سبد ارز دیجیتال: چیدن پرتفوی کریپتو با ریسک کنترل‌شده (با مثال عددی)
فهرست مطالب۱۳ بخش
- سبد ارز دیجیتال یعنی چه و چرا یک ارز کافی نیست؟
- قدمِ صفر: چقدر از کلِ پول‌تان را به کریپتو بدهید؟
- چهار نقش در یک سبد کریپتو
- ۱. بیتکوین: ستونِ اصلی
- ۲. اتریوم: ستونِ دوم
- ۳. استیبلکوین: صندوقِ نقدِ سبد
- ۴. آلتکوین: چاشنی، نه غذای اصلی
- چند درصد سبد را بیتکوین بگذاریم؟
- چیدنِ سبد قدم‌به‌قدم، با یک مثالِ عددی
- خریدِ پلهای (DCA): یکجا وارد نشوید
- ریبالانس: سبد را هر چند وقت مرتب کنیم؟
- بهترین ارز دیجیتال برای سرمایه‌گذاری کدام است؟
- سبد کریپتو برای سرمایه کم چطور است؟
- شش اشتباهی که سبد ارز دیجیتال را خراب میکند
- چک‌لیستِ نهاییِ سبد ارز دیجیتال
- سوالات متداول
- جمع‌بندی
خیلی‌ها از من می‌پرسند: «چند تا ارز دیجیتال بخرم که ضرر نکنم؟» جواب کوتاه این است: سبد ارز دیجیتال یعنی پول‌تان را با نقشه بین چند دارایی پخش کنید. بیشترش در بیتکوین و اتریوم، کمی در استیبلکوین برای روزِ مبادا، و سهمِ کوچکی در آلت‌کوین‌ها. بعد هم هر چند ماه یکبار سبد را مرتب کنید.
این نقشه ریسک را صفر نمی‌کند. بازارِ کریپتو هنوز پرنوسان‌ترین بازاری است که یک آدمِ معمولی می‌تواند واردش شود. ولی فرقِ کسی که با نقشه وارد می‌شود با کسی که «هر چه دوستم گفت» می‌خرد، در روزِ ریزشِ بازار معلوم می‌شود.
سبد ارز دیجیتال یعنی چه و چرا یک ارز کافی نیست؟
سبد یا پرتفو یعنی مجموعهٔ داراییهایی که دارید. مثلِ سفرهٔ شام است: اگر فقط یک غذا بگذارید و آن غذا خراب شود، همه گرسنه می‌مانند. ولی اگر چند غذا باشد، یکی خراب شود، شام هنوز برقرار است. دربارهٔ اصلِ این ایده در پرتفوی یا سبد سرمایه‌گذاری مفصل نوشته‌ام.
در ارز دیجیتال این حرف دو برابر مهم است. یک پروژهٔ کوچک می‌تواند در یک هفته ۹۰٪ ارزشش را از دست بدهد، یا کلاً ناپدید شود. در این بازار نمونه‌هایش کم نیست. کسی که همهٔ پولش را روی چنین ارزی گذاشته، راهِ برگشت ندارد.
ولی یک نکته را خیلی‌ها نمی‌دانند. در ریزشهای بزرگ، تقریباً همهٔ ارزهای دیجیتال با هم پایین میآیند. یعنی ده آلتکوینِ مختلف خریدن، تنوع واقعی نیست؛ ده بلیتِ یک قطار است. تنوعِ درست یعنی داراییهایی با نقشِ متفاوت داشته باشید، نه فقط اسمِ متفاوت.
پس هدفِ سبد این نیست که هیچ‌وقت ضرر نکنید. هدف این است که یک اشتباه یا یک اتفاقِ بد، همهٔ سرمایه‌تان را نبرد.
قدمِ صفر: چقدر از کلِ پول‌تان را به کریپتو بدهید؟
پیش از اینکه بپرسیم «چند درصد بیتکوین؟»، یک پرسشِ مهم‌تر هست: چند درصد از کلِ پس‌اندازتان اصلاً وارد این بازار شود؟ این را خیلی‌ها جا می‌اندازند و همین‌جا بیشترین ضرر را می‌کنند.
