استراتژی فارکس چیست؟ ۷ استراتژی معاملاتی رایج، از روندی تا کری ترید
فهرست مطالب۱۴ بخش
- استراتژی فارکس چیست و چه بخش‌هایی دارد؟
- دو جور دسته‌بندی: «چقدر نگه می‌دارید» و «از چه چیزی سود می‌برید»
- سبک‌های زمانی: اسکالپینگ، دی تریدینگ، سویینگ و پوزیشن
- هفت استراتژی فارکس بر اساسِ منطقِ بازار
- جدولِ مقایسه‌ی استراتژی‌های فارکس
- بهترین استراتژی فارکس برای مبتدیها کدام است؟
- یک استراتژی برای همهی جفت ارزها جواب میدهد؟
- استراتژی معاملاتی را چطور بکتست کنیم؟
- مدیریت سرمایه؛ بخشی که استراتژی را زنده نگه می‌دارد
- هفت اشتباهِ رایج با استراتژی‌های فارکس
- چک‌لیست پیش از اجرای هر استراتژی فارکس
- یک هشدارِ صادقانه درباره‌ی فارکس
- سوالات متداول
- جمع‌بندی
استراتژی فارکس یعنی یک دسته قانونِ نوشته‌شده که از پیش می‌گوید کی وارد معامله‌ی یک جفت ارز شوید، کی بیرون بیایید، حد ضررتان کجاست و با چه حجمی معامله کنید. «بهترین» استراتژی فارکس برای همه وجود ندارد. استراتژیای بهترین است که با وضعیتِ بازار، وقتِ آزادِ شما و تحملِ ضررتان جور باشد و در آزمایش، بعد از کسرِ هزینه‌ها، هنوز سود بدهد.
یک نکته پیش از شروع: این متن آموزشِ مفهوم است، نه دعوت به معامله در فارکس. خیلیها از من می‌پرسند «کدام استراتژی همیشه جواب میدهد؟» جوابِ صادقانه این است: هیچکدام. ولی اگر منطقِ هر استراتژی را بفهمید، دیگر فریبِ «سیستمِ صد درصد تضمینی» را نمی‌خورید. همین منطق در بازارِ طلا و بورسِ ایران هم به کارتان می‌آید.
استراتژی فارکس چیست و چه بخش‌هایی دارد؟
فرض کنید آشپزی میخواهد قورمه‌سبزی بپزد. اگر فقط بگوید «سبزی و گوشت می‌ریزم و هر وقت دلم گفت خاموش می‌کنم»، هر بار غذا یک‌جور درمی‌آید. دستورِ پخت می‌گوید چه بریزید، چقدر و چه مدت. استراتژی معاملاتی همان دستورِ پخت است.
هر استراتژی کامل، پنج جواب دارد:
- بازار و شرایط: روی کدام جفت ارز، در کدام ساعت‌ها و در بازارِ روندی یا رنج؟
- قانونِ ورود: دقیقا چه اتفاقی باید روی نمودار بیفتد تا وارد شوید؟
- حد ضرر: اگر اشتباه کردید، کجا بیرون می‌آیید؟
- حد سود یا قانونِ خروج: کجا سود را برمی‌دارید؟
- حجم معامله: در هر معامله حداکثر چند درصدِ سرمایه را به خطر می‌اندازید؟
اگر یکی از این پنج جواب را ندارید، هنوز استراتژی ندارید؛ فقط یک حس دارید. ساختنِ این پنج جواب را قدم‌به‌قدم در مقاله‌ی استراتژی معاملاتی و برنامه‌ی معاملاتی نوشته‌ام. اینجا سراغِ خودِ استراتژی‌ها می‌رویم.
دو جور دسته‌بندی: «چقدر نگه می‌دارید» و «از چه چیزی سود می‌برید»
بیشترِ مقاله‌ها اسکالپ، سویینگ و کری ترید را در یک فهرست می‌گذارند. این کار ذهن را به هم می‌ریزد، چون این‌ها از یک جنس نیستند. بهتر است دو سوال جدا بپرسیم.
