هنوز چیزی روی دستگاه شما ذخیره نشده است. هر وقت خواستید، از پابرگهٔ سایت به همین صفحه برمی‌گردید و انتخابتان را عوض می‌کنید.

با فعال‌کردن سنجش، به بهبود سایت کمک می‌کنید. این انتخاب اختیاری است و هر زمان می‌توانید آن را در تنظیمات حریم خصوصی تغییر دهید.

حامد ثقفیHamed Saghafi

آیا بورس حرام است؟ حکم شرعی خرید و فروش سهام

فهرست مطالب۱۳ بخش
  1. حکم شرعی بورس در یک نگاه
  2. کمیته فقهی سازمان بورس چه می‌کند؟
  3. آیا بورس قمار است؟
  4. آیا نوسان‌گیری در بورس قمار است؟
  5. آیا سود بورس حلال است؟
  6. حکم ابزارهای مختلف بورس ایران
  7. معاملات آتی و اختیار معامله از نظر شرعی
  8. چه کارهایی در بورس حرام است؟
  9. آیا فارکس حرام است؟
  10. چک‌لیست: این معامله‌ام از نظر شرعی مشکل دارد؟
  11. چطور حکم دقیق را از مرجع خودمان بپرسیم؟
  12. سوالات متداول
  13. جمع‌بندی
آیا بورس حرام است؟ حکم شرعی خرید و فروش سهام

خیلی‌ها پیش از خریدِ اولین سهم، یک پرسش در دل دارند که کمتر بلند می‌پرسند: «آیا بورس حرام است؟ نکند پولی که درمی‌آورم حلال نباشد؟»

جوابِ کوتاه این است: نه، خودِ بورس حرام نیست. خرید و فروشِ سهام در بورسِ ایران، از نظرِ کمیتهٔ فقهی سازمان بورس و طبقِ پاسخِ استفتاءهای مراجع، جایز است؛ به شرطی که شرکت کارِ حرام نکند، معامله واقعی باشد و ربا، فریب یا رانت در کار نباشد. حکم را رفتار و ابزارِ ما می‌سازد، نه اسمِ بورس.

در ادامه با هم می‌بینیم این شرط‌ها یعنی چه، چرا بورس با قمار فرق دارد، معاملات آتی و اختیار معامله چه حکمی دارند و کجاها واقعاً باید حواس‌مان جمع باشد. یک نکته را هم از همین اول بگویم: من مرجعِ تقلید نیستم. کارِ من این است که سازوکارِ بازار را روشن کنم تا شما بتوانید پرسش‌تان را دقیق از مرجعِ خودتان بپرسید.

حکم شرعی بورس در یک نگاه

بیایید از ساده‌ترین تصویر شروع کنیم. فرض کنید نانواییِ سرِ کوچه می‌خواهد یک تنورِ دیگر بخرد و پولش کم است. به همسایه‌ها می‌گوید: «هر کس پول بگذارد، به همان اندازه شریکِ نانوایی می‌شود و در سودش سهم دارد.» شما ۱۰ میلیون تومان می‌گذارید و صاحبِ یک تکهٔ کوچک از نانوایی می‌شوید.

این شراکت حرام است؟ نه. این همان کاری است که مردم قرن‌ها در بازار کرده‌اند. سهمِ یک شرکت در بورس هم دقیقاً همین است: یک تکه از مالکیتِ یک کارخانه، معدن، پالایشگاه یا داروسازی. اگر می‌خواهید این را دقیق‌تر بدانید، مقالهٔ سهم چیست را ببینید.

برای همین بیشترِ پاسخ‌هایی که از دفترِ مراجع منتشر شده، خودِ خرید و فروشِ سهام را بی‌اشکال می‌دانند. مثلاً در پاسخی که سالِ ۱۳۹۹ از دفترِ رهبری منتشر شد، فعالیت در بورسِ ایران «با رعایتِ قوانینِ مربوطه» بی‌اشکال دانسته شد. برای بورس‌های خارج از ایران هم شرط گذاشته شد که معامله ربوی نباشد و سهمِ شرکتی که کارِ حرام می‌کند (مثل تولیدِ شراب) خریده نشود.

