سبک معامله گری چیست؟ اسکالپ، روزانه، سوئینگ، پوزیشن و بلندمدت؛ کدام برای شما مناسب است
فهرست مطالب۱۲ بخش
- سبک معامله گری چیست و چرا اول باید آن را انتخاب کرد؟
- انواع سبک معاملهگری؛ از چند ثانیه تا چند سال
- ۱. اسکالپینگ؛ سودِ کوچک، بارها و بارها
- ۲. دی تریدینگ یا معاملهگری روزانه
- ۳. سوئینگ تریدینگ یا نوسانگیری
- ۴. پوزیشن تریدینگ
- ۵. سرمایه‌گذاری بلندمدت
- جدولِ مقایسهٔ سبک‌های معاملاتی
- کارمزد؛ دشمنِ پنهانِ سبک‌های کوتاه‌مدت
- در بورس ایران اسکالپ ممکن است؟
- فرق سوئینگ و پوزیشن تریدینگ چیست؟
- کدام سبک معامله گری برای من مناسب است؟
- شخصیت معامله‌گر؛ چرا سبکِ دوست‌تان به کارِ شما نمی‌آید
- شش اشتباهِ رایج در انتخابِ سبک ترید
- چطور سبکِ خودم را پیدا و امتحان کنم؟
- سوالات متداول
- جمع‌بندی
«من کارمندم و صبح تا ظهر سرِ کارم. می‌توانم ترید کنم؟» این را زیاد از من می‌پرسند. جوابش به سبک معامله گری شما برمی‌گردد. سبکِ معاملهگری یعنی هر معامله را چقدر نگه می‌دارید. چهار سبکِ اصلی داریم: اسکالپ (چند دقیقه)، روزانه (درونِ یک روز)، نوسانگیری یا سوئینگ (چند روز تا چند هفته) و پوزیشن (چند هفته تا چند ماه). سرمایهگذاریِ بلندمدت هم سرِ دیگرِ همین خط است. سبکِ درست آن است که با وقت، اعصاب و سرمایهٔ شما جور باشد.
در این نوشته هر سبک را ساده باز می‌کنیم، با هم حساب می‌کنیم که کارمزد با هر کدام چه میکند، و می‌بینیم کدام در بورسِ ایران عملی است. آخرش هم یک آزمونِ کوتاه هست تا خودتان بفهمید کدام سبک به شما می‌خورد.
سبک معامله گری چیست و چرا اول باید آن را انتخاب کرد؟
بازارِ میوه را تصور کنید. یک نفر سرِ چهارراه چند جعبه میوه دارد. از هر کیلو کمی سود می‌برد، ولی تا ظهر همه را فروخته است. یکی دیگر در میدانِ تره‌بار صبح بار می‌خرد و تا غروب می‌فروشد؛ هیچ‌وقت میوه را شب نگه نمی‌دارد. سومی مغازه دارد و بارِ یک هفته را می‌خرد. چهارمی محصولِ یک فصل را پیش‌خرید میکند. پنجمی هم باغ دارد و سال‌ها صبر میکند تا درخت بار بدهد.
هر پنج نفر میوه می‌فروشند و هر پنج نفر می‌توانند پول دربیاورند. ولی کارشان، وقتی که می‌گذارند و ریسکشان کاملاً فرق دارد. سبک‌های معاملهگری هم دقیقاً همین‌اند. «سبکِ ترید» به این ربطی ندارد که سهم می‌خرید یا طلا. به این ربط دارد که پول‌تان چقدر در یک معامله میماند.
چرا اول باید سبک را انتخاب کرد؟ چون همه‌چیزِ دیگر از آن درمی‌آید: کدام نمودار را ببینید، حدِ ضررتان چقدر باشد، چند ساعت وقت بگذارید و حتی کدام بازار به کارتان می‌آید. کسی که سبکش روشن نیست، صبح با نیتِ نوسانِ دوروزه می‌خرد و شش ماه بعد هنوز آن سهم را دارد، چون «دلش نیامد بفروشد». این دیگر سبک نیست؛ سردرگمی است.