سوالِ اول: معامله را چقدر نگه می‌دارید؟ جوابش «سبکِ معامله» است: اسکالپ (چند دقیقه)، دی تریدینگ (همان روز)، سویینگ (چند روز تا چند هفته) و پوزیشن (چند هفته تا چند ماه).
سوالِ دوم: از کدام رفتارِ بازار سود می‌برید؟ جوابش «منطقِ استراتژی» است: دنبال‌کردنِ روند، معامله در رنج، شکستِ سطح، معامله با خبر، اختلافِ نرخِ بهره (کری ترید) یا خواندنِ رفتارِ قیمت (پرایس اکشن).
هر استراتژیِ واقعی ترکیبی از این دو است. مثلا «سویینگِ روندی روی نمودارِ چهار ساعته» یا «اسکالپِ شکست در ابتدای سشنِ لندن». پس اول ببینید کدام سبک به زندگی‌تان می‌خورد، بعد منطق را انتخاب کنید.
سبک‌های زمانی: اسکالپینگ، دی تریدینگ، سویینگ و پوزیشن
مقایسه‌ی کاملِ سبک‌ها و اینکه کدام به شخصیتِ شما می‌خورد را در سبک معامله‌گری؛ اسکالپ، روزانه، سویینگ و پوزیشن نوشته‌ام. اینجا فقط چیزی را می‌گویم که در فارکس فرق دارد: هزینه‌ها.
اسکالپینگ در فارکس؛ جایی که اسپرد شریکِ اصلی است
اسکالپینگ یعنی گرفتنِ سودهای خیلی کوچک، بارها در روز. اسکالپر شاید ۵ تا ۱۰ پیپ سود بخواهد. «پیپ» کوچک‌ترین واحدِ معمولِ تغییرِ قیمت است؛ در یورو/دلار یعنی چهارمین رقمِ بعد از ممیز.
مشکل اینجاست: هر بار که وارد می‌شوید، اول باید اسپرد را پس بدهید. اسپرد فاصلهی قیمتِ خرید و فروش است، مثلِ فاصلهی نرخِ خرید و فروشِ صرافیِ سرِ کوچه. بیایید با هم حساب کنیم (عددها مثال‌اند):
- هدفِ سود در هر معامله: ۶ پیپ.
- اسپرد و کارمزد روی هم: ۱٫۵ پیپ.
- یعنی ۲۵٪ از سودِ هر معامله‌ی برنده، از همان اول رفته است.
اگر همین آدم سویینگ‌تریدر بود و ۱۲۰ پیپ هدف داشت، همان ۱٫۵ پیپ فقط حدودِ ۱٪ سودش بود. پس اسکالپ فقط روی جفت ارزهای پرمعامله با اسپردِ خیلی پایین و در ساعتهای شلوغ معنا دارد. جزییاتش را در اسکالپینگ چیست ببینید.
دی تریدینگ؛ همه‌چیز پیش از پایانِ روز بسته می‌شود
دی تریدر معامله را همان روز باز و بسته میکند و شب پوزیشنِ باز ندارد. مزیتش این است که از خبرِ شبانه و هزینهی نگه‌داری در امان است. عیبش این است که باید چند ساعتِ ثابت پای نمودار باشید.
در فارکس، دی تریدینگ به ساعت گره خورده است. بیشترِ حرکتِ روزانه‌ی یورو و پوند در سشنِ لندن و ساعتهای هم‌پوشانیِ لندن و نیویورک رخ میدهد. اگر این ساعت‌ها با کارِ اصلی‌تان تداخل دارد، دی تریدینگ برایتان سخت می‌شود. ساعتِ دقیقِ سشن‌ها به وقتِ ایران را از پیش بدانید.