پس اصلِ کار روشن است. پرسشِ درست این نیست که «بورس حلال است یا حرام؟». پرسشِ درست این است: «این سهم، این ابزار و این روشِ معامله، حلال است یا نه؟»

کمیته فقهی سازمان بورس چه می‌کند؟

شاید ندانید که هیچ ابزارِ تازه‌ای بی‌اجازهٔ یک گروه از فقیهان واردِ بورسِ ایران نمی‌شود. این گروه «کمیتهٔ تخصصیِ فقهیِ سازمان بورس» است؛ یعنی جمعی از فقیهان و کارشناسانِ اقتصاد که هر قرارداد و هر ورقهٔ بهادار را پیش از راه‌اندازی بررسی می‌کنند.

طبقِ مصوبهٔ خودِ سازمان، هیچ طرحی پیش از تأییدِ این کمیته به هیئت‌مدیرهٔ سازمان بورس نمی‌رسد. یعنی کمیته مثلِ دروازه‌بانی است که اول باید «بله» بگوید. فهرستِ مصوبه‌های این کمیته روی سایتِ سازمان بورس و اوراق بهادار منتشر می‌شود.

چند نمونه نشان می‌دهد این کمیته فقط مُهر نمی‌زند و گاهی «نه» هم می‌گوید:

  • فروش استقراضی: در شکلِ اول، صاحبِ سهم سهمش را قرض می‌داد، سودِ سهم را هم نگه می‌داشت و بابتِ قرض مبلغی هم می‌گرفت. کمیته این ساختار را ربوی دانست. ابزار عوض شد و سالِ ۱۳۹۸ با نامِ «فروش تعهدی» و با تأییدِ کمیته راه افتاد.
  • آتی شاخص: در دنیا روی خودِ عددِ شاخص قرارداد می‌بندند و هیچ کالایی دست‌به‌دست نمی‌شود. این شکل در ایران تأیید نشد. به‌جایش «آتی سبد سهام» طراحی شد که در پایان، سهم‌های واقعیِ سبد باید تحویل داده شود.
  • وقف سهام: کمیته قبلاً فقط وقفِ سهامِ شرکت‌هایی را مجاز می‌دانست که داراییِ عینی دارند. پس از پاسخِ استفتایی از رهبری که وقفِ سهام را به‌طورِ مطلق جایز دانست، کمیته در تیرِ ۱۴۰۴ این شرط را برداشت.

پس وقتی ابزاری در بورسِ رسمیِ ایران معامله می‌شود، یعنی از این فیلتر گذشته است. با این حال، کمیته نظرِ فقهیِ جمعی می‌دهد و جای فتوای مرجعِ تقلیدِ شما را نمی‌گیرد. اگر مرجعِ شما دربارهٔ یک ابزار نظرِ دیگری دارد، ملاک برای شما فتوای اوست.

آیا بورس قمار است؟

این پرسش را زیاد می‌شنوم، معمولاً از کسی که یکی از نزدیکانش در یک ریزشِ بزرگ پول از دست داده. جوابِ کوتاه: نه، بورس قمار نیست؛ ولی آدم می‌تواند در بورس قمار کند.

قمار یعنی پول گذاشتن روی شانس، بی‌آنکه چیزی واقعی خریده شود. دو نفر شرط می‌بندند که سکه شیر می‌آید یا خط. هیچ چیزی تولید نمی‌شود. پولِ بازنده عیناً به جیبِ برنده می‌رود. در فقه به این «مَیسِر» می‌گویند و حرام است.

در بورس شما یک چیزِ واقعی می‌خرید: سهمی از یک شرکت که کار می‌کند، می‌فروشد، سود می‌سازد و بخشی از آن را به‌صورتِ سود نقدی به شما می‌دهد. اگر همه‌چیز خوب پیش برود، هم خریدار و هم فروشنده می‌توانند سود کنند؛ چون شرکت در این مدت ارزش ساخته است.

این جدول تفاوت بورس با قمار را کنارِ هم می‌گذارد:

تفاوت بورس با قمار
پرسشخرید سهام در بورسقمار
چه چیزی می‌خرید؟بخشی از مالکیتِ یک شرکتِ واقعیهیچ چیز؛ فقط یک شرط
سود از کجا می‌آید؟از تولید و فروشِ شرکت و رشدِ ارزشِ آناز جیبِ بازنده
همه می‌توانند با هم سود کنند؟بله، اگر شرکت رشد کندنه؛ یکی می‌برد چون دیگری می‌بازد
دانش و تحلیل اثر دارد؟بله، زیادنه؛ نتیجه با شانس است
بی‌آنکه بفروشید چیزی دستتان می‌ماند؟بله؛ سهم و حقِ سودِ آننه
حکمِ اصلیجایز، با شرط‌هاحرام

