انواع رنگ طلا: زرد، سفید، رزگلد و رنگهای کمیاب؛ کدام بهتر است؟
فهرست مطالب۱۲ بخش
- چرا طلا رنگهای مختلف دارد؟
- جدول انواع رنگ طلا در یک نگاه
- طلای زرد: رنگِ کلاسیک
- طلای سفید: آیا واقعا طلاست؟
- حساسیت پوستی و طلای سفید
- فرق طلای سفید با پلاتین و نقره
- طلای رزگلد، صورتی و قرمز (طلای روسی)
- طلای سبز، سیاه، بنفش و آبی: رنگهای کمیاب
- طلای سبز
- طلای سیاه
- طلای بنفش و آبی
- طلای دورنگ و سهرنگ
- آیا رنگ طلا روی قیمت اثر دارد؟
- کدام رنگ طلا برای شما مناسبتر است؟
- اشتباههای رایج هنگام خرید طلای رنگی
- طلای رنگی برای سرمایهگذاری مناسب است؟
- سوالات متداول
- جمعبندی

طلای خالص فقط یک رنگ دارد: زردِ گرم و پررنگ. انواع رنگ طلا یعنی زرد، سفید، رزگلد (صورتی و قرمز)، سبز، و رنگهای کمیابتری مثل سیاه، بنفش و آبی. همه از یک کار ساده میآیند: طلا را با فلز دیگری مخلوط میکنند. خبرِ خوب این است که رنگ، مقدارِ طلای قطعه را عوض نمیکند؛ عیار است که آن را تعیین میکند.
خیلیها پشتِ ویترینِ طلافروشی میپرسند: «این انگشترِ سفید طلاست یا نقره؟»، «رزگلد ارزانتر است؟»، «موقعِ فروش همان پول را میدهند؟». بیایید یکییکی جواب این سوالها را با هم پیدا کنیم.
چرا طلا رنگهای مختلف دارد؟
طلای خالص یا ۲۴ عیار خیلی نرم است. با ناخن هم خط میافتد و انگشترش زود کج میشود. برای همین در ساختِ زیورآلات آن را با فلزهای دیگری مثل مس، نقره، پالادیوم یا نیکل مخلوط میکنند. به این مخلوط «آلیاژ» میگویند.
در ایران، طلای زینتی معمولا ۱۸ عیار است. یعنی از هر ۱۰۰۰ قسمتِ وزنِ قطعه، ۷۵۰ قسمت طلای خالص است و ۲۵۰ قسمت فلزهای دیگر. همین ۲۵۰ قسمت است که رنگ را میسازد. مس رنگ را به سمتِ قرمز میبرد. نقره و پالادیوم و نیکل آن را روشنتر و سفیدتر میکنند.
یک تشبیهِ آشنا: چای را در نظر بگیرید. اگر در یک لیوانِ چای کمی شیر بریزید، رنگش روشن میشود؛ اگر کمی دارچین بریزید، رنگش تیرهتر میشود. ولی مقدارِ چای در هر دو لیوان یکی است. طلا هم همین است: سهمِ طلای خالص در یک انگشترِ ۱۸ عیارِ زرد و یک انگشترِ ۱۸ عیارِ سفید برابر است؛ فقط «شیر و دارچینِ» آن فرق دارد.

پس رنگِ طلا انتخابِ سلیقه است، نه نشانهی ارزش. اگر میخواهید دقیق بدانید عیار چطور حساب میشود، مقالهی عیار طلا چیست و چگونه محاسبه میشود را ببینید.
جدول انواع رنگ طلا در یک نگاه
پیش از اینکه سراغِ تکتکِ رنگها برویم، این جدول خلاصهی همه چیز است. ترکیبها تقریبیاند؛ هر سازنده فرمولِ خودش را دارد.
