سود سرمایهای چیست؟ فرق آن با سود تقسیمی و وضعیت مالیات بر عایدی سرمایه
فهرست مطالب۱۲ بخش
- سود سرمایهای چیست؟ به زبان ساده
- سود سرمایهای را خودمان حساب کنیم (با مثال عددی)
- سود کاغذی و سود محقق‌شده
- فرق سود سرمایهای و سود تقسیمی (سود نقدی) چیست؟
- سود نقدی پولِ اضافه نیست: ماجرای تعدیل قیمت
- بازده کل: هر دو سود را با هم ببینید
- سود سرمایهای واقعی: تورم را فراموش نکنید
- مالیات بر عایدی سرمایه در ایران: سهام بورسی چه وضعی دارد؟
- سود سرمایهای بهتر است یا سود نقدی؟
- پنج اشتباه رایج درباره‌ی سود سرمایهای
- چک‌لیست: پیش از اینکه بگویید «سود کردم»
- سوالات متداول
- جمع‌بندی
سود سرمایهای یعنی پولی که از گران‌تر فروختنِ یک دارایی نسبت به قیمتِ خریدش به دست می‌آورید. سهمی را ۲ هزار تومان خریده‌اید و ۲٬۶۰۰ تومان می‌فروشید؛ آن ۶۰۰ تومان فرق، سود سرمایهای است. سود تقسیمی (سود نقدی یا DPS) فرق دارد: پولی است که شرکت از سودِ سالانه‌اش به شما می‌دهد، حتی اگر سهم را نفروشید.
خیلی‌ها از من می‌پرسند: «سهمم سی درصد بالا رفته، ولی هنوز یک ریال هم دستم نیامده. این سود است یا نه؟» یا می‌پرسند: «سهمی بخرم که سود نقدی خوب می‌دهد یا سهمی که قیمتش زیاد بالا می‌رود؟» جوابِ هر دو پرسش در همین فرقِ ساده است. بیایید با هم و با عددهای گرد قدم‌به‌قدم جلو برویم.
سود سرمایهای چیست؟ به زبان ساده
سود سرمایهای را در زندگیِ خودمان بارها دیده‌ایم. کسی ده سال پیش آپارتمانی خریده و امروز آن را چند برابر می‌فروشد. کسی سکه‌ی عید را چند سال نگه داشته و حالا گران‌تر فروخته است. در هر دو، سود از «بالا رفتنِ قیمتِ خودِ دارایی» آمده، نه از اجاره یا بهره.
در بورس هم همین است. شما صاحبِ تکه‌ی کوچکی از یک شرکت می‌شوید. اگر بازار فکر کند آن شرکت ارزشمندتر شده، قیمتِ سهم بالا می‌رود. فرقِ قیمتِ فروش و قیمتِ خرید، سود سرمایهای شماست. در زبانِ قانون و مالیات به همین «عایدی سرمایه» می‌گویند.
یک نکته را همین اول بگویم: سود سرمایهای می‌تواند منفی هم باشد. اگر سهم را ارزانتر از قیمتِ خرید بفروشید، «زیان سرمایهای» کردهاید. هیچ‌کس این سود را تضمین نمی‌کند. پس سود سرمایهای فرصتِ بزرگی است، ولی قولِ کسی نیست.
سود سرمایهای را خودمان حساب کنیم (با مثال عددی)
فرمولِ اصلی ساده است: قیمتِ فروش منهای قیمتِ خرید. ولی حسابِ درست هزینه‌ها را هم کم میکند. در بورس، موقعِ خرید و فروش کارمزد می‌دهید و موقعِ فروش نیم درصد مالیاتِ فروش هم کم میشود. این‌ها را جدا در مقاله‌ی کارمزد معاملات بورس باز کرده‌ام.
بیایید یک مثال را جلوی چشم حساب کنیم. این عددها فقط مثال‌اند:
- ۱۰ هزار سهم را هر کدام ۲ هزار تومان می‌خرید. میشود ۲۰ میلیون تومان.
- کارمزدِ خرید در بورس تهران حدودِ ۰٫۳۷٪ است؛ یعنی حدودِ ۷۴ هزار تومان. پس روی هم حدودِ ۲۰ میلیون و ۷۴ هزار تومان پرداخته‌اید.
