود.

اگر کلاهبرداری از راهِ شبکه‌های اجتماعی یا کانال‌های رمزارزی بوده، می‌توانید تجربه‌تان را در فرم گزارش قربانیان کلاهبرداری‌های ارز دیجیتال هم ثبت کنید تا به آگاه شدنِ دیگران کمک کند.

یک نکتهٔ امیدوارکننده: اگر پولِ دزدیده‌شده در یک صرافیِ ایرانی نقد شده باشد، چون آن صرافی هویتِ کاربرانش را می‌داند، پیگیری راحت‌تر است. پس هرچه زودتر گزارش بدهید، شانسِ بیشتری دارید.

اعتبار آبان تتر: نقطه‌های قوت و ریسک‌هایی که باید بدانید

تا اینجا دیدیم خودِ صرافی کلاهبرداری نیست. ولی منصفانه نیست فقط خوبی‌ها را بگوییم. هر صرافی، حتی بزرگ‌ترین‌ها، ریسک‌هایی دارد که باید پیش از سپردنِ پول بدانید.

نقطه‌های قوت و ریسک‌های آبان تتر

نقطهٔ قوت	ریسک یا محدودیت
سابقهٔ چندساله و شرکتِ ثبت‌شده	تحریمِ آمریکا از مرداد ۱۴۰۵
احراز هویتِ کامل؛ کلاهبردار نمی‌تواند ناشناس بماند	محدودیت‌های ناگهانیِ نهادِ ناظر روی معاملهٔ تتر
افزایشِ سرمایه برای پشتوانهٔ نقدشوندگی (دی ۱۴۰۴)	گزارش‌های کاربران از تأخیر در برداشت در روزهای شلوغ
ابزارهای امنیتی مثلِ ورودِ دومرحله‌ای و فهرستِ سفیدِ نشانی‌ها	کیف پولِ امانی: کلیدِ دارایی دستِ صرافی است، نه شما

بیایید دو ریسکِ مهم را ساده‌تر باز کنیم.

تحریم یعنی کلاهبرداری؟

نه. تحریم یعنی یک دولتِ خارجی معامله با آن مجموعه را برای شرکت‌ها و شهروندانِ خودش ممنوع کرده است. این حکمی دربارهٔ امانت‌داری با کاربرانِ داخلی نیست. آبان تتر پس از تحریم اعلام کرد که در خدماتش تغییری ایجاد نشده است. ولی تحریم بی‌اثر هم نیست. ممکن است ارتباطِ صرافی با بازارهای جهانی سخت‌تر شود، و ناشرِ تتر هم سابقه دارد که نشانی‌های مرتبط با فهرستِ تحریم را مسدود کند. این‌ها ریسک‌هایی است که کاربر باید بداند.

کیف پولِ امانی یعنی چه؟

وقتی تتر را در حسابِ صرافی نگه می‌دارید، مثلِ این است که طلای‌تان را به امانت پیشِ یک طلافروشِ معتبر گذاشته‌اید. تا وقتی همه‌چیز عادی است، هر وقت بخواهید پس می‌گیرید. ولی اگر مغازه یک روز به هر دلیلی بسته باشد، تا باز شدنش منتظر می‌مانید. فرقِ کیف پول‌های امانی و غیرامانی همین است.

پس توصیهٔ من این است: آبان تتر را جای خرید و فروش ببینید، نه گاوصندوقِ همیشگی. همهٔ پول‌تان را هم در یک صرافی نگذارید. اگر می‌خواهید گزینه‌ها را کنارِ هم ببینید، فهرستِ صرافی‌های برتر ارز دیجیتال ایران را مرور کنید. تصمیمِ نهایی با خودتان.

ورود به آبان تتر، بدونِ افتادن در دام

حالا که شگردها را می‌شناسیم، ورودِ امن ساده است. هر بار این مراحل را طی کنید:

1. سایت را از نشانکِ مرورگر یا اپلیکیشنِ رسمی باز کنید، نه از لینکِ پیامک.
2. نامِ دامنه را در نوارِ نشانی یک بار نگاه کنید.
3. روی «ورود» بزنید و شمارهٔ موبایل (یا ایمیلی که با آن ثبت‌نام کرده‌اید) و رمز عبور را وارد کنید.
4. اگر ورودِ دومرحله‌ای روشن است، کدِ پیامکی یا کدِ برنامهٔ Google Authenticator را بزنید.

ورودِ دومرحله‌ای یعنی برای باز کردنِ حساب، علاوه بر رمز، یک کدِ یک‌بارمصرف هم لازم است. مثلِ خانه‌ای که هم قفلِ در دارد، هم قفلِ حیاط. اگر کسی رمزتان را بدزدد، بی آن کد نمی‌تواند وارد شود. دربارهٔ این قفلِ دوم در مقالهٔ احراز هویت دوعاملی صرافی بیشتر بخوانید.