| رنگ | فلزِ اضافهشده | ویژگی مهم | نگهداری |
|---|---|---|---|
| زرد | مس و نقره به یک اندازه | رنگِ کلاسیک، کمترین دردسر | ساده؛ فقط تمیزکاری |
| سفید | پالادیوم یا نیکل، با روکشِ رودیوم | براق و نقرهایرنگ | روکش با زمان کم میشود و تجدید میخواهد |
| رزگلد (صورتی) | مسِ زیاد و کمی نقره | محکمتر از زرد | ساده؛ رنگش در عمقِ فلز است |
| قرمز | مسِ بیشتر، معمولا بی نقره | تیرهترین رزگلد | ساده |
| سبز | نقره (گاهی کمی مس) | زردِ مایل به سبز، کمرنگ | ساده؛ کمیاب در بازار |
| سیاه | روکش یا اکسیدکردنِ سطح | رنگ فقط روی سطح است | روکش ساییده میشود |
| بنفش و آبی | آلومینیوم یا ایندیوم | شکننده، بیشتر برای تزیینِ کوچک | نباید ضربه بخورد |
همانطور که میبینید، فرقِ اصلی در نگهداری و دوام است، نه در مقدارِ طلا. پس وقتی بین دو رنگ مردد هستید، بپرسید کدام با زندگیِ روزمرهتان جورتر است.
طلای زرد: رنگِ کلاسیک
طلای زرد نزدیکترین رنگ به خودِ طلای خالص است. در ۱۸ عیار معمولا ۲۵۰ قسمتِ باقی را نیمبهنیم از مس و نقره میگذارند تا رنگ همان زردِ آشنا بماند. هرچه عیار بالاتر برود، زرد پررنگتر و گرمتر میشود.
برای همین است که طلای ۲۱ یا ۲۲ عیاری که در بعضی کشورهای همسایه رایج است، زردتر از طلای ۱۸ عیارِ ما دیده میشود. شمش هم که عیارش بالای ۹۹۵ است، رنگی دارد که به گفتهی خودم در دورهی طلا «خیلی به رنگِ طلای واقعی نزدیک است». پس زرد بودن نشانهی خلوصِ بیشتر است، نه هر زردی.
مزیتِ طلای زرد این است که روکش ندارد و با گذشتِ سالها رنگش عوض نمیشود. اگر کدر شد، با یک تمیزکاریِ ساده برمیگردد. پس برای قطعهای که سالها میماند، مثلِ النگو یا هدیهی عروسی، کمدردسرترین گزینه است.
طلای سفید: آیا واقعا طلاست؟
بله. طلای سفید همان طلاست که با فلزهای سفیدرنگی مثل پالادیوم یا نیکل مخلوط شده. یک انگشترِ ۱۸ عیارِ سفید درست به اندازهی یک انگشترِ ۱۸ عیارِ زرد طلای خالص دارد.
یک نکته را کمتر کسی میگوید: آلیاژِ طلای سفید در اصل کمی خاکستری یا زردِ کمرنگ است. براقیِ سفیدِ آینهای که پشتِ ویترین میبینید معمولا از یک روکشِ نازکِ «رودیوم» است. رودیوم یعنی یک فلزِ گران و سفید از خانوادهی پلاتین که خیلی براق است و سخت خط برمیدارد.
این روکش با زمان، بهخصوص در انگشتر و دستبند، ساییده میشود و رنگِ زیرین کمکم پیدا میشود. نگران نباشید؛ طلا تقلبی نیست. طلافروش یا سازنده میتواند دوباره آبکاریاش کند. اینکه هر چند وقت یک بار لازم است، به نوعِ استفاده بستگی دارد.
حساسیت پوستی و طلای سفید
بعضی از طلاهای سفید نیکل دارند. نیکل در بعضی آدمها حساسیتِ پوستی میآورد: خارش، قرمزی یا جوش زیرِ انگشتر. اگر پوستِ حساسی دارید، از فروشنده بپرسید آلیاژ پالادیوم دارد یا نیکل. نوعِ پالادیومدار معمولا گرانتر است ولی برای پوست مطمینتر.
فرق طلای سفید با پلاتین و نقره
این سه از دور شبیهاند ولی سه فلزِ کاملا جدا هستند. پلاتین خودش یک فلزِ گرانبهای جداست و طلا نیست. نقره هم ارزانتر است و در هوا کمکم سیاه میشود، ولی طلای سفید سیاه نمیشود. برای شناختِ بیشترِ این فلزها، مقالهی فلزات گرانبها کداماند؟ را ببینید و برای دانستنِ دلیلِ سیاهشدنِ نقره، چرا نقره سیاه میشود را بخوانید.
پس اگر قطعهای سفید خریدید، در فاکتور بخواهید بنویسند «طلای سفید ۱۸ عیار». این یک خط جلوی خیلی از دردسرهای بعدی را میگیرد.