- یک سال بعد قیمت به ۲٬۶۰۰ تومان می‌رسد و همه را می‌فروشید. ارزشِ فروش ۲۶ میلیون تومان است.
- کارمزد و مالیاتِ فروش با هم حدودِ ۰٫۸۸٪ است؛ یعنی حدودِ ۲۲۹ هزار تومان. از این عدد، ۱۳۰ هزار تومانش همان نیم درصد مالیات است.
- پولِ خالصی که به حسابتان میآید حدودِ ۲۵ میلیون و ۷۷۱ هزار تومان است.
- سود سرمایه‌ایِ خالص: ۲۵٬۷۷۱ هزار منهای ۲۰٬۰۷۴ هزار، یعنی حدودِ ۵ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان.
قیمت ۳۰٪ بالا رفته بود، ولی سودِ خالصِ شما حدودِ ۲۸٫۴٪ شد. یعنی هزینه‌ها حدودِ یک و نیم واحد درصد از سود را بردند. در یک معامله این زیاد نیست. ولی کسی که هر هفته می‌خرد و می‌فروشد، این هزینه را بارها می‌پردازد.
پس هر بار که خواستید بگویید «از این سهم فلان درصد سود کردم»، اول کارمزد و مالیات را کم کنید. عددِ سبزِ پنلِ کارگزاری معمولا هزینه‌ی فروش را حساب نکرده است.
سود کاغذی و سود محقق‌شده
تا وقتی سهم را نفروخته‌اید، سود سرمایهای فقط روی کاغذ است. به آن «سود تحقق‌نیافته» یا سودِ کاغذی می‌گویند. فردا ممکن است قیمت پایین بیاید و همان سود آب شود. وقتی فروختید و پول به حسابتان آمد، سود «محقق» شده است.
مثلِ میوه‌ای است که روی درخت رسیده. تا نچیده‌اید، باد و تگرگ می‌تواند آن را بریزد. ولی این هم درست نیست که هر میوه‌ی نیمه‌رسیده را زود بچینید. اینکه کی و چطور سود را قطعی کنیم، یک مهارتِ جداست. من آن را در مقاله‌ی سیو سود و روش‌های شناسایی سود در بورس مفصل نوشته‌ام.
پس پرتفوی سبز را با پولِ نقد اشتباه نگیرید. تصمیمِ فروش را با برنامه بگیرید، نه با هیجانِ عددِ سبز.
فرق سود سرمایهای و سود تقسیمی (سود نقدی) چیست؟
سود تقسیمی را مجمع شرکت تصویب میکند. شرکتی که در سال سود کرده، معمولا بخشی از آن را بینِ سهامداران تقسیم میکند. به مبلغی که به هر سهم می‌رسد سود تقسیمی هر سهم یا DPS می‌گویند. زمان‌بندی و نحوه‌ی گرفتنش را در مقاله‌ی سود سهام (DPS) و زمان واریز سود نقدی گفته‌ام.
جدولِ پایین این دو سود را کنارِ هم میگذارد تا فرق‌ها یک‌جا دیده شود:
| ویژگی | سود سرمایهای | سود تقسیمی (DPS) |
|---|---|---|
| از کجا میآید؟ | از بالا رفتنِ قیمتِ سهم در بازار | از سودِ سالانه‌ی خودِ شرکت |
| چه کسی تعیینش میکند؟ | خریداران و فروشندگان در بازار | مجمع عمومی سالیانه‌ی شرکت |
| کی به دستتان می‌رسد؟ | هر وقت خودتان بفروشید | معمولا چند ماه بعد از مجمع |
| قطعی است؟ | تا نفروشید، نه؛ هر روز عوض میشود | بعد از تصویبِ مجمع، طلبِ قطعیِ شماست |
| سهم را باید بفروشید؟ | بله | نه، سهم سرِ جایش می‌ماند |
| اندازه‌اش | بی‌سقف؛ ممکن است منفی هم بشود | محدود به سودِ شرکت؛ منفی نمی‌شود |
| هزینه و مالیات برای شما | کارمزد و نیم درصد مالیاتِ فروش | مالیاتِ سود را خودِ شرکت پیش‌تر داده؛ سهامدار مالیاتِ جدا نمی‌دهد |
پس سود سرمایهای «بالقوه بزرگ ولی نامطمین» است و سود تقسیمی «کوچک‌تر ولی قطعی‌تر». این دو رقیبِ هم نیستند؛ دو شاخه‌ی یک درخت‌اند.