سویینگ چیست؟ نوسان‌گیریِ چند روزه
سویینگ یعنی معامله را چند روز تا چند هفته نگه دارید تا یک «موجِ» قیمت را بگیرید. سویینگ‌تریدر روزی یکی دو بار نمودار را نگاه میکند، پس برای کسی که شغلِ دیگری دارد عملی‌تر است.
هزینهی خاصِ سویینگ در فارکس، سواپ است. سواپ یعنی سود یا هزینه‌ای که برای نگهداشتنِ پوزیشن از یک شب به شبِ بعد حساب می‌شود و به اختلافِ نرخِ بهرهی دو ارز بستگی دارد. اگر هر شب هزینه بدهید، چند هفته نگه‌داری آرام‌آرام سودتان را می‌خورد. مثل اجاره‌ای که هر شب از حسابتان کم می‌شود.
پوزیشن تریدینگ؛ صبر برای روندهای بزرگ
پوزیشن‌تریدر چند هفته تا چند ماه در معامله می‌ماند و بیشتر به تصویرِ بزرگ نگاه میکند: سیاستِ بانک‌های مرکزی، تورم و رشدِ اقتصادی. حد ضررش دور است، پس حجمِ معامله‌اش باید کوچک باشد. سواپ برای او از اسپرد مهم‌تر است.
پس قاعدهی کلی این است: هرچه کوتاه‌مدت‌تر، اسپرد مهم‌تر؛ هرچه بلندمدت‌تر، سواپ و خبرهای اقتصادی مهم‌تر.
هفت استراتژی فارکس بر اساسِ منطقِ بازار
حالا سراغِ سوالِ دوم برویم: از چه رفتاری سود می‌برید؟ بازار تقریبا همیشه در یکی از سه حالت است: روند دارد، در یک محدوده رفت‌وبرگشت میکند، یا از محدوده بیرون می‌زند. هر استراتژی برای یکی از این حالت‌ها ساخته شده است.
۱. استراتژی روندی (دنبال‌کردنِ روند)
روند یعنی قیمت پشتِ سرِ هم سقف و کفِ بالاتر (روندِ صعودی) یا سقف و کفِ پایین‌تر (روندِ نزولی) می‌سازد. استراتژی روندی می‌گوید: خلافِ جهتِ آب شنا نکنید. در روندِ صعودی فقط دنبالِ خرید باشید، آن هم وقتی قیمت کمی عقب نشسته است.
یک نسخه‌ی ساده‌ی آموزشی این است:
- جهتِ روند را روی نمودارِ روزانه با یک میانگینِ متحرکِ بلند (مثلا ۲۰۰ روزه) و ساختارِ سقف و کف تشخیص دهید.
- روی نمودارِ چهار ساعته صبر کنید قیمت به یک ناحیه‌ی حمایت یا میانگینِ کوتاه‌تر برگردد.
- حد ضرر را زیرِ آخرین کفِ مهم بگذارید.
- تا وقتی ساختارِ روند نشکسته، بخشی از معامله را نگه دارید.
استراتژی روندی معمولا درصدِ بُردِ بالایی ندارد. ممکن است از ده معامله، شش‌تا با ضررِ کوچک بسته شود. ولی چند معامله‌ی بزرگ آن ضررها را جبران میکند. کسی که تحملِ ضررهای کوچکِ پشتِ سرِ هم را ندارد، این استراتژی را وسطِ راه رها میکند. داستانِ معروفِ ریچارد دنیس و شاگردانش، «لاک‌پشت‌ها»، نمونه‌ی کلاسیکِ همین روش است.
۲. استراتژی رنج (معامله در محدوده)
بازارِ رنج یعنی قیمت مدتی بین یک کف و یک سقفِ مشخص رفت‌وبرگشت میکند، مثلِ توپی که بین دو دیوار بالا و پایین می‌رود. استراتژی رنج نزدیکِ کف می‌خرد و نزدیکِ سقف می‌فروشد.