بیتکوین در تاریخش چند بار بیش از ۷۰٪ از سقفش پایین آمده است. مثلاً در سال ۲۰۲۲ از حدودِ ۶۹ هزار دلار تا زیرِ ۱۶ هزار دلار ریخت؛ یعنی حدودِ ۷۷٪. آلت‌کوین‌ها در همین دوره‌ها معمولاً بدتر ریختند. پس فقط با پولی وارد شوید که اگر تا یکی دو سال نصف شد، زندگیتان به هم نریزد.
قاعدهٔ سادهٔ من این است:
- پولِ اجاره، قسط، شهریه و جهیزیهٔ نزدیک هرگز وارد کریپتو نمی‌شود.
- پولِ قرضی و وام هم هرگز.
- اول یک پشتوانهٔ امن برای چند ماه خرجِ خانه کنار بگذارید.
- از بقیهٔ پسانداز، سهمِ کوچکی را به کریپتو بدهید؛ برای بیشترِ آدمها چیزی بین ۵ تا ۱۰ درصد منطقی است و بیشتر از آن فقط برای کسی که ریسک‌پذیری بالایی دارد.
بقیهٔ پول کجا برود؟ طلا، صندوق‌های بورسی، سهام یا سپردهٔ بانکی. پس اول سهمِ کریپتو را از کلِ دارایی تعیین کنید، بعد سراغِ چیدنِ داخلِ سبد بروید.
چهار نقش در یک سبد کریپتو
بهجای اینکه به اسمِ ارزها فکر کنید، به نقش‌شان فکر کنید. هر دارایی در سبد باید یک کار مشخص بکند. اگر نمی‌دانید فلان ارز چه نقشی دارد، احتمالاً جایش در سبدِ شما نیست.
۱. بیتکوین: ستونِ اصلی
بیتکوین قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین ارز دیجیتال است. بیشترین ارزشِ بازار و بیشترین خریدار را دارد. برای همین در ریزش‌ها معمولاً کمتر از بقیه می‌ریزد و زودتر برمی‌گردد. خیلی‌ها آن را «طلای دیجیتال» می‌نامند؛ تشبیهِ کاملی نیست، ولی نقشش در سبد همین است: نگه‌داشتنِ ارزش در بلندمدت.
۲. اتریوم: ستونِ دوم
اتریوم دومین ارزِ بزرگ است. فرقش این است که فقط پول نیست؛ یک شبکه است که هزاران برنامه و پروژه روی آن ساخته شده. اگر بیتکوین مثلِ شمشِ طلا باشد، اتریوم مثلِ زمینی است که رویش شهر می‌سازند. نوسانش از بیتکوین بیشتر است، ولی هنوز در گروهِ بزرگ‌ها قرار می‌گیرد.
۳. استیبلکوین: صندوقِ نقدِ سبد
استیبلکوین یعنی ارز دیجیتالی که قیمتش به دلار گره خورده و قرار نیست بالا و پایین برود. معروف‌ترینش در ایران تتر است. سود ندارد، ولی دو کار مهم میکند: وقتی بازار می‌ریزد ارزشش حفظ می‌شود، و پولِ آماده‌ای است برای خریدِ ارزان در روزهای ترس.
استیبلکوین هم بی‌خطر نیست. اگر شرکتِ صادرکننده یا صرافی‌ای که در آن نگهش داشته‌اید مشکل پیدا کند، ممکن است آسیب ببینید. پس آن را «امن‌تر» بدانید، نه «امن».
۴. آلتکوین: چاشنی، نه غذای اصلی
آلتکوین یعنی هر ارزی غیر از بیتکوین. از پروژه‌های بزرگ و جاافتاده تا میم‌کوین‌هایی که فقط با شوخی و هیجانِ شبکه‌های اجتماعی بالا رفته‌اند. اینجا هم امیدِ سودِ چندبرابری هست و هم احتمالِ صفر شدن. پس سهمش باید آن‌قدر کوچک باشد که اگر صفر شد، سبد سرپا بماند.