می‌بینید که بورس از ریشه با قمار فرق دارد. ولی ستونِ وسط فقط وقتی درست است که شما واقعاً سرمایه‌گذاری کنید. کسی که بی‌هیچ تحلیلی، با شنیدنِ یک شایعه در کانالِ تلگرامی، همهٔ پس‌اندازش را روی یک سهمِ ناشناخته می‌گذارد، از نظرِ رفتار به ستونِ سوم نزدیک شده است. در مقالهٔ شانس در بورس همین مرز را بیشتر باز کرده‌ایم.

پس بورس قمارخانه نیست. ولی با پولی که از دست دادنش زندگی‌تان را زیر و رو می‌کند، و بی‌آنکه بدانید چه می‌خرید، وارد نشوید.

چهار پرسش برای سنجیدن حکم شرعی یک معامله در بورس: دارایی واقعی، کار حلال شرکت، نبودن ربا و رانت و فریب، و تأیید کمیته فقهی
چهار پرسشی که پیش از هر معامله در بورس از خودتان بپرسید.

آیا نوسان‌گیری در بورس قمار است؟

نوسان‌گیری یعنی سهم را برای مدتی کوتاه، چند روز یا چند هفته، بخرید و با کمی سود بفروشید. خیلی‌ها می‌پرسند: «اگر سهم را برای خودِ شرکت نخرم و فقط دنبالِ بالا و پایین شدنِ قیمت باشم، این قمار نیست؟»

در پاسخ‌هایی که از دفترِ مراجع منتشر شده، کوتاه بودنِ مدتِ نگه‌داری به‌تنهایی مانعِ شرعی شمرده نشده است. ملاک این است که معامله واقعی باشد: یعنی سهم واقعاً به نامِ شما شود و شما واقعاً مالکش شوید. در بورسِ ایران همین اتفاق می‌افتد؛ هر خرید در سامانهٔ سپرده‌گذاریِ مرکزی به نامِ خریدار ثبت می‌شود.

بیایید با یک مثالِ روزمره ببینیم. کسی که صبح از میدانِ بار یک بارِ سیب می‌خرد و عصر در مغازه‌اش گران‌تر می‌فروشد، کارِ حرامی نکرده است. هم سیب را واقعاً خریده و هم واقعاً فروخته. نوسان‌گیر هم سهم را واقعاً می‌خرد و واقعاً می‌فروشد. اگر می‌خواهید روشش را یاد بگیرید، نوسان‌گیری در بازارهای مالی را بخوانید.

اما دو جا مسئله فرق می‌کند. اول، وقتی نوسان‌گیری به دستکاریِ قیمت گره بخورد؛ مثلاً گروهی صفِ خریدِ ساختگی بسازند تا مردم را به خرید بکشانند و بعد به آن‌ها بفروشند. این فریب است و حرام. دوم، وقتی آدم معتادِ هیجانِ معامله شود و بی‌حساب، هر روز با همهٔ پولش بازی کند. این دومی شاید حکمِ فقهیِ جدا نداشته باشد، ولی همان آسیبِ قمار را به زندگی می‌زند.

پس نوسان‌گیریِ واقعی و بی‌فریب، در اصل اشکال ندارد. ولی اگر هنوز تازه‌کارید، مدیریت سرمایه و ریسک را پیش از اولین نوسان‌گیری یاد بگیرید.

آیا سود بورس حلال است؟

سودِ بورس از دو راه به دستتان می‌رسد. یکی سودِ نقدی است که شرکت هر سال پس از مجمع به سهامدار می‌دهد. دیگری اختلافِ قیمتِ خرید و فروش است. هر دو، اگر شرط‌های بالا رعایت شده باشد، از نظرِ مراجعی که پاسخ‌شان منتشر شده حلال‌اند.

حواس‌مان باشد که «حلال بودنِ سود» به خودِ شرکت هم بستگی دارد. سودِ نقدی سهمی از سودِ کارِ شرکت است. اگر کارِ اصلیِ شرکت حرام باشد، سودش هم حلال نیست. در بورسِ ایران شرکتی با کارِ آشکارا حرام عملاً پیدا نمی‌کنید، ولی اگر در بورسی بیرون از ایران سهم می‌خرید، این را خودتان باید بسنجید.