رمز عبور آبان تتر را فراموش کرده‌ام؛ چه کنم؟

در صفحهٔ ورود گزینهٔ فراموشیِ رمز عبور را بزنید. شمارهٔ موبایل یا ایمیلِ حساب را وارد کنید و با کدِ تأییدی که می‌آید، رمزِ تازه بسازید. رمزِ تازه را بلند و ترکیبی از حرف، عدد و نشانه انتخاب کنید و در هیچ سایتِ دیگری تکرارش نکنید.

اگر گوشی‌ای که Google Authenticator رویش بود عوض شده، با کدِ بازیابی‌ای که موقعِ فعال‌سازی گرفته‌اید وارد شوید. اگر آن را هم ندارید، فقط از راهِ پشتیبانیِ داخلِ سایت پیگیری کنید. یادتان باشد: کسی که پیام می‌دهد و می‌گوید «کد را بفرست تا رمزت را درست کنم»، پشتیبان نیست.

ثبت‌نام و احراز هویت آبان تتر

احراز هویت یعنی صرافی مطمئن شود حساب مالِ خودِ شماست. همین مرحله است که یک صرافیِ معتبر را از سایتِ کلاهبرداری جدا می‌کند: صرافیِ واقعی می‌خواهد بداند شما کیستید، چون قانون از او می‌خواهد. چرایی‌اش را در مقالهٔ احراز هویت (KYC) در صرافی ارز دیجیتال توضیح داده‌ایم.

ثبت‌نام با شمارهٔ موبایل شروع می‌شود. کدِ پیامکی را وارد می‌کنید و یک رمز عبور می‌سازید. بعد نوبتِ احراز هویت است. مراحل در طولِ سال‌ها کمی عوض شده، ولی اسکلتش این است:

1. واردکردنِ کدِ ملی و تاریخِ تولد؛ شمارهٔ موبایل باید به نامِ خودتان باشد.
2. واردکردنِ اطلاعاتِ هویتی و نشانیِ محلِ سکونت.
3. ثبتِ کارت یا حسابِ بانکیِ هم‌نام؛ یعنی کارتی که صاحبش خودِ شما باشید.
4. واردکردنِ سریالِ پشتِ کارتِ ملی یا بارگذاریِ تصویرِ آن.
5. پذیرفتنِ تعهدنامه.
6. عکس یا ویدیوی سلفی برای تطبیقِ چهره.

نتیجه معمولاً با پیامک خبر داده می‌شود. وقتی تأیید شد، در حساب‌تان نوشتهٔ «احراز هویت شده» را می‌بینید. صرافی‌ها معمولاً سطح‌های مختلف دارند و با بالا رفتنِ سطح، سقفِ برداشت هم بیشتر می‌شود؛ مدارکِ سطحِ دو را همان‌جا در حساب‌تان ببینید.

چند نکتهٔ مهم:

• کارت بانکیِ هم‌نام: فقط با کارتی واریز و برداشت کنید که به نامِ خودتان است و در حساب ثبت کرده‌اید. واریز با کارتِ همسر یا فرزند، حتی با نیتِ خوب، می‌تواند حساب را درگیر کند.
• مدارکِ دیگران ممنوع: هرگز با کارتِ ملی یا سیم‌کارتِ کسِ دیگری حساب باز نکنید. مسئولیتِ همهٔ کارهای حساب با کسی است که مدارکش ثبت شده.
• زیرِ ۱۸ سال: طبقِ قوانینِ صرافی، حسابِ افرادِ زیرِ سنِ قانونی فقط از راهِ ولی یا قیم باز می‌شود.

متن احراز هویت (تعهدنامه) آبان تتر

در بعضی روش‌های احراز هویت، صرافی از شما می‌خواهد یک تعهدنامهٔ کوتاه را دست‌نویس کنید، امضا کنید و با کارتِ ملی در یک عکسِ واضح بارگذاری کنید. متنِ دقیقِ آن همان‌جا در حساب‌تان نمایش داده می‌شود و ممکن است با زمان عوض شود. پس آن را کلمه‌به‌کلمه از روی صفحهٔ خودِ صرافی بنویسید، نه از روی متن‌هایی که در سایت‌های دیگر دست‌به‌دست می‌شود.

این تعهدنامه‌ها معمولاً نام و نام‌خانوادگی، کدِ ملی، تاریخ و نامِ صرافی را دارند، به‌اضافهٔ این تعهد که حساب شخصی است و آن را در اختیارِ کسی نمی‌گذارید. حواس‌تان باشد: همین جمله همان چیزی است که «اجارهٔ حساب» را برای شما به دردسرِ قانونی تبدیل می‌کند. دلیل‌های رایجِ رد شدن هم ساده‌اند: خطِ ناخوانا، نامی که با کارتِ ملی یکی نیست، یا عکسِ تار.