تا اینجا نقش‌ها را شناختیم. ولی هنوز پرسشِ اصلی مانده: هر نقش چند درصد؟
چند درصد سبد را بیتکوین بگذاریم؟
عددِ جادویی وجود ندارد و هر کس به شما یک عددِ قطعی بدهد، از ریسکپذیریِ شما خبر ندارد. ولی یک چارچوبِ رایج و معقول هست که به آن «هسته و قمر» می‌گویند. هسته یعنی بیتکوین و اتریوم که بیشترِ سبد را می‌سازند. قمر یعنی سهمِ کوچکی برای آلت‌کوین‌ها.
جدولِ زیر سه نمونه سبد را نشان میدهد. این‌ها پیشنهادِ خرید نیستند؛ مثال‌اند تا بدانید وزن‌ها معمولاً در چه محدوده‌ای می‌چرخند.
| نوعِ سبد | بیتکوین | اتریوم | استیبلکوین | آلتکوین | مناسبِ چه کسی |
|---|---|---|---|---|---|
| محتاط | ۶۰٪ | ۲۰٪ | ۲۰٪ | ۰٪ | تازه‌کار، کسی که خوابش با نوسان به هم می‌ریزد |
| متعادل | ۵۰٪ | ۲۵٪ | ۱۵٪ | ۱۰٪ | کسی که یکی دو سال تجربه دارد و افتِ ۵۰ درصدی را تحمل میکند |
| جسور | ۴۰٪ | ۳۰٪ | ۱۰٪ | ۲۰٪ | کسی که پروژه‌ها را خودش بررسی میکند و سهمِ کریپتو از کلِ دارایی‌اش کم است |
می‌بینید که در هر سه، بیتکوین و اتریوم دستکم ۷۰٪ سبد هستند. فرقِ سبدها بیشتر در سهمِ استیبلکوین و آلتکوین است. توصیهٔ من به کسی که تازه شروع کرده، سبدِ محتاط است؛ آلتکوین را بگذارید برای وقتی که بازار را بهتر شناختید.
یک روشِ دیگر هم هست: وزن را بر اساسِ مارکت کپ یا ارزشِ بازار هر ارز تعیین کنید. یعنی هر ارزی که در کلِ بازار بزرگ‌تر است، در سبدِ شما هم سهمِ بیشتری بگیرد. سهمِ بیتکوین از کلِ بازار را «دامیننس بیتکوین» می‌گویند و معمولاً بیش از نصفِ بازار است. پس در این روش هم بیتکوین بزرگ‌ترین تکهٔ سبد می‌شود.
چیدنِ سبد قدم‌به‌قدم، با یک مثالِ عددی
بیایید با هم یک سبد بچینیم. فرض کنید خانمی ۵۰۰ میلیون تومان پسانداز دارد. پولِ خرجِ چند ماهش را جدا کرده و تصمیم گرفته ۱۰٪ از بقیه را وارد کریپتو کند. یعنی ۵۰ میلیون تومان. عددها مثال‌اند؛ قیمتِ روزِ ارزها را از صفحهٔ قیمت ارزهای دیجیتال امروز ببینید.
- نوعِ سبد را انتخاب کنید. او تازه‌کار است؛ پس سبدِ محتاط.
- سهمِ هر نقش را به تومان حساب کنید. ۶۰٪ بیتکوین می‌شود ۳۰ میلیون تومان. ۲۰٪ اتریوم می‌شود ۱۰ میلیون. ۲۰٪ تتر هم ۱۰ میلیون.
- یکجا نخرید. بهجای خریدِ یک‌بارهٔ ۵۰ میلیون، آن را در چند ماه تقسیم کنید. روشش را پایین‌تر توضیح داده‌ام.
- جای نگهداری را مشخص کنید. مبلغی که قرار است سال‌ها بماند، بهتر است در یک کیف پولِ شخصی و امن باشد. انواعش را در بهترین کیف پول‌های ارز دیجیتال ببینید.