پس پیش از اینکه دنبالِ اندیکاتور و سیگنال بروید، اول روشن کنید چه جور معاملهگری هستید.
انواع سبک معاملهگری؛ از چند ثانیه تا چند سال
شکلِ زیر پنج سبک را روی یک خطِ زمان نشان می‌دهد. هر چه به راست بروید، معامله‌ها کوتاه‌تر و تعدادشان بیشتر میشود. هر چه به چپ بروید، صبرِ بیشتری لازم است.
۱. اسکالپینگ؛ سودِ کوچک، بارها و بارها
اسکالپر چند ثانیه تا چند دقیقه در معامله میماند. از هر بار سودِ خیلی کمی برمی‌دارد، ولی روزی ده‌ها بار معامله میکند. نمودارش معمولاً یک‌دقیقه‌ای یا پنج‌دقیقه‌ای است. به این مدتی که هر شمعِ نمودار نشان می‌دهد تایم فریم می‌گویند.
این سبک تمرکزِ کامل میخواهد. باید تمامِ ساعتِ بازار پشتِ صفحه باشید و در چند ثانیه تصمیم بگیرید. دو چیز هم برایش حیاتی است: کارمزدِ خیلی پایین و بازاری که همیشه خریدار و فروشنده داشته باشد. جزئیاتِ کار و مهارت‌هایش را در مقالهٔ اسکالپینگ چیست آورده‌ایم.
یک هشدارِ صادقانه: بیشترِ تازه‌کارها عاشقِ اسکالپ می‌شوند، چون به نظرشان پولِ سریع است. ولی سخت‌ترین سبک است. یک اشتباهِ کوچک سودِ ده معاملهٔ خوب را می‌برد.
۲. دی تریدینگ یا معاملهگری روزانه
دی‌تریدر صبح وارد میشود و تا آخرِ همان روز همهٔ معاملههایش را می‌بندد. قاعدهٔ طلایی‌اش این است: هیچ معاملهای شب نمی‌ماند. چرا؟ چون شب ممکن است خبری بیاید و فردا قیمت جای دیگری باز شود. دی‌تریدر نمی‌خواهد این ریسک را بپذیرد.
تعدادِ معامله‌اش از اسکالپر کمتر است؛ روزی چند بار. معمولاً نمودارِ ۵ دقیقهای تا یک‌ساعته را میبیند. ولی هنوز باید در همهٔ ساعت‌های بازار حاضر باشد. برای همین برای کسی که شغلِ دیگری دارد عملاً ممکن نیست. اگر این سبک را می‌خواهید، مقالهٔ چگونه به یک معامله گر روزانه تبدیل شویم شرایطش را کامل گفته است.
۳. سوئینگ تریدینگ یا نوسانگیری
سوئینگتریدر یک موج از حرکتِ قیمت را میگیرد. قیمت مثلِ موجِ دریا بالا و پایین می‌رود. او نزدیکِ کفِ موج می‌خرد و نزدیکِ سقفِ موج می‌فروشد. هر معامله چند روز تا چند هفته طول میکشد. در بازارِ ما به این کار «نوسانگیری» می‌گویند.
نمودارِ اصلیِ سوئینگتریدر معمولاً روزانه یا چهارساعته است. روزی یکی دو ساعت وقت کافی است؛ مثلاً شب‌ها بعد از بسته شدنِ بازار نمودارها را میبیند و برای فردا سفارش می‌گذارد. توصیهٔ من به بیشترِ تازه‌کارها همین سبک است، چون فرصتِ فکر کردن می‌دهد و کارمزد کمتر از سود می‌خورد. روش‌ها و روحیهٔ لازمش در مقالهٔ چگونه از بازارهای مالی نوسان گیری کنیم آمده است.