سود نقدی پولِ اضافه نیست: ماجرای تعدیل قیمت
اینجا جایی است که خیلی از تازه‌واردها غافلگیر می‌شوند. فرض کنید سهمی پیش از مجمع ۲٬۴۰۰ تومان است و مجمع برای هر سهم ۱۵۰ تومان سود نقدی تصویب میکند. وقتی نماد باز میشود، قیمتِ پایه حدودِ ۲٬۲۵۰ تومان میشود. یعنی همان ۱۵۰ تومان از قیمت کم شده است.
چرا؟ چون آن پول از جیبِ شرکت بیرون رفته و دیگر جزوِ دارایی‌اش نیست. مثلِ قلکی است که ۱۵۰ تومانش را درآورده‌اید و دستتان داده‌اید: پول جابه‌جا شده، زیاد نشده. اگر بعد از مجمع قیمت دوباره به ۲٬۴۰۰ برگردد، می‌گویند «گپِ قیمتی پر شد». تازه آن موقع است که سود نقدی واقعا به سود سرمایهای اضافه شده است.
پس سهمی را فقط برای سود نقدیِ بالا نخرید. اگر شرکت آینده‌ی روشنی نداشته باشد، ممکن است گپ ماه‌ها پر نشود و سود نقدی عملا از قیمت کم شده باشد.
بازده کل: هر دو سود را با هم ببینید
بیشترِ ما فقط به یکی از این دو نگاه می‌کنیم. ولی حسابِ درست این است که هر دو را جمع کنیم و هزینه‌ها را کم کنیم. به حاصل «بازده کل» می‌گویند. انواعِ دیگرِ بازده و روشِ حسابشان را در مقاله‌ی بازده سهام و روش محاسبه آورده‌ام.
به همان مثالِ خودمان برگردیم. فرض کنید در همان یک سال، شرکت برای هر سهم ۱۵۰ تومان سود نقدی هم داده باشد. ۱۰ هزار سهم ضربدر ۱۵۰ تومان میشود یک و نیم میلیون تومان. حالا حساب این است:
- سود سرمایه‌ایِ خالص (بعد از کارمزد و مالیات): حدودِ ۵ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان
- سود نقدی: ۱ میلیون و ۵۰۰ هزار تومان
- بازده کل: حدودِ ۷ میلیون و ۲۰۰ هزار تومان، یعنی حدودِ ۳۶٪ از پولِ اولیه
شاخص کل بورس تهران هم در واقع «شاخص قیمت و بازده نقدی» است؛ یعنی سودِ نقدیِ شرکت‌ها را هم در خودش دارد. برای همین اگر خواستید کارِ خودتان را با بازار بسنجید، بازده کل را با شاخص کل بورس مقایسه کنید، نه فقط تغییرِ قیمتِ سهم را.
سود سرمایهای واقعی: تورم را فراموش نکنید
ما ایرانی‌ها تورم را با پوست و گوشتمان لمس کرده‌ایم. سود سرمایهای هم از دستِ تورم در امان نیست. اگر سهم ۳۰٪ بالا رفته ولی در همان سال قیمتِ نان و اجاره و همه‌چیز ۳۵٪ بالا رفته، شما واقعا ثروتمندتر نشده‌اید.
بیایید حساب کنیم (مثال است): با ۲۰ میلیون تومانِ اول سال می‌شد سبدی از کالاها خرید. آخرِ سال همان سبد ۲۷ میلیون تومان شده است. پولِ شما هم به ۲۶ میلیون رسیده. آیا قدرتِ خریدتان بیشتر شد؟ نه. حدودِ ۴٪ عقب افتاده‌اید.
به این می‌گویند فرقِ بازده اسمی و بازده واقعی. اگر با مفهومِ تورم و روشِ حسابش آشنا نیستید، مقاله‌ی تورم چیست را ببینید. پس سود سرمایهای را همیشه با نرخِ تورمِ همان دوره مقایسه کنید، نه با صفر.
مالیات بر عایدی سرمایه در ایران: سهام بورسی چه وضعی دارد؟
این پرسش را این روزها زیاد می‌شنوم، چون قانونِ تازه‌ای آمده است. «قانون مالیات بر سوداگری و سفتهبازی» که بیشتر با نامِ مالیات بر عایدی سرمایه شناخته میشود، تیر ۱۴۰۴ در مجلس تصویب و مرداد ۱۴۰۴ ابلاغ شد. هدفش گرفتنِ مالیات از سودِ خرید و فروشِ کوتاه‌مدتِ داراییهایی مثلِ ملک، خودرو، طلا و ارز است.