- همه‌چیز را بنویسید. تاریخ، مبلغ، قیمتِ خرید و کارمزد. بعداً برای حسابِ سود و ضرر و مرتب‌کردنِ سبد لازم‌تان می‌شود.
پس سبدِ او در روزِ اول این است: ۳۰ میلیون بیتکوین، ۱۰ میلیون اتریوم، ۱۰ میلیون تتر. ساده، قابلِ فهم، و بدونِ هیچ ارزی که خودش نداند چیست.
خریدِ پلهای (DCA): یکجا وارد نشوید
DCA یعنی بهجای اینکه همهٔ پول را یک روز بخرید، هر ماه یا هر دو هفته یک مبلغِ ثابت بخرید. مثلِ کسی که بهجای خریدنِ همهٔ برنجِ سال در یک روز، هر ماه یک کیسه می‌خرد. گاهی گران می‌خرد، گاهی ارزان؛ ولی میانگینش معقول درمی‌آید.
بیایید حساب کنیم. فرض کنید هر ماه ۱۰ میلیون تومان بیتکوین می‌خرید و قیمتِ هر واحد (مثال) در سه ماه این باشد:
| ماه | قیمتِ فرضیِ هر واحد | مبلغِ خرید | مقدارِ خریده‌شده |
|---|---|---|---|
| ماهِ اول | ۱۰ میلیارد تومان | ۱۰ میلیون | ۰٫۰۰۱ واحد |
| ماهِ دوم (بازار ریخته) | ۵ میلیارد تومان | ۱۰ میلیون | ۰٫۰۰۲ واحد |
| ماهِ سوم | ۱۰ میلیارد تومان | ۱۰ میلیون | ۰٫۰۰۱ واحد |
در مجموع ۳۰ میلیون داده‌اید و ۰٫۰۰۴ واحد گرفته‌اید. یعنی میانگینِ خریدِ شما ۷٫۵ میلیارد تومان برای هر واحد شده، در حالی که قیمت دو ماه از سه ماه ۱۰ میلیارد بوده است. اگر همهٔ پول را ماهِ اول یکجا خریده بودید، فقط ۰٫۰۰۳ واحد داشتید.
روشِ پلهای همیشه از خریدِ یکجا بهتر نیست؛ اگر بازار یک‌سره بالا برود، خریدِ یکجا سود بیشتری میدهد. ولی دو حسن دارد که برای آدم‌های معمولی خیلی می‌ارزد: لازم نیست زمانِ درست را حدس بزنید، و در روزِ ریزش بهجای ترس، خوشحال می‌شوید که ارزان‌تر می‌خرید. پس برای ورود و برای پس‌اندازِ ماهانه، خریدِ پلهای بهترین دوستِ شماست.
ریبالانس: سبد را هر چند وقت مرتب کنیم؟
ریبالانس یعنی برگرداندنِ سبد به وزن‌های اولیه. چرا لازم است؟ چون قیمت‌ها جابه‌جا می‌شوند و سبد بی‌آنکه بفهمید، شکلش عوض می‌شود. مثلِ باغچه‌ای است که اگر هرس نکنید، یک درخت همهٔ آفتاب را می‌گیرد.
به همان مثال برگردیم. فرض کنید بعد از شش ماه بیتکوین ۵۰٪ بالا رفته، اتریوم ثابت مانده و تتر هم که ثابت است:
- بیتکوین: ۳۰ میلیون شده ۴۵ میلیون.
- اتریوم: همان ۱۰ میلیون.
- تتر: همان ۱۰ میلیون.
- کلِ سبد: ۶۵ میلیون تومان.
حالا سهمِ بیتکوین شده حدودِ ۶۹٪، نه ۶۰٪. سبدِ محتاطِ شما بی‌صدا پرریسک‌تر شده است. برای برگرداندنش، ۶۰٪ از ۶۵ میلیون می‌شود ۳۹ میلیون. پس حدودِ ۶ میلیون تومان بیتکوین می‌فروشید و با آن اتریوم و تتر می‌خرید تا هر کدام به ۱۳ میلیون (۲۰٪) برسند.