یک حالتِ مرزی هم هست: شرکتی که بیشترِ کارش حلال است ولی بخشِ کوچکی از درآمدش از راهِ مشکوک می‌آید. اینجا نظرِ مراجع یکی نیست. بعضی خریدِ سهمِ آمیخته به حرام را درست نمی‌دانند. بعضی دیگر شرط‌های دیگری می‌گذارند. اگر با چنین سهمی روبه‌رو شدید، دقیقاً همین را از مرجعِ خودتان بپرسید.

پس سودِ سهامِ یک شرکتِ سالم که واقعی خریده و فروخته‌اید، طبقِ این پاسخ‌ها حلال است. ولی برای روشن شدنِ ذهن‌تان، بدانید پولِ ما در چه کاری می‌چرخد.

حکم ابزارهای مختلف بورس ایران

بورس فقط سهام نیست. صندوق، اوراق، قراردادِ آتی و اختیار معامله هم در آن معامله می‌شود. این جدول خلاصه‌ای است از اینکه هر ابزار بر چه پایه‌ای ساخته شده و جای پرسش کجاست:

ابزارهای بورس ایران و نکتهٔ شرعیِ هر کدام
ابزاربر چه پایه‌ای ساخته شدهجای پرسش
سهام عادیشراکت در مالکیتِ شرکتکارِ اصلیِ شرکت حلال باشد
صندوق‌های سرمایه‌گذاریوکالت؛ مدیرِ صندوق با پولِ شما سهم یا اوراق می‌خرددارایی‌های صندوق از همین ابزارهای تأییدشده است
اوراق صکوک (اجاره، مرابحه، سلف…)قراردادهای اسلامی به‌جای وامِ با بهرهکمیته طراحی‌شان را تأیید کرده؛ قراردادِ هر ورقه را بشناسید
اسناد خزانه اسلامی (اخزا)بدهیِ دولت که با تخفیف خرید و فروش می‌شودبا ساختارِ ویژهٔ ایران طراحی شده؛ برخی فقیهان دربارهٔ فروشِ دین بحث دارند
قرارداد آتیتعهد به خرید یا فروش در آینده، با قیمت و کالای مشخصتأییدِ کمیته؛ آتیِ شاخص بدونِ تحویل تأیید نشد
اختیار معاملهخریدنِ «حقِ» خرید یا فروش در آیندهتأییدِ کمیته؛ بعضی مراجع نظرِ جدا دارند
فروش تعهدیجایگزینِ فروش استقراضی، با ساختارِ اصلاح‌شدهشکلِ اولش ربوی شناخته شد؛ شکلِ فعلی تأیید شد
اعتبارِ کارگزاریکارگزار به شما پول می‌دهد تا بیشتر بخریدنوعِ قرارداد را از کارگزار بپرسید و حکمش را از مرجع

نتیجه اینکه سهام و صندوق‌ها کمترین جای پرسش را دارند. هر چه ابزار پیچیده‌تر و اهرمی‌تر شود، هم ریسکِ مالی بیشتر می‌شود و هم جای پرسشِ شرعی. اگر دربارهٔ اوراق کنجکاوید، انواع اوراق با درآمد ثابت و صکوک را ببینید.

معاملات آتی و اختیار معامله از نظر شرعی

این بخش برای کسانی است که پا را از خرید و فروشِ ساده فراتر گذاشته‌اند. اول ببینیم چرا اصلاً بحث پیش آمد.

در فقه معامله‌ای داریم به نامِ «بیعِ کالی به کالی» یا «نسیه به نسیه». یعنی نه پول همین حالا داده می‌شود و نه کالا. فرض کنید با همسایه قرار بگذارید که سالِ بعد ماشینش را به قیمتی بخرید که آن روز معلوم شود. هیچ‌کس نمی‌داند چه چیزی را به چه قیمتی تعهد کرده. فقیهان این را به‌خاطرِ ابهامِ زیاد اشکال‌دار می‌دانند.

قراردادِ آتیِ بورسِ ایران طوری طراحی شد که از این ابهام دور باشد. کالا، مقدار، کیفیت، قیمت و روزِ تحویل همه از اول مشخص است. هر دو طرف هم «وجهِ تضمین» می‌گذارند؛ یعنی پولی که پیشِ اتاقِ پایاپای می‌ماند تا کسی زیرِ قول نزند. قراردادهای آتی بهمنِ ۱۳۸۶ در شورای بورس تصویب شد و کمیتهٔ فقهی هم آن را با این ساختار تأیید کرد. سازوکارش را در بازار آتی چیست و معاملات آتی قدم‌به‌قدم توضیح داده‌ایم.