خبرِ خوب برای سهامدار این است: طبقِ متنِ همین قانون، عایدیِ فروشِ اوراق بهادار و کالاهایی که در بورس و فرابورس معامله می‌شوند مشمولِ این مالیات نیست. صندوق‌های کالایی (مثلِ صندوق طلا)، صندوق‌های املاک و گواهی سپردهی سکه هم در همین معافیت‌اند. یعنی برای سهامِ بورسی همان نیم درصدِ مالیاتِ فروش کافی است؛ چه سود کنید، چه ضرر.
جدولِ پایین وضعیتِ دارایی‌های رایج را در این قانون خلاصه میکند. قانون‌های مالیاتی عوض می‌شوند؛ این جدول با متنِ قانون تا آبان ۱۴۰۵ نوشته شده است.
| دارایی | مشمول است؟ | نکته |
|---|---|---|
| سهام و صندوق‌های بورسی | نه | فقط نیم درصد مالیاتِ فروش در هر فروش |
| صندوق طلا و گواهی سپردهی سکه | نه | چون در بورس معامله می‌شوند |
| ملک | بله | اولین خانه‌ی مسکونی با نگهداریِ بیش از دو سال معاف است |
| خودروی سواری | بله | تنها خودروی شخصی با نگهداریِ بیش از یک سال معاف است |
| طلا، سکه و جواهرِ فیزیکی | بله | اجرا به راهافتادنِ سامانه بسته است |
| ارز و رمزارز | بله | اجرا به راهافتادنِ سامانه بسته است |
برای دارایی‌های مشمول، چند قاعدهی مهم در قانون هست که دانستنش به کارتان میآید:
- اثرِ تورم کم میشود. قیمتِ خرید با شاخصِ تورم به‌روز میشود و سودی که فقط از تورم آمده، مالیات ندارد. ولی این تخفیف برای نگهداریِ کمتر از دو سال نیست و برای دو تا پنج سال نصف است.
- کوتاه‌مدت گران‌تر است. اگر دارایی را کمتر از یک سال نگه دارید، نرخِ مالیات ده واحد درصد بالاتر از بالاترین نرخِ مالیاتِ درآمدِ اشخاص است.
- سالی یک معافیت هست. هر فردِ بالای ۱۸ سال، هر سال به اندازه‌ی معافیتِ پایه‌ی مالیاتِ حقوق، از مجموعِ عایدی‌اش معاف است.
- زیان هم حساب میشود. زیانِ سرمایهای را میشود از عایدیِ همان سال یا سال‌های بعد کم کرد.
گرفتنِ این مالیات به «استقرارِ بسترِ اجرایی» یعنی آماده‌شدنِ سامانه‌اش در سامانهی مودیان بسته است. تا آبان ۱۴۰۵ اعلامِ رسمیِ اجرای کامل برای مردمِ عادی ندیده‌ام. قانون برای داراییهایی که پیش از راهافتادنِ سامانه خریده شدهاند هم قاعدهی جدا گذاشته است؛ مثلا ملک و خودرو تا سه سال بعد از آن معاف‌اند. پس اگر ملک، طلای فیزیکی یا ارز دارید و قصدِ فروشِ بزرگی دارید، پیش از تصمیم وضعیتِ روز را از یک مشاورِ مالیاتی بپرسید. درباره‌ی طلای زینتی، مالیات و اجرت هم در مقاله‌ی مالیات طلا و اجرت ساخت نوشته‌ام.
پس امروز، از نظرِ مالیاتی، سود سرمایهای در بورس از بیشترِ بازارهای دیگر سبک‌تر است. این یکی از دلیل‌هایی است که سهم و صندوقِ بورسی را برای پس‌انداز جذاب میکند.
سود سرمایهای بهتر است یا سود نقدی؟
جوابِ صادقانه این است: بستگی به خودِ شما دارد. هیچ‌کدام همیشه بهتر نیست. بیایید دو نفر را کنارِ هم بگذاریم.