۴. پوزیشن تریدینگ
پوزیشنتریدر دنبالِ روندهای بزرگ است. وقتی میبیند بازار یا یک سهم وارد یک مسیرِ صعودیِ چندماهه شده، سوار میشود و تا وقتی روند نشکسته پیاده نمی‌شود. هر معامله چند هفته تا چند ماه طول میکشد. نمودارهایش روزانه و هفتگی است.
این سبک وقتِ کمی میخواهد؛ چند ساعت در هفته. ولی صبرِ زیاد و حدِ ضررِ بازتری لازم دارد، چون در راهِ یک روندِ بزرگ، قیمت چند بار به‌طورِ محسوس عقب می‌رود. کسی که با هر افتِ کوچک دلش هری می‌ریزد، در این سبک دوام نمی‌آورد.
۵. سرمایه‌گذاری بلندمدت
این دیگر ترید نیست، ولی سرِ دیگرِ همین خط است و باید کنارِ بقیه دیده شود. سرمایه‌گذار سهمِ یک شرکتِ خوب را می‌خرد چون به خودِ آن کسب‌وکار باور دارد. سال‌ها نگه میدارد، سودِ نقدی‌اش را میگیرد و با بالا و پایینِ روزانه کاری ندارد.
فرقِ اصلی‌اش با پوزیشنتریدر در «دلیلِ فروش» است. تریدر وقتی می‌فروشد که روندِ قیمت بشکند. سرمایه‌گذار وقتی می‌فروشد که حالِ خودِ شرکت بد شود یا قیمت خیلی بالاتر از ارزشش برود. این دو نگاه را در مقالهٔ تفاوت سرمایه‌گذاری و معاملهگری مفصل مقایسه کرده‌ایم.
جدولِ مقایسهٔ سبک‌های معاملاتی
جدولِ زیر همهٔ این‌ها را یک‌جا کنارِ هم می‌گذارد. عددها تقریبی‌اند؛ هر معامله‌گر کمی با دیگری فرق دارد.
| سبک | مدتِ هر معامله | تایم فریمِ رایج | وقتِ لازم | ابزارِ اصلی | مناسبِ تازهکار؟ |
|---|---|---|---|---|---|
| اسکالپ | چند ثانیه تا چند دقیقه | ۱ تا ۵ دقیقه | تمام‌وقت | تابلوی سفارش‌ها، سرعت | نه |
| روزانه | چند ساعت، درونِ یک روز | ۵ دقیقه تا ۱ ساعت | همهٔ ساعتِ بازار | تکنیکال، خبر | نه |
| سوئینگ | چند روز تا چند هفته | ۴ ساعته و روزانه | روزی ۱ تا ۲ ساعت | تکنیکال، کمی بنیادی | بله، با پولِ کم |
| پوزیشن | چند هفته تا چند ماه | روزانه و هفتگی | چند ساعت در هفته | روند، بنیادی | بله |
| بلندمدت | یک سال و بیشتر | هفتگی و ماهانه | ماهی یکی دو ساعت | بنیادی، سودِ نقدی | بله |
یک الگوی ساده در جدول پیداست. هر چه پایین‌تر می‌آییم، وقتِ کمتری لازم است و نگاه از «قیمت» به سمتِ «ارزشِ شرکت» می‌رود. برای همین سبک‌های پایینِ جدول با تحلیلِ بنیادی جورترند و سبک‌های بالایی بیشتر با تحلیلِ تکنیکال.