اختیار معامله کمی فرق دارد. شما یک «حق» می‌خرید: حقِ اینکه در آینده یک سهم را به قیمتِ مشخص بخرید یا بفروشید. اگر به نفع‌تان نبود، از حق‌تان استفاده نمی‌کنید و فقط پولِ همان حق را از دست داده‌اید. کمیتهٔ فقهی این ابزار را هم تأیید کرده است. برای آشنایی، مقالهٔ اختیار معامله چیست را بخوانید. (بعضی جاها «آپشن» یا «اپشن» هم می‌نویسند؛ همان است.)

یک نکتهٔ صادقانه هم بگویم. همهٔ مراجع دربارهٔ آتی و اختیار معامله یک نظر ندارند. کمیتهٔ فقهی ابزار را تأیید کرده، ولی اگر مرجعِ تقلیدِ شما نظرِ دیگری دارد، ملاک برای شما نظرِ اوست. پس پیش از ورود به این بازار، یک استفتای کوتاه بفرستید.

پس از نظرِ ساختار، آتی و آپشنِ بورسِ ایران با ابزارهای مشابهِ خارجی فرق دارند و این فرق عمدی است. از نظرِ ریسک اما اهرم دارند و پولِ زیادی را سریع می‌برند. این را با حکمِ شرعی قاطی نکنید.

چه کارهایی در بورس حرام است؟

تا اینجا دیدیم خودِ بازار مشکلی ندارد. ولی بعضی رفتارها در بورس، از نظرِ فقهی و از نظرِ قانونی، هر دو ممنوع‌اند. این‌ها را به زبانِ ساده مرور کنیم:

  1. معامله با اطلاعاتِ نهانی (رانت): کسی در شرکت می‌داند فردا خبرِ بدی منتشر می‌شود و امروز سهمش را به مردمِ بی‌خبر می‌فروشد. در فقه، معامله‌ای که یک طرف چیزی را عمداً پنهان کند «غَرَری» و ممنوع است. قانونِ بازار اوراق بهادار هم آن را جرم می‌داند. در مقالهٔ معامله یا ترید همین نکته را دیده‌ایم.
  2. دستکاریِ قیمت: ساختنِ صفِ خرید یا فروشِ ساختگی، معامله‌های صوری بینِ چند کدِ بورسیِ یک گروه، یا هر کاری که قیمت را دروغین نشان بدهد.
  3. شایعه‌سازی: پخشِ خبرِ دروغ برای بالا یا پایین بردنِ یک سهم. این هم فریب است و هم ضررزدن به دیگران.
  4. خریدِ سهمِ شرکتی که کارِ اصلی‌اش حرام است: در بورسِ ایران کمتر پیش می‌آید، ولی در بازارهای دیگر باید حواس‌تان باشد.
  5. قراردادِ «سودِ تضمینی» با دیگران: اگر پولِ کسی را برای معامله در بورس می‌گیرید و هر ماه سودِ ثابت به او قول می‌دهید، شکلِ قرارداد مهم است. در یکی از پاسخ‌های منتشرشدهٔ دفترِ رهبری، این کار در قالبِ «وکالت» و با شرط‌های مشخص بی‌اشکال دانسته شد. بی قالبِ درست، ممکن است به ربا نزدیک شود. پیش از چنین کاری حتماً بپرسید.

پس بیشترِ آنچه در بورس حرام است، همان چیزهایی است که در بازارِ بزرگِ تهران هم حرام است: دروغ، پنهان‌کاری، فریب و ضرر زدن به دیگری. بورس فقط این‌ها را سریع‌تر و بزرگ‌تر می‌کند.

آیا فارکس حرام است؟

این پرسش هم زیاد کنارِ بورس پرسیده می‌شود، پس کوتاه جوابش را بدهم. فارکس یعنی بازارِ جهانیِ خرید و فروشِ ارزها. پاسخ‌هایی که به استفتاءها داده شده، جواز را به این شرط‌ها گره زده‌اند: معامله واقعی باشد، ربا در آن نباشد و فقط شرط‌بندی روی بالا و پایین شدنِ قیمت نباشد.