این استراتژی در ساعتهای آرام و در جفت ارزهایی که مدتی خبرِ مهمی ندارند بهتر کار میکند. نوسان‌نماهایی مثلِ RSI در رنج کمک میکنند، چون نشان می‌دهند قیمت به لبه‌ی محدوده نزدیک شده است. خطرِ بزرگش این است که یک روز دیوار می‌شکند. اگر حد ضرر نگذاشته باشید، همان یک روز سودِ چند هفته را می‌برد.
۳. استراتژی شکست (بریک‌اوت)
استراتژی شکست برعکسِ رنج است. صبر میکند تا قیمت از سقف یا کفِ محدوده بیرون بزند، بعد در جهتِ شکست وارد می‌شود. منطقش این است که وقتی فشارِ خریدار یا فروشنده مدتی جمع شده، بیرون‌زدن معمولا با حرکتِ تند همراه است.
مشکلِ همیشگی‌اش «شکستِ کاذب» است: قیمت سقف را رد میکند، خریدارهای عجول وارد می‌شوند و بعد قیمت برمی‌گردد داخلِ محدوده. برای کم کردنِ این خطر، خیلیها منتظر بسته‌شدنِ کندل بیرون از محدوده یا یک «پولبک» می‌مانند. پولبک یعنی قیمت برگردد و لبه‌ی شکسته‌شده را یک بار دیگر لمس کند. ورودِ دیرتر یعنی سودِ کمتر، ولی شکستِ کاذبِ کمتر. همین منطق را با زبانِ ساختارِ بازار در شکست ساختار (BOS) توضیح داده‌ایم.
۴. پرایس اکشن (خواندنِ رفتارِ قیمت)
پرایس اکشن یعنی تصمیم گرفتن فقط از روی خودِ قیمت و کندل‌ها، بی اندیکاتورِ زیاد. پرایس‌اکشن‌کار به سطح‌های حمایت و مقاومت، الگوهای کندلی و واکنشِ قیمت به این سطحها نگاه میکند. در واقع پرایس اکشن ابزاری است که درونِ استراتژی‌های روندی، رنج و شکست هم به کار می‌رود.
سبک‌ها و ستاپ‌هایش را با مثال در استراتژی پرایس اکشن نوشته‌ایم.
۵. معامله با خبر
بعضی خبرها، مثلِ تصمیمِ نرخِ بهرهی بانکِ مرکزیِ آمریکا یا گزارشِ اشتغالِ آمریکا، در چند دقیقه قیمتِ ارزها را جابه‌جا میکنند. استراتژیِ خبری یا روی همین حرکتِ تند سوار می‌شود، یا صبر میکند تا گرد و غبار بنشیند و بعد در جهتِ واکنشِ بازار وارد شود.
راستش را بخواهید، برای تازه‌کار، معامله‌ی لحظه‌ی انتشارِ خبر بیشتر شبیهِ قمار است. اسپرد در آن لحظه ناگهان گشاد می‌شود و ممکن است سفارش با قیمتِ بدتری از آنچه فکر می‌کردید پر شود. کاربردِ عاقلانه‌ی خبر برای بیشترِ آدمها این است: بدانید خبرِ مهم کی می‌آید و آن لحظه بیرون از بازار باشید. جزییاتش در اخبار اقتصادی فارکس آمده است.
۶. کری ترید (سود از اختلافِ نرخِ بهره)
کری ترید یعنی ارزی را که نرخِ بهرهی پایینی دارد قرض بگیرید و ارزی را بخرید که نرخِ بهره‌اش بالاست، تا هر شب اختلافِ بهره (سواپِ مثبت) به حسابتان بیاید. مثلِ اینکه از جایی وامِ ارزان بگیرید و در جای دیگری با سودِ بیشتر سپرده بگذارید.