کارمزد؛ دشمنِ پنهانِ سبک‌های کوتاه‌مدت
خیلی‌ها سبک را فقط با سلیقه انتخاب میکنند. ولی یک عدد هست که بی‌سروصدا تکلیف را روشن میکند: کارمزد. هر بار که سهمی می‌خرید و می‌فروشید، بخشی از پول به کارگزار و مالیاتِ فروش می‌رود. در بورسِ سهامِ ایران، طبقِ آخرین نرخ‌های منتشرشده، یک دورِ کامل (خرید و بعد فروش) روی هم حدودِ ۱٫۲۵ درصدِ مبلغِ معامله هزینه دارد. نرخِ دقیق بسته به کارگزار کمی فرق میکند؛ جزئیاتش در مقالهٔ کارمزد معاملات بورس سهام هست.
۱٫۲۵ درصد کم به نظر می‌رسد. بیایید با هم حساب کنیم که با هر سبک چه میشود. فرض کنیم ۵۰ میلیون تومان دارید و هر بار با همهٔ آن معامله می‌کنید. این فقط مثال است.
| سبک | تعدادِ دورِ معامله | کارمزدِ تقریبی | یعنی چند درصدِ سرمایه |
|---|---|---|---|
| اسکالپ | روزی ۴ دور، ماهی ۸۰ دور | حدودِ ۵۰ میلیون تومان در ماه | حدودِ ۱۰۰٪ در ماه |
| روزانه | روزی ۱ دور، ماهی ۲۰ دور | حدودِ ۱۲٫۵ میلیون تومان در ماه | حدودِ ۲۵٪ در ماه |
| سوئینگ | ماهی ۲ دور | حدودِ ۱٫۲۵ میلیون تومان در ماه | حدودِ ۲٫۵٪ در ماه |
| پوزیشن | سالی ۴ دور | حدودِ ۲٫۵ میلیون تومان در سال | حدودِ ۵٪ در سال |
| بلندمدت | سالی ۱ دور | حدودِ ۶۲۵ هزار تومان در سال | حدودِ ۱٫۲۵٪ در سال |
عددِ ردیفِ اول را دوباره بخوانید. اسکالپر با این حساب، فقط برای اینکه سرِ جایش بماند، باید هر ماه پولش را دو برابر کند. آیا چنین چیزی شدنی است؟ نه. دی‌تریدر هم باید ماهی ۲۵ درصد سود کند تا تازه به صفر برسد. ولی سوئینگتریدر با ۲٫۵ درصد کنار می‌آید و سرمایهگذارِ بلندمدت تقریباً کارمزد را حس نمی‌کند.
پس در بورسِ ایران، هر چه معامله کوتاه‌تر باشد، کارمزد سهمِ بزرگ‌تری از سود را می‌خورد. این حساب را پیش از انتخابِ سبک حتماً خودتان با کارمزدِ کارگزاریِ خودتان تکرار کنید.
در بورس ایران اسکالپ ممکن است؟
جوابِ کوتاه: در سهامِ ایران، اسکالپِ کلاسیک تقریباً شدنی نیست. دی‌تریدینگ هم سخت و محدود است. دلیلش فقط کارمزد نیست؛ چند ویژگیِ دیگرِ بازارِ ما هم دستِ معاملهگرِ کوتاه‌مدت را می‌بندد.
- دامنهٔ نوسانِ روزانه: قیمتِ هر سهم در یک روز فقط تا سقف و کفِ مشخصی می‌تواند بالا و پایین برود. این عدد چند بار عوض شده است. یعنی جای حرکت در یک روز کم است. توضیحش در مقالهٔ قیمت مجاز سهم و دامنه نوسان هست.
- صفِ خرید و فروش: وقتی سهم به سقف یا کفِ روزانه می‌رسد، صف میشود. در صفِ فروش ممکن است اصلاً نتوانید بفروشید. برای کسی که میخواهد تا آخرِ روز همه‌چیز را ببندد، این کابوس است.
- ساعتِ کوتاهِ بازار: بازارِ سهام فقط چند ساعتِ صبح باز است و طبقِ آخرین اطلاعیهٔ بورس، از خردادِ ۱۴۰۵ تا ساعتِ ۱۲:۳۰ کار میکند. بهترین ساعت‌های معامله را در مقالهٔ بهترین زمان معامله در بازار بورس ایران ببینید.