مشکل اینجاست که بیشترِ معامله‌هایی که مردم «فارکس» می‌نامند همین شرط‌ها را ندارند. معمولاً ارزی واقعاً دست‌به‌دست نمی‌شود و فقط اختلافِ قیمت حساب می‌شود. اهرم‌های چندصد برابری دارند و برای نگه داشتنِ معامله در شب هزینه‌ای شبیهِ بهره می‌گیرند. فقیهانی که دربارهٔ آن نوشته‌اند، همین دو نکته را جای اشکالِ جدی می‌دانند.

جدا از حکمِ شرعی، معامله در کارگزاری‌های فارکس در ایران مجوزِ رسمی ندارد و پولِ شما بیرون از نظارتِ نهادهای ایرانی است. اگر کسی نمی‌خواهد سرش در این مسئله‌ها گیر کند، راهِ ساده‌تر همان بازارِ سرمایهٔ داخلی است که ابزارهایش از فیلترِ کمیتهٔ فقهی گذشته‌اند و ناظر دارند.

چک‌لیست: این معامله‌ام از نظر شرعی مشکل دارد؟

هر بار که خواستید سهمی بخرید یا واردِ ابزارِ تازه‌ای شوید، این چند پرسش را از خودتان بپرسید:

  • می‌دانم این شرکت چه کار می‌کند و کارِ اصلی‌اش حلال است؟
  • سهم یا دارایی واقعاً به نامِ من ثبت می‌شود؟
  • این ابزار در بورس یا فرابورسِ رسمی معامله می‌شود و از کمیتهٔ فقهی گذشته است؟
  • از اطلاعاتی استفاده می‌کنم که بقیهٔ مردم ندارند و نباید داشته باشم؟
  • در صف‌سازی، شایعه یا معاملهٔ ساختگی نقش دارم؟
  • با پولِ قرضی و سود ثابت معامله می‌کنم؟ قراردادش چیست؟
  • اگر ابزار پیچیده است (آتی، آپشن، اعتبار)، نظرِ مرجعِ خودم را پرسیده‌ام؟

اگر جوابِ همهٔ این پرسش‌ها روشن و درست است، از نظرِ آنچه کمیته و مراجع گفته‌اند، خیال‌تان می‌تواند راحت باشد.

چطور حکم دقیق را از مرجع خودمان بپرسیم؟

یکی از دلیل‌هایی که جوابِ استفتاها گاهی گیج‌کننده می‌شود این است که پرسش کلی است. «آیا بورس حلال است؟» جوابِ کلی می‌گیرد. اگر می‌خواهید جوابی بگیرید که واقعاً به کارتان بیاید، این قدم‌ها را بردارید:

  1. ابزار را دقیق نام ببرید. بنویسید «خرید و فروشِ سهامِ عادیِ شرکت‌ها در بورسِ تهران»، یا «قراردادِ آتیِ سهام در بورسِ تهران با وجهِ تضمین».
  2. سازوکار را در دو سه جمله توضیح بدهید. مثلاً: «سهم در سامانهٔ رسمی به نامِ خریدار ثبت می‌شود و می‌تواند فردا آن را بفروشد.»
  3. نگرانیِ اصلی‌تان را بگویید. قمار؟ ربا؟ کوتاه بودنِ مدتِ نگه‌داری؟ سهمِ آمیخته به حرام؟
  4. از راهِ رسمی بفرستید. سایت یا دفترِ استفتای همان مرجع، نه کانال‌ها و صفحه‌هایی که جوابِ بی‌نشانی منتشر می‌کنند.
  5. جواب را نگه دارید. اگر بعدها شک کردید، به متنِ جواب برگردید، نه به حرفِ این و آن.

پس یک پرسشِ دقیق، جوابِ دقیق می‌گیرد. این کار ده دقیقه وقت می‌گیرد و سال‌ها خیال‌تان را راحت می‌کند.

سوالات متداول

آیا بورس حرام است؟

نه. خرید و فروش سهام در بورس ایران از نظر کمیته فقهی سازمان بورس و طبق پاسخ‌های منتشرشدهٔ مراجع جایز است، به شرطی که کار اصلی شرکت حلال باشد، معامله واقعی باشد و ربا، رانت و فریب در آن نباشد.