طلای رزگلد، صورتی و قرمز (طلای روسی)
رزگلد همان طلایی است که مسِ بیشتری دارد. در ۱۸ عیار، بیشترِ آن ۲۵۰ قسمت مس است و کمی نقره. هرچه مس بیشتر شود، رنگ از صورتیِ ملایم به قرمزِ مسی میرود. در بازارِ ایران به این رنگ گاهی «طلای روسی» هم میگویند، چون این رنگ در جواهرسازیِ روسیه سابقهی طولانی دارد.
دو خبرِ خوب دربارهی رزگلد: اول، رنگش در عمقِ فلز است و روکش ندارد؛ پس با زمان پاک نمیشود. دوم، مس آلیاژ را کمی سختتر میکند، برای همین در برابرِ خط و ضربه از طلای زرد مقاومتر است. عیبش این است که اگر به مس حساسیت داشته باشید، ممکن است اذیتتان کند. این حالت کم پیش میآید.
پس رزگلد برای زیورِ روزانه، مثلِ ساعت و دستبند، انتخابِ کمدردسری است.
طلای سبز، سیاه، بنفش و آبی: رنگهای کمیاب
این رنگها را در طلافروشیِ محل کم میبینید. بیشتر در جواهرسازیهای خاص یا قطعههای سفارشی پیدا میشوند. ولی دانستنشان کمک میکند گولِ اسمهای پرزرقوبرق را نخورید.
طلای سبز
اگر به طلا مقدارِ زیادی نقره و مسِ کم یا هیچ مس اضافه کنند، رنگ به زردِ مایل به سبز میرسد. این سبزِ کمرنگ است، نه سبزِ زمردی. در طبیعت هم آلیاژِ طلا و نقره پیدا میشود که در قدیم برای ساختِ سکه از آن استفاده میکردند.
طلای سیاه
طلای سیاه معمولا یک آلیاژِ جدا نیست؛ طلای معمولی است که سطحش را سیاه کردهاند. این کار با روکشِ فلزِ تیره، اکسیدکردنِ آلیاژی که کبالت دارد، یا لیزر انجام میشود. یعنی رنگ فقط روی پوسته است و با ساییدگی کمرنگ میشود. عیارِ آن را هم مثلِ هر طلای دیگری باید پرسید.
طلای بنفش و آبی
این دو واقعا آلیاژِ جدا هستند. طلای بنفش از طلا و آلومینیوم ساخته میشود و طلای آبی بیشتر از طلا و ایندیوم. ترکیبی که میسازند خیلی شکننده است؛ با یک ضربه ممکن است ترک بخورد. برای همین نمیشود از آنها انگشتر و النگو ساخت و بیشتر مثلِ یک نگین، تکهی کوچکی روی قطعه مینشانند.
نکتهی مهم دیگر این است که طلای آبی سهمِ طلای کمتری دارد و معمولا به ۱۸ عیار نمیرسد. پس اگر کسی قطعهای آبی را «طلای ۱۸ عیار» معرفی کرد، با احتیاط برخورد کنید و عیار را بپرسید.
طلای دورنگ و سهرنگ
بعضی قطعهها چند رنگ را کنارِ هم دارند، مثلا حلقههای درهمِ زرد و سفید و رزگلد. اینها رنگِ تازهای نیستند؛ چند تکه آلیاژِ رنگیِ معمولیاند که کنارِ هم ساخته شدهاند. ساختشان پرزحمتتر است و ممکن است اجرتِ ساختِ بیشتری بخواهند.
پس رنگهای کمیاب بیشتر برای زیباییاند تا استفادهی روزمره. قبل از خرید بپرسید رنگ در عمقِ فلز است یا فقط روکش.
آیا رنگ طلا روی قیمت اثر دارد؟
این مهمترین سوال است و جوابش کوتاه است: قیمتِ خودِ طلا به وزن و عیار بستگی دارد، نه به رنگ. هر گرم طلای ۱۸ عیار، چه زرد چه سفید چه رزگلد، همان مقدار طلای خالص دارد.
بیایید با هم حساب کنیم. فرض کنیم هر گرم طلای ۱۸ عیار ۵ میلیون تومان باشد. این فقط مثال است؛ قیمتِ امروز را از صفحهی قیمت طلا ببینید.