این کار در عمل یعنی «گران بفروش، ارزان بخر»، بی‌آنکه لازم باشد آینده را پیش‌بینی کنید. دو روشِ رایج برای زمانش هست:
| روش | چطور کار میکند | حسن | عیب |
|---|---|---|---|
| زمانی | هر سه یا شش ماه یکبار، در تاریخِ ثابت | ساده؛ تصمیم‌گیری احساسی نمی‌شود | ممکن است وسطِ یک جهشِ بزرگ دیر بجنبید |
| آستانه‌ای | هر وقت سهمِ یک دارایی بیش از ۵ تا ۱۰ واحدِ درصد از هدف دور شد | فقط وقتی لازم است اقدام می‌کنید | باید مرتب سبد را نگاه کنید؛ در بازارِ پرنوسان دفعاتش زیاد می‌شود |
برای بیشترِ آدمها ترکیبِ این دو خوب است: هر سه ماه سبد را نگاه کنید، و فقط اگر یک سهم بیش از ۵ واحدِ درصد جابه‌جا شده بود، مرتبش کنید. هر معامله کارمزد دارد؛ ریبالانسِ هر هفته کارمزد را زیاد میکند و سودی ندارد. پس کم و منظم، نه زیاد و هیجانی.
یک راهِ بی‌کارمزدتر هم هست: اگر ماهانه پول اضافه می‌کنید، پولِ تازه را به دارایی‌ای بدهید که از وزنش عقب افتاده. این‌طوری بدونِ فروختن، سبد کم‌کم به تعادل برمی‌گردد.
بهترین ارز دیجیتال برای سرمایه‌گذاری کدام است؟
این پرسش را زیاد می‌شنوم و جوابِ صادقانه‌اش این است: «بهترین ارز» وجود ندارد؛ «بهترین سبد برای شما» وجود دارد. اسمِ ارزِ خاصی را به شما توصیه نمی‌کنم. ولی می‌توانم معیار بدهم تا خودتان بسنجید.
پیش از اینکه هر آلت‌کوینی را به قمرِ سبد اضافه کنید، این چک‌لیست را از خودتان بپرسید:
- می‌توانم در دو جمله بگویم این پروژه چه مشکلی را حل میکند؟
- چند سال است که فعال است و چند بحران را پشت سر گذاشته؟
- در صرافی‌های معتبر خرید و فروشِ کافی دارد، یا ممکن است موقعِ فروش خریدار پیدا نکنم؟
- چند درصدِ توکن‌ها دستِ تیمِ سازنده و چند سرمایه‌گذارِ بزرگ است؟
- آیا فقط چون «همه دارند درباره‌اش حرف می‌زنند» می‌خواهم بخرم؟
اگر جوابِ پرسشِ آخر «بله» است، صبر کنید. معیارهای کامل‌ترِ انتخاب را در معیارهای انتخاب کوین در ارزهای دیجیتال نوشته‌ام. پس آلتکوین را با چک‌لیست بخرید، نه با هیجان.
سبد کریپتو برای سرمایه کم چطور است؟
خبرِ خوب اینکه در کریپتو با پولِ کم هم می‌شود سبد ساخت. لازم نیست یک بیت‌کوینِ کامل بخرید؛ هر ارز تا چند رقمِ اعشار تقسیم می‌شود و می‌توانید مثلاً ۵۰۰ هزار تومان بیتکوین بخرید.
ولی با سرمایهٔ کم، سبد را ساده‌تر بگیرید:
- دو یا سه دارایی کافی است: بیتکوین، اتریوم و کمی تتر.
- آلتکوین را کنار بگذارید. با ۵ میلیون تومان، ۱۰٪ آلتکوین یعنی ۵۰۰ هزار تومان که بینِ چند ارز پخش شود، فقط کارمزد می‌دهید.
- خریدِ پلهای ماهانه را جدی بگیرید. مبلغِ کمِ منظم در چند سال، از مبلغِ زیادِ یک‌باره مهم‌تر است.