خرید، فروش و برداشت ریالی در آبان تتر

بعد از احراز هویت، کار با صرافی سه قدمِ اصلی دارد: پول بریزید، بخرید یا بفروشید، و پول را بردارید. هر سه را با یک دیدِ امنیتی مرور کنیم.

واریزِ تومان و خرید

از بخشِ «واریز» مبلغ را وارد می‌کنید و با کارتِ ثبت‌شده‌تان از درگاهِ بانکی پرداخت می‌کنید. درگاهِ بانکیِ واقعی هم نشانیِ مخصوصِ خودش را دارد؛ پیش از زدنِ رمزِ دوم، یک نگاه به نوارِ نشانی بیندازید. بعد در بخشِ «خرید» رمزارز را انتخاب می‌کنید، مقدار را می‌زنید و سفارش را ثبت می‌کنید.

در فروش دو راه دارید: فروش به قیمتِ بازار که فوراً انجام می‌شود، یا فروش در قیمتِ مشخص که منتظر می‌ماند تا قیمت به عددِ شما برسد. کارمزدِ هر معامله را صرافی در جدولِ کارمزدهایش اعلام می‌کند و ممکن است عوض شود. فرقِ کارمزدِ سفارش‌گذار و سفارش‌گیر را در مقالهٔ میکر و تیکر چیست ساده توضیح داده‌ایم.

برداشتِ ریالی و برداشتِ رمزارز

برای برداشتِ ریالی، رمزارز را به تومان می‌فروشید و از بخشِ «برداشت تومان» مبلغ را به همان کارتِ هم‌نام می‌فرستید. زمانِ رسیدنِ پول به ساعت، بانک و چرخه‌های تسویهٔ بانکی بستگی دارد و صرافی زمانِ تقریبی را کنارِ همان صفحه نشان می‌دهد. در روزهای شلوغِ بازار، کمی دیرتر هم ممکن است برسد.

برای انتقالِ رمزارز به کیف پولِ دیگر، شبکهٔ انتقال را با دقت انتخاب کنید. اگر تتر را در شبکه‌ای بفرستید که کیف پولِ مقصد پشتیبانی نمی‌کند، ممکن است برای همیشه گم شود. فرقِ شبکه‌ها را در مقایسه تتر ERC20 و TRC20 ببینید.

در بخشِ امنیتِ حساب می‌توانید فهرستِ سفیدِ نشانی‌ها بسازید؛ یعنی فقط به نشانی‌هایی که خودتان از قبل تأیید کرده‌اید برداشت شود. اگر روزی کسی به حساب‌تان راه پیدا کند، نمی‌تواند پول را به نشانیِ خودش بفرستد. این یکی از ساده‌ترین و مؤثرترین قفل‌هاست.

تصویرهای این بخش مالِ نسخهٔ ۱۴۰۱ سایت‌اند؛ ظاهرِ امروز ممکن است کمی فرق کند، ولی منطقِ کار همان است.

کد دعوت آبان تتر چیست؟

کدِ دعوت یک کدِ شخصی است که هر کاربر در بخشِ حساب کاربری دارد. اگر کسی با کدِ شما ثبت‌نام کند، بخشی از کارمزدِ معاملاتش به حسابِ شما برمی‌گردد و گاهی برای خودِ او هم تخفیفِ کارمزد دارد. درصدش را صرافی تعیین می‌کند و ممکن است عوض شود. کدِ دعوت هیچ امتیازِ امنیتی یا سودِ تضمینی نمی‌دهد؛ اگر کسی «کدِ ویژه با سودِ ماهانه» می‌فروشد، آن را در ردیفِ شگردِ چهارمِ بالا بگذارید.

سوالات متداول

جمع‌بندی: آبان تتر کلاهبرداری نیست، ولی چشم‌تان باز باشد

آبان تتر صرافیِ واقعی با شرکتِ ثبت‌شده و سال‌ها سابقه است. کلاهبرداری بیشتر در سایه‌اش اتفاق می‌افتد: لینکِ جعلی، پشتیبانِ قلابی، اپلیکیشنِ تقلبی، وعدهٔ سودِ تضمینی و اجارهٔ حساب. ریسک‌های خودِ صرافی هم، مثلِ تحریم و محدودیتِ ناگهانی، واقعی‌اند و باید در تصمیم‌تان بیایند.

پس دفعهٔ بعد که پیامکی به نامِ صرافی آمد، سه چیز را به یاد بیاورید: نشانی را خودتان تایپ کنید، کد و رمز را به هیچ‌کس ندهید، و به هیچ قولِ سودِ ثابتی اعتماد نکنید. اگر می‌خواهید پایه‌های بازارِ رمزارز را از صفر و آرام یاد بگیرید، دوره آموزش ارز دیجیتال به زبان ساده را ببینید.