روی کاغذ آرام و بی‌دردسر است. در عمل، اگر ارزِ پربهره چند درصد ارزش از دست بدهد، سودِ ماهها بهره در چند روز از بین می‌رود. نمونه‌ی تازه‌اش تابستانِ ۱۴۰۳ (اوتِ ۲۰۲۴) بود: بانکِ مرکزیِ ژاپن نرخِ بهره را بالا برد، خیلیها هم‌زمان از معامله‌های کری ترید روی ین بیرون آمدند و بازارهای جهانی چند روزِ پرتلاطم داشتند. پس کری ترید هم «بی‌ریسک» نیست؛ فقط ریسکش دیرتر خودش را نشان میدهد. سازوکارِ کامل و مثالِ عددی‌اش را در کری ترید چیست ببینید.
۷. بازگشت به میانگین
این استراتژی فرض میکند قیمتی که خیلی از میانگینش دور شده، احتمالا کمی برمی‌گردد؛ مثلِ کشِ لاستیکی که زیادی کشیده شده. ابزارهای رایجش باند بولینگر و فاصله از میانگینِ متحرک است. در بازارِ رنج خوب کار میکند و در روندِ قوی خطرناک است، چون «خیلی دور» در روندِ قوی می‌تواند «خیلی دورتر» هم بشود.
پس هیچکدام از این هفت استراتژی همیشه کار نمی‌کند. مهارتِ اصلی این است که اول حالتِ بازار را تشخیص دهید، بعد ابزارِ مناسبِ همان حالت را بردارید.
جدولِ مقایسه‌ی استراتژی‌های فارکس
این جدول خلاصه‌ی هفت استراتژی است. ستونِ «سخت‌ترین بخش» همان جایی است که بیشترِ آدمها در آن شکست میخورند.
| استراتژی | بهترین حالتِ بازار | درصدِ برد | سود به ضرر | سخت‌ترین بخش |
|---|---|---|---|---|
| روندی | روندِ روشن | معمولا کم | بزرگ | تحملِ ضررهای کوچکِ پشتِ سرِ هم |
| رنج | بازارِ آرام و بی‌جهت | معمولا زیاد | کوچک | بیرون‌آمدن وقتی محدوده می‌شکند |
| شکست | پس از یک دورهی فشرده | متوسط | متوسط تا بزرگ | شکستِ کاذب |
| پرایس اکشن | همه، بسته به ستاپ | بسته به ستاپ | بسته به ستاپ | ذهنی‌بودن و تفسیرِ متفاوت |
| خبری | لحظه‌ی خبرِ مهم | نامنظم | نامنظم | اسپردِ گشاد و پرشدن با قیمتِ بد |
| کری ترید | اختلافِ بهرهی زیاد و بازارِ آرام | زیاد تا روزِ بحران | کوچک، با ضررِ گاه‌به‌گاهِ بزرگ | بازگشتِ ناگهانی |
| بازگشت به میانگین | رنج | معمولا زیاد | کوچک | ایستادن جلوی روندِ قوی |
یک الگو را در جدول ببینید: استراتژی‌هایی که زیاد می‌برند، معمولا کم می‌برند و گاهی بد می‌بازند. استراتژی‌هایی که کم می‌برند، وقتی می‌برند بزرگ می‌برند. هیچ ناهار مجانی‌ای وجود ندارد.
بهترین استراتژی فارکس برای مبتدیها کدام است؟
اگر کسی پافشاری کند که یکی را نام ببرم، پیشنهادِ من برای یادگیری این است: سویینگِ روندی روی نمودارهای روزانه و چهار ساعته، با یکی دو جفت ارزِ اصلی و حجمِ خیلی کوچک. دلیلش این‌هاست:
- زمان میدهد فکر کنید؛ لازم نیست در چند ثانیه تصمیم بگیرید.
- اسپرد سهمِ کوچکی از سودِ هر معامله است.
- قانون‌هایش را می‌شود روشن نوشت، پس بک‌تست‌کردنش آسان‌تر است.
- با شغلِ دیگر و زندگیِ عادی جور درمی‌آید.