- قاعدهٔ فروشِ همان‌روز: مقرراتِ فروشِ سهمی که همان روز خریده‌اید در سال‌های گذشته چند بار تغییر کرده است. پیش از شروعِ دی‌تریدینگ، قاعدهٔ امروز را از کارگزاریِ خودتان بپرسید.
- یک‌طرفه بودن: در سهامِ عادی تقریباً راهی نیست که از ریزشِ قیمت سود ببرید. پس معاملهگرِ کوتاه‌مدت در روزهای منفی بیشتر باید دست نگه دارد.
پس تکلیفِ کسی که به معاملهٔ کوتاه‌مدت علاقه دارد چیست؟ در بازارِ ما صندوق‌های قابل‌معامله (مثلِ صندوق‌های طلا یا صندوق‌های اهرمی) معمولاً کارمزدِ خیلی کمتری از سهام دارند و نقدشونده‌ترند. معامله‌های روزانه در ایران بیشتر سراغِ همین صندوق‌ها می‌روند. با این حال، حتی آنجا هم واقع‌بینانه‌ترین سبک برای آدمِ معمولی سوئینگ است، نه اسکالپ.
در بازارِ رمزارز ساعتِ بازار محدود نیست و شبانه‌روز باز است. ولی همین یعنی شب هم ممکن است قیمت بریزد و شما خواب باشید. اگر آن بازار را برای ترید در نظر دارید، مقالهٔ ترید یا سرمایه‌گذاری در ارز دیجیتال را بخوانید.
فرق سوئینگ و پوزیشن تریدینگ چیست؟
این دو سبک بیشتر از همه با هم قاطی می‌شوند، چون هر دو معامله را چند روز به بالا نگه میدارند. فرقشان را با یک مثال ببینیم. فرض کنید قیمتِ یک سهم در شش ماه از ۱۰ هزار تومان به ۱۶ هزار تومان رسیده، ولی در این راه سه بار بالا رفته و دوباره کمی پایین آمده است.
- سوئینگتریدر هر موج را جدا میگیرد. مثلاً در ۱۰ هزار می‌خرد، در ۱۲ هزار می‌فروشد، در ۱۱ هزار دوباره می‌خرد و همین‌طور. چند معاملهٔ کوچک‌تر.
- پوزیشنتریدر کلِ مسیر را یک معامله میبیند. در ۱۰ هزار می‌خرد و تا وقتی روندِ صعودی نشکسته نگه میدارد. افتهای میانِ راه را تحمل میکند.
| موضوع | سوئینگ | پوزیشن |
|---|---|---|
| هدف | یک موجِ کوتاه | کلِ یک روندِ بزرگ |
| مدت | چند روز تا چند هفته | چند هفته تا چند ماه |
| حدِ ضرر | نزدیک‌تر | بازتر |
| تعدادِ معامله | چند بار در ماه | چند بار در سال |
| سختیِ اصلی | تشخیصِ کف و سقفِ هر موج | صبر در افتهای میانِ راه |
کدام بهتر است؟ هیچ‌کدام. سوئینگ کارِ بیشتری میخواهد و در بازارِ رنج (بی‌روند) بهتر جواب می‌دهد. پوزیشن کارِ کمتری میخواهد و در بازارهای پرروند می‌درخشد. پس انتخاب بیشتر به حوصلهٔ شما برمی‌گردد تا به خودِ بازار.
کدام سبک معامله گری برای من مناسب است؟
بهترین سبک در دنیا وجود ندارد؛ بهترین سبک برای شما وجود دارد. این پنج پرسش را با خودتان صادقانه جواب بدهید.
- در ساعتِ بازار واقعاً آزادید؟ اگر کارمند یا کاسب هستید، اسکالپ و دی‌تریدینگ را از فهرست خط بزنید. معامله کردن با گوشی زیرِ میزِ اداره هم شغل را خراب میکند هم معامله را.