- حواس‌تان به کارمزدِ برداشت باشد؛ گاهی کارمزدِ انتقال به کیف پول از مبلغِ خریدِ کوچک‌تان بیشتر است.
پس با پولِ کم، کم‌تعداد و منظم بخرید. سبدی با سه دارایی که هر ماه پر می‌شود، از سبدی با پانزده ارزِ ریز خیلی بهتر است.
شش اشتباهی که سبد ارز دیجیتال را خراب میکند
این اشتباه‌ها را بارها دیده‌ام. هیچ‌کدام به دانشِ پیچیده ربط ندارند؛ همه به عجله و احساس برمی‌گردند.
- داشتنِ بیست ارزِ ریز. این تنوع نیست، شلوغی است. نه می‌توانید همه را دنبال کنید، نه در ریزش کمکی می‌کنند.
- دنبال‌کردنِ ارزی که هفتهٔ پیش سه برابر شده. معمولاً وقتی خبرش به شما می‌رسد، سودش را دیگران برده‌اند.
- فروختنِ همه‌چیز در روزِ ترس. ریزشهای بزرگ بخشی از این بازارند. کسی که با نقشه و پولِ مازاد آمده، مجبور نیست در کف بفروشد.
- هیچ‌وقت سود نگرفتن. ریبالانس یعنی وقتی یک دارایی خیلی بالا رفت، بخشی از سودش را بردارید. خیلی‌ها این کار را نمی‌کنند و سودِ روی کاغذ را دوباره پس می‌دهند.
- نگه‌داشتنِ همهٔ دارایی در یک جا. اگر آن صرافی یا آن کیف پول مشکل پیدا کند، همه‌چیز با هم در خطر است. ورشکستگیِ صرافی‌های بزرگ در گذشته نشان داد این ریسک واقعی است.
- اهرم و معاملهٔ آتی. با پولِ قرضی کار کردن در این بازار، یک ریزشِ کوچک را به صفر شدنِ حساب تبدیل میکند. سبدِ سرمایه‌گذاری جای این کارها نیست.
پس بیشترِ ضررها از نداشتنِ نقشه می‌آید، نه از انتخابِ «ارزِ اشتباه». دربارهٔ اینکه آیا ممکن است همهٔ پول از بین برود، در از دست دادن تمام سرمایه در بازار ارزهای دیجیتال صادقانه نوشته‌ام.
چک‌لیستِ نهاییِ سبد ارز دیجیتال
پیش از اولین خرید، این فهرست را تیک بزنید:
- سهمِ کریپتو از کلِ دارایی‌ام را مشخص کرده‌ام و پولِ ضروری در آن نیست.
- نوعِ سبدم (محتاط، متعادل یا جسور) و وزنِ هر نقش را روی کاغذ نوشته‌ام.
- بیتکوین و اتریوم دستکم ۷۰٪ سبدم هستند.
- بخشی از سبد را برای روزِ ریزش در استیبلکوین نگه داشته‌ام.
- برنامهٔ خریدِ پلهای دارم و یکجا وارد نمی‌شوم.
- تاریخِ ریبالانس را در تقویمم گذاشته‌ام.
- می‌دانم دارایی‌ام کجا نگهداری می‌شود و رمز و کلیدهایم امن است.
- قانون‌ها و محدودیت‌های داخل کشور را خوانده‌ام؛ خلاصه‌اش در قوانین ایران برای خرید و فروش ارزهای دیجیتال آمده است.
اگر می‌خواهید پیش از ساختنِ سبد، تصویرِ کامل‌تری از این بازار داشته باشید، راهنمای سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال را بخوانید.
سوالات متداول
سبد ارز دیجیتال چیست؟
سبد ارز دیجیتال یعنی مجموعهای از چند ارز دیجیتال که با نقشه و وزنِ مشخص خریده شدهاند. معمولاً بیشترش بیتکوین و اتریوم است، بخشی استیبلکوین برای روزِ ریزش و سهمِ کوچکی آلتکوین. هدفش این است که یک اتفاقِ بد همهٔ سرمایه را نبرد.