- یک انگشترِ ۴ گرمیِ زرد و یک انگشترِ ۴ گرمیِ سفید، هر دو ۱۸ عیار، داریم.
- ارزشِ طلای هر کدام: ۴ × ۵ میلیون = ۲۰ میلیون تومان. برای هر دو یکی است.
- حالا اجرتِ ساخت، سودِ فروشنده و مالیات روی این عدد میآید. اگر انگشترِ سفید اجرتِ ۲۰٪ داشته باشد و زرد ۱۵٪، فرقِ قیمت از همینجاست: ۴ میلیون در برابرِ ۳ میلیون تومان.
- موقعِ فروش، این اجرت برنمیگردد. طلافروش فقط پولِ طلا را حساب میکند.
پس آن یک میلیون تومانِ اضافه را بابتِ ساخت و زیبایی دادهاید، نه بابتِ طلای بیشتر. برای حسابِ دقیقِ فاکتور، ماشینحساب قیمت طلا و مقالهی اجرت ساخت و مالیات طلا را ببینید.
یادتان باشد، همانطور که در دورهی طلا گفتهام: «ما یک پولِ زیادی اول دادیم، ولی موقعِ فروش اینها حساب نمیشود و فقط پولِ طلا را برمیدارند.» این برای هر رنگی صادق است.
کدام رنگ طلا برای شما مناسبتر است؟
جوابِ درست این است که سلیقهی شما برنده است. ولی چند معیارِ عملی کمک میکند انتخابِ بهتری کنید:
- استفادهی هرروزه: زرد و رزگلد کمدردسرترند، چون روکش ندارند.
- پوستِ حساس: از طلای سفیدِ نیکلدار پرهیز کنید یا بپرسید آلیاژش پالادیوم دارد.
- هماهنگی با جواهرِ قبلی: اگر ساعت یا حلقهتان سفید است، شاید سفید یا سهرنگ کنارش بهتر بنشیند.
- نگین: برلیانِ سفید روی طلای سفید درخشانتر به چشم میآید. نگینهای رنگی روی زرد یا رزگلد گرمتر دیده میشوند.
- هدیه برای سالهای طولانی: زرد کلاسیک است و با مد کهنه نمیشود.
پس اول بپرسید این قطعه را کجا و چقدر میپوشید؛ رنگ را بعد انتخاب کنید.
اشتباههای رایج هنگام خرید طلای رنگی
اینها چیزهایی است که میبینم مردم بارها تکرار میکنند:
- رنگ را نشانهی اصل بودن گرفتن. رنگ هیچ چیزی دربارهی اصل یا تقلبی بودن نمیگوید. بدلِ رزگلد و بدلِ سفید هم فراوان است. برای سنجش، مقالهی روشهای تشخیص طلای اصل از تقلبی را بخوانید.
- فکر کردن اینکه کمرنگ بودن یعنی کمعیار بودن. طلای سفید و سبز ذاتا کمرنگاند. ولی در طلای زرد، اگر قطعهای کدرتر یا قرمزتر از معمول بود، حق دارید بپرسید عیارش چند است.
- ننوشتنِ رنگ و عیار در فاکتور. فاکتور را با رنگ، عیار، وزن و اجرت بگیرید و مثلِ سندِ خانه نگه دارید.
- اشتباه گرفتنِ طلای سفید با پلاتین. اگر فروشنده گفت «پلاتین»، بپرسید پلاتینِ خالص است یا طلای سفید. قیمت و حسابِ این دو جداست.
- خریدنِ طلای رنگی برای سرمایهگذاری. دربارهاش پایینتر حرف میزنیم.
پس پیش از امضای فاکتور، این پنج مورد را یک بار در ذهنتان مرور کنید.
طلای رنگی برای سرمایهگذاری مناسب است؟
نه، و این ربطی به رنگ ندارد. هر طلای زینتی، چه زرد چه سفید، برای سرمایهگذاری انتخابِ خوبی نیست. شما اجرت و سود و مالیات میدهید که موقعِ فروش برنمیگردد. در طلای سفید هم هزینهی آبکاریِ دوباره به آن اضافه میشود.
طلای زینتی برای استفاده و هدیه است؛ به قولِ معروف «مناسبِ مهمانی رفتن و پز دادن». اگر هدفتان حفظِ ارزشِ پول است، سکه، شمش، طلای آبشده یا صندوق طلا را مقایسه کنید. مقالهی بهترین روش سرمایهگذاری در طلا این گزینهها را کنار هم گذاشته و سرمایهگذاری در طلای زینتی هم حسابِ سود و زیانش را نشان میدهد.