- با ضرر چطورید؟ اگر یک معاملهٔ منفی تا شب فکرتان را مشغول میکند، سبک‌های پرمعامله برای‌تان سم است. اگر هم با دیدنِ ۱۵ درصد افت شب خواب‌تان نمی‌برد، پوزیشن و بلندمدت هم سخت میشود و باید با پولِ کمتر شروع کنید.
- چقدر سرمایه دارید؟ با پولِ کم، کارمزدِ ثابت و حداقلِ خرید سنگین‌تر میشود. پولِ کم با سبک‌های کم‌معامله بهتر کنار می‌آید.
- چه چیزی را بیشتر دوست دارید؛ نمودار یا گزارشِ شرکت؟ عاشقِ نمودار و الگوها با سوئینگ راحت‌تر است. اگر دوست دارید بدانید شرکت چه می‌فروشد و چقدر سود میکند، پوزیشن و بلندمدت به شما نزدیک‌ترند.
- هدفتان چیست؟ اگر می‌خواهید پس‌اندازتان از تورم عقب نماند، به سرمایه‌گذاری نیاز دارید، نه ترید. ترید یک شغلِ پرزحمت است، نه راهِ نگه‌داشتنِ ارزشِ پول.
جدولِ زیر جواب‌ها را به یک پیشنهاد تبدیل میکند. قطعی نیست؛ نقطهٔ شروع است.
| وضعیتِ شما | سبکِ نزدیک‌تر |
|---|---|
| شاغل، تازهکار، روزی یک ساعت وقت | سوئینگ با پولِ کم، کنارِ سرمایهگذاریِ بلندمدت |
| شاغل، کم‌حوصله برای نمودار | بلندمدت یا صندوق‌ها |
| بازنشسته یا خانه‌دار با وقتِ آزاد، اهلِ صبر | پوزیشن یا بلندمدت |
| تمام‌وقت، باتجربه، اعصابِ آرام | سوئینگ؛ و اگر کارمزد اجازه بدهد، کمی روزانه |
| فقط دنبالِ حفظِ ارزشِ پول در برابرِ تورم | سرمایه‌گذاری، نه ترید |
یک نکته را هم بدانید: لازم نیست فقط یک سبک داشته باشید. خیلی از معامله‌گرهای باتجربه بخشِ بزرگِ پول را بلندمدت نگه میدارند و فقط بخشِ کوچکی را نوسانگیری میکنند. شرطش این است که این دو حساب را هرگز قاطی نکنید.
شخصیت معامله‌گر؛ چرا سبکِ دوست‌تان به کارِ شما نمی‌آید
دوست‌تان با دی‌تریدینگ سود کرده و شما هم می‌خواهید همان کار را بکنید. حواس‌تان باشد. سبکِ معامله مثلِ کفش است؛ کفشِ خوبِ دیگری ممکن است پای شما را بزند. یکی آدمِ سریع و تصمیم‌گیر است. یکی باید قبل از هر کاری سه بار فکر کند. اولی در سبک‌های کوتاه راحت است و دومی در سبک‌های بلند.
معاملهگری که سبکش با شخصیتش جور نیست، مدام خودش را نقض میکند. حدِ ضرر را جابه‌جا میکند، زود می‌فروشد یا دیر. بعد گناهش را گردنِ بازار می‌اندازد. اگر حس می‌کنید ترید شما را عصبی کرده، مقالهٔ معاملهگری بدون استرس را بخوانید. گاهی مشکل از سبک است، نه از شما.
پس سبکی را انتخاب کنید که با آن آرام‌اید، نه سبکی که پرهیجان‌تر به نظر می‌رسد.