چند درصد سبد را بیت کوین بگذاریم؟
عددِ قطعی وجود ندارد و به ریسکپذیریِ شما بستگی دارد. در سبدهای رایج، بیتکوین معمولاً بین ۴۰ تا ۶۰ درصدِ سبدِ کریپتو است و با اتریوم روی هم دستکم ۷۰ درصد. برای تازهکارها سهمِ بیشترِ بیتکوین و آلتکوینِ کمتر منطقیتر است.
سبد ارز دیجیتال را هر چند وقت ریبالانس کنیم؟
برای بیشترِ افراد هر سه تا شش ماه یکبار کافی است. روشِ دیگر این است که هر وقت سهمِ یک دارایی بیش از ۵ تا ۱۰ واحدِ درصد از هدف دور شد، سبد را مرتب کنید. ریبالانسِ خیلی زیاد فقط کارمزد را بالا میبرد.
سبد کریپتو برای سرمایه کم چطور باشد؟
با سرمایهٔ کم سبد را ساده بگیرید: بیتکوین، اتریوم و کمی تتر کافی است. آلتکوین را کنار بگذارید، چون پخشکردنِ مبلغِ کم بینِ چند ارز فقط کارمزد میدهد. خریدِ پلهای ماهانه با مبلغِ ثابت بهترین روش برای ساختنِ سبد با پولِ کم است.
چند درصد از کل سرمایه را وارد ارز دیجیتال کنیم؟
فقط پولی که اگر تا یکی دو سال نصف شد زندگیتان به هم نریزد. برای بیشترِ آدمها سهمی بین ۵ تا ۱۰ درصد از پسانداز منطقی است. پولِ اجاره، قسط، شهریه و پولِ قرضی هرگز نباید وارد این بازار شود.
بهترین ارز دیجیتال برای سرمایه گذاری کدام است؟
ارزی که برای همه بهترین باشد وجود ندارد. بیتکوین و اتریوم به دلیلِ اندازه، قدمت و نقدشوندگی معمولاً ستونِ سبدها هستند. برای هر ارزِ دیگر باید بدانید چه مشکلی را حل میکند، چند سال سابقه دارد و خریدار کافی دارد یا نه.
خرید پلهای یا DCA در ارز دیجیتال یعنی چه؟
یعنی بهجای خریدِ یکجا، در فاصلههای منظم مثلاً هر ماه یک مبلغِ ثابت بخرید. وقتی قیمت پایین است مقدارِ بیشتری میگیرید و وقتی بالاست کمتر. این کار نیازِ حدسزدنِ زمانِ درست را از بین میبرد و ترس از ریزش را کم میکند.
آیا داشتن ارزهای زیاد ریسک سبد را کم میکند؟
نه لزوماً. در ریزشهای بزرگ تقریباً همهٔ ارزهای دیجیتال با هم پایین میآیند. تنوعِ واقعی یعنی داراییهایی با نقشِ متفاوت، مثلِ بیتکوین، اتریوم و استیبلکوین، و همچنین سهمِ معقولِ کریپتو از کلِ دارایی، نه تعدادِ زیادِ آلتکوین.
جمع‌بندی
سبد ارز دیجیتال سه قدمِ ساده دارد. اول تعیین کنید چه سهمی از کلِ دارایی‌تان وارد کریپتو شود. بعد آن را بین نقش‌ها تقسیم کنید: بیشتر بیتکوین و اتریوم، کمی استیبلکوین، و اگر تجربه دارید سهمِ کوچکی آلتکوین. در آخر پلهای بخرید و هر چند ماه یکبار سبد را مرتب کنید.
هیچ سبدی سود را تضمین نمی‌کند و تصمیمِ نهایی با خودتان است. ولی سبدی که نقشه دارد، در روزِ ریزش به شما آرامش میدهد. پس امروز یک کاغذ بردارید و پیش از هر خریدی، این سه عدد را بنویسید: سهمِ کریپتو، وزنِ هر نقش، و تاریخِ ریبالانسِ بعدی.