من در دورهی صفر تا صد سرمایهگذاری در طلا حسابِ طلای زینتی، آبشده و شمش را با مثالهای عددی قدمبهقدم نشان دادهام. پس اگر قصدِ خرید با هدفِ پسانداز دارید، اول حساب کنید، بعد رنگ را انتخاب کنید.
سوالات متداول
طلای سفید ارزانتر است یا طلای زرد؟
اگر هر دو ۱۸ عیار باشند، ارزشِ طلای هر گرمشان یکی است. فرقِ قیمتِ نهایی از اجرتِ ساخت، سودِ فروشنده و گاهی هزینهی روکشِ رودیوم میآید، نه از رنگ. موقعِ فروش هم هر دو با وزن و عیار حساب میشوند.
طلای رزگلد چیست و از چه ساخته میشود؟
رزگلد طلایی است که در آلیاژش مسِ بیشتری گذاشتهاند و کمی نقره. همین مس رنگ را صورتی یا قرمز میکند. رزگلدِ ۱۸ عیار همان ۷۵۰ قسمت طلای خالص را دارد و رنگش روکش نیست، پس با زمان پاک نمیشود.
چرا رنگ طلای سفید بعد از مدتی زرد میشود؟
چون براقیِ سفیدِ آن معمولا از روکشِ نازکِ رودیوم است. با سایش این روکش کم میشود و رنگِ اصلیِ آلیاژ که کمی زرد یا خاکستری است پیدا میشود. این نشانهی تقلبی بودن نیست و با آبکاریِ دوباره برطرف میشود.
آیا طلای ۲۴ عیار هم رنگ سفید یا رزگلد دارد؟
نه. طلای ۲۴ عیار تقریبا خالص است و جایی برای فلزِ دیگر ندارد، پس فقط زرد است. رنگهای دیگر از آلیاژ میآیند و برای همین طلای رنگی معمولا ۱۸ عیار یا پایینتر است.
طلای روسی همان رزگلد است؟
بله، در بازارِ ایران به طلای رزگلد یا قرمز گاهی طلای روسی میگویند، چون این رنگ در جواهرسازیِ روسیه سابقهی طولانی دارد. از نظرِ ترکیب همان آلیاژِ طلا با مسِ بیشتر است و عیارش را باید جدا پرسید.
از روی رنگ میشود فهمید طلا اصل است؟
نه. بدلها در همهی رنگها ساخته میشوند و رنگ چیزی دربارهی اصالت نمیگوید. مطمینترین راه خرید از مغازهی دارای مجوز، گرفتنِ فاکتورِ کامل و در صورتِ شک، سنجشِ عیار در آزمایشگاه یا نزدِ طلافروشِ معتبر است.
طلای سفید حساسیت پوستی میآورد؟
بعضی طلاهای سفید نیکل دارند و نیکل در برخی آدمها خارش و قرمزی میآورد. اگر پوستتان حساس است، از فروشنده بپرسید آلیاژ پالادیوم دارد یا نیکل. نوعِ پالادیومدار برای پوست مطمینتر ولی معمولا گرانتر است.
کدام رنگ طلا محکمتر است؟
در عیارِ یکسان، رزگلد به خاطرِ مسِ بیشتر معمولا کمی سختتر از طلای زرد است. طلای سفید هم با روکشِ رودیوم در برابرِ خط مقاوم است، ولی روکش با زمان ساییده میشود. طلای بنفش و آبی شکنندهاند.
جمعبندی
انواع رنگ طلا از یک چیز میآیند: فلزی که کنارِ طلا در آلیاژ مینشیند. زرد کلاسیک و کمدردسر است، سفید براق است ولی روکشش تجدید میخواهد، رزگلد محکم و ماندگار است، و رنگهای کمیاب بیشتر برای تزییناند. ارزشِ طلای هر قطعه را عیار و وزن تعیین میکند، نه رنگ.
پس دفعهی بعد که پشتِ ویترین بودید، سه چیز را بپرسید: عیار چند است، اجرت چند درصد است، و رنگ در عمقِ فلز است یا روکش. بقیهاش با سلیقهی خودتان.