خانمی بازنشسته را در نظر بگیرید که حقوقش کفافِ خرجش را نمی‌دهد. او به پولِ منظم نیاز دارد. برایش سهم‌هایی که هر سال سود نقدیِ قابل‌اتکا می‌دهند، مثلِ یک اجاره‌ی کوچک است. نمی‌خواهد مجبور شود در بدترین روزِ بازار سهمش را بفروشد تا خرجِ ماهش را بدهد.
حالا جوانی را در نظر بگیرید که بیست سال وقت دارد و فعلا به این پول نیازی ندارد. برای او شرکتی که سودش را نگه می‌دارد و دوباره در کارِ خودش خرج میکند، شاید بهتر باشد. اگر آن شرکت سرمایه را خوب به کار بگیرد، قیمتِ سهمش در بلندمدت بیشتر بالا می‌رود. اینکه هر شرکت چه بخشی از سودش را تقسیم میکند، در مقاله‌ی سیاست تقسیم سود آمده است.
| اگر شما… | بیشتر به این توجه کنید | چرا |
|---|---|---|
| به درآمدِ منظم نیاز دارید | سود نقدیِ پایدار | بی فروشِ سهم، پول به دستتان می‌رسد |
| افقِ بلندمدت دارید | سود سرمایهای و رشدِ شرکت | زمان به نفعِ شماست و نوسانِ کوتاه‌مدت مهم نیست |
| تازه‌کارید و ریسک‌گریز | ترکیبی از هر دو | سود نقدی کمی آرامش می‌دهد و رشد هم از دست نمی‌رود |
| سود نقدی را لازم ندارید | سرمایه‌گذاریِ دوباره‌ی سود نقدی | سود روی سود، اثرِ مرکب را بزرگ میکند |
برای کسی که سود نقدی را لازم ندارد، یک راهِ میانه هم هست: سود نقدی را بگیرد و دوباره سهم بخرد. به این روش دریپ می‌گویند که در مقاله‌ی استراتژی سرمایه‌گذاری مجدد سود تقسیمی توضیحش داده‌ام. پس اول بپرسید «این پول را کی لازم دارم؟»، بعد بین این دو سود انتخاب کنید.
پنج اشتباه رایج درباره‌ی سود سرمایهای
- سودِ کاغذی را پولِ نقد دانستن. تا نفروخته‌اید، عددِ پرتفوی قول است، نه پول.
- فراموش کردنِ هزینه‌ها. کارمزد و مالیاتِ فروش در هر دور گرفته میشود. خرید و فروشِ زیاد، این هزینه را چند برابر میکند.
- مقایسه نکردن با تورم. سودِ ۲۰٪ در سالی که تورم ۳۰٪ بوده، یعنی عقب افتاده‌اید.
- خریدِ سهم فقط برای سود نقدی. قیمت بعد از مجمع به اندازه‌ی سود نقدی پایین میآید. اگر شرکت ضعیف باشد، گپ پر نمی‌شود.
- بی‌توجهی به سهام جایزه. بعد از افزایش سرمایه از محلِ سود، تعدادِ سهم بیشتر و قیمت کمتر میشود. اگر قیمتِ خرید را با تعدادِ تازه اصلاح نکنید، سود سرمایهای را اشتباه حساب می‌کنید. این را در مقاله‌ی سهام جایزه باز کرده‌ام.
چک‌لیست: پیش از اینکه بگویید «سود کردم»
- قیمتِ خرید را با کارمزدِ خرید نوشته‌اید؟
- اگر سهام جایزه یا حق‌تقدم گرفته‌اید، قیمتِ خرید را با تعدادِ تازه اصلاح کردهاید؟
- کارمزد و نیم درصد مالیاتِ فروش را از پولِ فروش کم کردهاید؟
- سودهای نقدیِ گرفته‌شده را به حساب اضافه کردهاید؟
- نتیجه را با تورمِ همان دوره و با سودِ بی‌خطرِ بانک مقایسه کردهاید؟
- بازده را با شاخص کلِ همان دوره سنجیده‌اید؟
اگر به همه‌ی این پرسش‌ها جواب دادید، عددی که دارید سودِ واقعیِ شماست. برای دیدنِ نقشه‌ی کاملِ سودها، از سود نقدی و سهمی تا سودِ عملیاتیِ شرکت، مقاله‌ی انواع سود در بورس را هم ببینید.