شش اشتباهِ رایج در انتخابِ سبک ترید
- عوض کردنِ سبک وسطِ معامله. با نیتِ نوسانِ چندروزه می‌خرید، قیمت پایین می‌آید و ناگهان می‌گویید «بلندمدت نگهش می‌دارم». به این آدم می‌گویند «سهامدارِ اجباری». سبک را پیش از خرید تعیین کنید و به آن بچسبید.
- اسکالپ با همهٔ پول. تازهکار با کلِ سرمایه سراغِ پرریسک‌ترین سبک می‌رود. اگر می‌خواهید امتحان کنید، با پولِ خیلی کم شروع کنید.
- ندیدنِ کارمزد. حسابِ جدولِ بالا را فراموش نکنید. سودِ ناخالص فریب‌دهنده است.
- کپی کردنِ سبکِ دیگران. سبکِ یک معاملهگرِ تمام‌وقت به کارِ یک کارمند نمی‌آید.
- نداشتنِ حدِ ضرر. هر سبک حدِ ضررِ خودش را میخواهد. بی آن، سوئینگ به سرمایهگذاریِ ناخواسته تبدیل میشود.
- پریدن از یک سبک به سبکِ دیگر هر چند هفته. هیچ سبکی در دو هفته خودش را نشان نمی‌دهد. با پریدنِ مدام، از هیچ‌کدام چیزی یاد نمی‌گیرید.
چطور سبکِ خودم را پیدا و امتحان کنم؟
انتخابِ سبک یک تصمیمِ یک‌شبه نیست. این قدم‌ها کمک میکنند بی آنکه پولِ زیادی بسوزانید، سبکِ خودتان را پیدا کنید.
- با جدولِ بالا یک سبک انتخاب کنید. برای بیشترِ تازه‌کارها سوئینگ یا پوزیشن.
- قاعده‌هایش را بنویسید. کی می‌خرید، کی می‌فروشید، حدِ ضرر کجاست و با هر معامله چقدر از پول را درگیر می‌کنید. این همان برنامهٔ معاملاتی است.
- چند هفته روی کاغذ تمرین کنید. معامله‌ها را بنویسید، بی آنکه پول بگذارید.
- با پولِ کم واقعی شروع کنید. پولی که از دست دادنش زندگی‌تان را به هم نمی‌ریزد.
- دست‌کم سه ماه به همان سبک بمانید و هر معامله را در یک دفترچه بنویسید: چرا خریدید، چه حسی داشتید، نتیجه چه شد.
- بعد از سه ماه دفترچه را بخوانید. اگر بعد از کارمزد سود داشتید و آرام بودید، سبک‌تان را پیدا کرده‌اید. اگر نه، یک قدم به سمتِ سبکِ بلندتر بروید، نه کوتاه‌تر.
اگر هنوز در ابتدای راه‌اید، مقالهٔ چگونه تریدر شویم نقشهٔ کاملِ مسیر را قدم‌به‌قدم داده است و مقالهٔ ترید چیست الفبای کار را.
سوالات متداول
انواع سبک معاملهگری کداماند؟
بر اساسِ مدتِ نگهداریِ هر معامله، چهار سبکِ اصلی داریم: اسکالپ که چند ثانیه تا چند دقیقه است، معاملهگری روزانه که درونِ یک روز بسته میشود، سوئینگ یا نوسانگیری که چند روز تا چند هفته طول میکشد و پوزیشن تریدینگ که چند هفته تا چند ماه است. سرمایهگذاریِ بلندمدت سرِ دیگرِ همین خط است.
کدام سبک معاملهگری برای من مناسب است؟
به وقتِ آزادتان در ساعتِ بازار، تحملتان در برابرِ ضرر، مقدارِ سرمایه و هدفتان بستگی دارد. برای کسی که شاغل و تازهکار است، معمولاً سوئینگ با پولِ کم در کنارِ سرمایهگذاریِ بلندمدت منطقیترین شروع است. اسکالپ و معاملهگری روزانه وقتِ کامل و تجربهٔ زیاد میخواهند.