کمیته فقهی سازمان بورس دربارهٔ سهام چه گفته است؟

کمیته فقهی خرید و فروش سهام شرکت‌ها را به‌عنوان شراکت در مالکیت جایز می‌داند. هر ابزار تازه هم پیش از راه‌اندازی باید از این کمیته بگذرد؛ مثلاً فروش استقراضی در شکل اول ربوی شناخته شد و با ساختار تازه به فروش تعهدی تبدیل شد.

آیا بورس قمار است؟

نه. در قمار چیزی خریده نمی‌شود و پول بازنده به برنده می‌رسد. در بورس شما بخشی از یک شرکت واقعی را می‌خرید که تولید می‌کند و سود می‌سازد. ولی معامله بی‌دانش و با همهٔ پس‌انداز، رفتاری شبیه قمار است.

آیا نوسان‌گیری در بورس قمار است؟

در پاسخ‌های منتشرشدهٔ مراجع، کوتاه بودن مدت نگه‌داری به‌تنهایی مانع شرعی نیست. ملاک واقعی بودن معامله است. نوسان‌گیری فقط وقتی مشکل پیدا می‌کند که با صف‌سازی، شایعه یا معامله صوری همراه شود.

آیا سود بورس حلال است؟

سود نقدی و سود حاصل از اختلاف قیمت، اگر سهم شرکتی با کار حلال را واقعی خریده و فروخته باشید و از رانت یا فریب استفاده نکرده باشید، طبق پاسخ‌های منتشرشده حلال است. برای سهم‌های آمیخته به درآمد مشکوک، نظر مرجع خودتان را بپرسید.

معاملات آتی و آپشن از نظر شرعی چه حکمی دارند؟

کمیته فقهی سازمان بورس قرارداد آتی سهام و اختیار معامله را با ساختار ویژهٔ بورس ایران تأیید کرده است؛ کالا، قیمت و زمان مشخص است و وجه تضمین گرفته می‌شود. آتی شاخص بدون تحویل تأیید نشد. بعضی مراجع نظر جدا دارند.

آیا فارکس حرام است؟

پاسخ استفتاءها جواز را به معامله واقعی، بدون ربا و بدون شرط‌بندی صرف گره زده‌اند. بیشتر معامله‌های رایج فارکس اهرم سنگین و هزینه شبیه بهره دارند و ارزی واقعاً تحویل نمی‌شود، برای همین جای اشکال جدی است. در ایران هم مجوز رسمی ندارد.

اگر فتوای مرجع من با کمیته فقهی فرق داشت چه کنم؟

کمیته فقهی نظر جمعی برای طراحی ابزارها می‌دهد، ولی جای فتوای مرجع تقلید شما را نمی‌گیرد. اگر مرجع شما دربارهٔ ابزاری نظر دیگری دارد، ملاک عمل شما فتوای اوست.

جمع‌بندی

بورس به‌خودی‌خود حرام نیست. سهم یعنی شراکت در یک کسب‌وکارِ واقعی، و ابزارهای بورسِ ایران پیش از راه‌اندازی از فیلترِ کمیتهٔ فقهی می‌گذرند. آنچه معامله را حرام می‌کند، کارِ حرامِ شرکت، ربا، رانت، فریب و دستکاری است؛ همان چیزهایی که در هر بازارِ دیگری هم حرام‌اند.

پس دفعهٔ بعد که کسی گفت «بورس قمار است»، بپرسید: «چه چیزی می‌خری و سودش از کجا می‌آید؟» اگر جواب «سهمِ یک شرکتِ سالم» و «کار و رشدِ همان شرکت» است، این قمار نیست. اگر هنوز از صفر شروع می‌کنید، آموزش بورس از صفر قدمِ بعدیِ خوبی است. و برای ابزارهای پیچیده‌تر، یک استفتای دقیق بفرستید؛ تصمیمِ نهایی با خودتان است.

ادامهٔ خواندن

بعدش چه بخوانم؟

دیدگاه‌ها

    اپلیکیشن حامد ثقفی · رایگان

    سهم‌هایتان را بی‌خیره‌شدن به تابلو دنبال کنید

    قیمت، حجم و ارزش معاملات و P/E هر سهم در اپ است؛ برای هر عدد هشدار بگذارید. ساعت باز و بسته شدن بازار هم با شمارش معکوس.

    اپ رایگان را نصب کنید:

    هشدار با ورود به حساب کار می‌کند.