سوالات متداول
سود سرمایهای چیست؟
سود سرمایهای فرقِ قیمتِ فروش و قیمتِ خریدِ یک دارایی است. اگر سهمی را ۲ هزار تومان بخرید و ۲٬۶۰۰ تومان بفروشید، ۶۰۰ تومان سود سرمایهای کردهاید. اگر ارزانتر بفروشید، زیان سرمایهای کردهاید.
فرق سود سرمایهای و سود نقدی چیست؟
سود سرمایهای از بالا رفتنِ قیمتِ سهم میآید و فقط با فروش قطعی میشود. سود نقدی را مجمعِ شرکت از سودِ سالانه تصویب میکند و بی فروشِ سهم به حسابتان واریز میشود، ولی قیمتِ سهم بعد از مجمع به همان اندازه پایین میآید.
عایدی سرمایه یعنی چه؟
عایدی سرمایه نامِ حقوقی و مالیاتیِ همان سود سرمایهای است؛ یعنی مازادِ قیمتِ فروش بر قیمتِ خریدِ یک دارایی مثلِ ملک، خودرو، طلا، ارز یا سهم. قانونِ مالیات بر عایدی سرمایه هم بر همین مازاد مالیات میگذارد.
مالیات بر عایدی سرمایه در ایران شامل سهام بورسی هم میشود؟
نه. طبقِ قانون مالیات بر سوداگری و سفتهبازی، عایدیِ فروشِ اوراق بهادار و کالاهای بورسی، از جمله سهام، صندوق طلا و گواهی سپردهی سکه، مشمولِ این مالیات نیست. برای سهام فقط نیم درصد مالیاتِ فروش گرفته میشود.
مالیات بر عایدی سرمایه از چه زمانی اجرا میشود؟
قانون مرداد ۱۴۰۴ ابلاغ شد، ولی گرفتنِ مالیات به راهافتادنِ سامانهی اجراییاش بسته است. تا آبان ۱۴۰۵ اجرای کامل برای مردمِ عادی اعلام نشده و برای داراییهایی که پیش از آن خریده شدهاند، قاعدهی جدا و مهلتِ معافیت گذاشته شده است.
سود سرمایهای بهتر است یا سود نقدی؟
بستگی به نیازِ شما دارد. کسی که درآمدِ منظم لازم دارد، از سود نقدیِ پایدار بیشتر بهره می‌برد. کسی که افقِ بلندمدت دارد و پول را فعلا لازم ندارد، معمولا از رشدِ قیمت و سود سرمایهای سودِ بیشتری می‌برد.
سود سرمایهای سهام را چطور حساب کنیم؟
پولِ خالصِ فروش را، یعنی ارزشِ فروش منهای کارمزد و مالیات، از کلِ پولِ پرداختی برای خرید با کارمزد کم کنید. حاصل را بر پولِ خرید تقسیم کنید تا درصدِ سود سرمایهای به دست بیاید. سود نقدی را جدا اضافه کنید.
آیا سود سرمایهای ممکن است منفی شود؟
بله. اگر سهم را ارزانتر از قیمتِ خرید بفروشید، زیان سرمایهای کردهاید. حتی وقتی قیمت کمی بالا رفته، کارمزد و مالیاتِ فروش ممکن است سود را صفر یا منفی کنند. برای همین سود سرمایهای هیچ تضمینی ندارد.
جمع‌بندی
سود سرمایهای یعنی گران‌تر فروختن از قیمتِ خرید؛ بزرگ‌ترین منبعِ سود در بورس، ولی بی‌تضمین. سود تقسیمی سهمِ شما از سودِ سالانه‌ی شرکت است؛ کوچک‌تر ولی قطعی‌تر، و قیمت به اندازه‌ی آن تعدیل میشود. سودِ واقعی جمعِ هر دو، منهای هزینه‌ها و در مقایسه با تورم است. از نظرِ مالیاتی هم سهام و صندوق‌های بورسی از قانونِ مالیات بر عایدی سرمایه معاف‌اند.
پس دفعه‌ی بعد که سهمی خریدید، از روزِ اول سه عدد را یادداشت کنید: قیمتِ خرید با کارمزد، هر سود نقدی که می‌گیرید، و پولِ خالصِ فروش. با همین سه عدد هیچ‌وقت درباره‌ی سودِ خودتان گول نمی‌خورید. تصمیمِ خرید و فروش هم، مثلِ همیشه، با خودتان.