در بورس ایران اسکالپ ممکن است؟
در سهامِ ایران اسکالپِ کلاسیک تقریباً شدنی نیست. هر دورِ خرید و فروش حدودِ یک و یک‌چهارم درصد کارمزد دارد، دامنهٔ نوسانِ روزانه محدود است و صفِ فروش ممکن است اجازهٔ خروج ندهد. صندوق‌های قابل‌معامله کارمزدِ کمتری دارند، ولی حتی آنجا هم سوئینگ واقع‌بینانه‌تر است.
فرق سوئینگ و پوزیشن تریدینگ چیست؟
سوئینگتریدر هر موجِ کوتاهِ قیمت را جدا میگیرد و معامله را چند روز تا چند هفته نگه میدارد. پوزیشنتریدر کلِ یک روندِ بزرگ را یک معامله میبیند، چند هفته تا چند ماه میماند و افتهای میانِ راه را تحمل میکند. حدِ ضررِ پوزیشن بازتر و تعدادِ معاملههایش کمتر است.
دی تریدینگ یعنی چه؟
دی تریدینگ یا معاملهگری روزانه یعنی همهٔ خرید و فروشها در همان روز انجام شود و هیچ معاملهای تا فردا باز نماند. هدف این است که خبرهای شبانه روی معامله اثر نگذارد. این سبک حضورِ کامل در ساعتِ بازار میخواهد و در بورسِ ایران به خاطرِ کارمزد و دامنهٔ نوسان سخت است.
آیا میشود همزمان چند سبک معاملهگری داشت؟
بله، به شرطی که حسابها را از هم جدا نگه دارید. خیلی از معاملهگرها بخشِ بزرگِ پول را بلندمدت نگه میدارند و بخشِ کوچکی را نوسانگیری میکنند. خطر وقتی است که معاملهٔ کوتاهمدتِ زیانده را بهزور به سرمایهگذاریِ بلندمدت تبدیل کنید.
بهترین سبک معاملهگری برای افراد شاغل چیست؟
برای کسی که در ساعتِ بازار سرِ کار است، سوئینگ، پوزیشن و سرمایهگذاریِ بلندمدت مناسب‌ترند. میشود شب‌ها بعد از بسته شدنِ بازار نمودار را دید و برای فردا سفارش گذاشت. اسکالپ و معاملهگری روزانه با شغلِ تمام‌وقت جمع نمی‌شوند.
هر سبک معاملهگری با چه تایم فریمی کار میکند؟
اسکالپر معمولاً نمودارِ یک تا پنج دقیقهای را میبیند، معاملهگرِ روزانه پنج دقیقه تا یک ساعت، سوئینگتریدر چهارساعته و روزانه، و پوزیشنتریدر روزانه و هفتگی. سرمایهگذارِ بلندمدت بیشتر نمودارِ هفتگی و ماهانه را نگاه میکند.
جمع‌بندی
سبک معاملهگری یعنی اینکه هر معامله را چقدر نگه می‌دارید؛ از چند ثانیهٔ اسکالپ تا چند سالِ سرمایه‌گذاری. هیچ سبکی ذاتاً بهتر نیست. ولی در بورسِ ایران، کارمزد، دامنهٔ نوسان و ساعتِ کوتاهِ بازار به نفعِ سبک‌های آرام‌ترند. برای بیشترِ آدم‌های معمولی، یعنی من و شما که شغلِ دیگری هم داریم، سوئینگ و پوزیشن و سرمایهگذاریِ بلندمدت عملی‌ترند.
پس پیش از اولین معامله، این سه کار را بکنید: پنج پرسشِ بالا را جواب بدهید، حسابِ کارمزد را با نرخِ کارگزاریِ خودتان تکرار کنید و یک سبک را سه ماه با پولِ کم امتحان کنید. تصمیمِ نهایی با خودتان است.