از آن طرف، اسکالپ و معامله‌ی خبری را برای شروع پیشنهاد نمی‌کنم. هر دو تصمیمِ سریع، هزینهی بالا و اعصابِ پولادین می‌خواهند. این را هم صادقانه بگویم: «مناسب برای مبتدی» یعنی قابلِ یادگیری، نه سودده. نسخه‌ی روندیِ ساده هم بدونِ مدیریت سرمایه به ضرر می‌رسد.
یک استراتژی برای همهی جفت ارزها جواب میدهد؟
معمولا نه. هر جفت ارز «اخلاقِ» خودش را دارد. یورو/دلار معمولا آرام‌تر و با اسپردِ کمتر حرکت میکند. پوند معمولا تندتر است. جفت ارزهای کراس مثلِ پوند/ین می‌توانند در یک روز چند برابرِ یورو/دلار نوسان کنند. طلا با نمادِ XAUUSD هم که در فهرستِ نمادهای فارکس کنارِ ارزها می‌آید، رفتارِ کاملا متفاوتی دارد.
برای همین، استراتژیای که روی یک جفت ارز بکتست شده را بی‌آزمایش روی بقیه اجرا نکنید. دستکم این سه را دوباره تنظیم کنید:
- فاصلهی حد ضرر: بر اساسِ نوسانِ معمولِ همان جفت ارز، نه یک عددِ ثابتِ پیپی.
- ساعتِ معامله: ین در سشنِ آسیا فعال‌تر است و یورو و پوند در لندن.
- همبستگی: اگر هم یورو/دلار خریده‌اید هم پوند/دلار، در عمل دو بار روی ضعفِ دلار شرط بسته‌اید. توضیحش در همبستگی جفت ارزها آمده است.
پس یک منطقِ واحد می‌تواند روی چند جفت ارز کار کند، ولی عددهایش باید برای هر کدام جدا تنظیم شود.
استراتژی معاملاتی را چطور بکتست کنیم؟
بکتست یعنی قانونهای استراتژی را روی داده‌های گذشته اجرا کنید و ببینید اگر قبلا همین کار را کرده بودید، چه نتیجه‌ای می‌گرفتید. مثلِ اینکه پیش از خریدِ ماشینِ دست‌دوم، سابقه‌ی تعمیراتش را نگاه کنید. تضمین نمی‌دهد، ولی خیلی از ماشین‌های خراب را همان اول کنار می‌گذارد.
- قانونها را چنان دقیق بنویسید که دو نفرِ مختلف روی یک نمودار، یک جا وارد شوند.
- دورهی کافی انتخاب کنید: دستکم چند سال و ترجیحا هم دورهی روندی، هم دورهی رنج.
- دستکم ۵۰ تا ۱۰۰ معامله ثبت کنید. ده معامله چیزی را ثابت نمی‌کند.
- هزینه‌ها را کم کنید: اسپرد، کارمزد و سواپ. خیلی از استراتژی‌ها فقط پیش از هزینه سودده‌اند.
- با داده‌ای که ندیده‌اید امتحان کنید: روی بخشی از گذشته تنظیم کنید و روی بخشِ دیگر بسنجید.
- بعد فوروارد تست کنید: چند هفته روی حسابِ آزمایشی یا روی کاغذ، با قیمتِ زنده.
ابزارِ بک‌تستِ نمودار را قدم‌به‌قدم در بک تست در تریدینگ ویو آموزش داده‌ایم.
امید ریاضی را خودمان حساب کنیم
بعد از بکتست، یک عدد از همه مهم‌تر است: امید ریاضی، یعنی به‌طورِ میانگین هر معامله چقدر سود یا ضرر میدهد. فرض کنید (مثال است) در هر معامله ۱ واحد ریسک می‌کنید:
- درصدِ برد ۴۰٪ و هر بُرد ۲ واحد سود.
- درصدِ باخت ۶۰٪ و هر باخت ۱ واحد ضرر.
- امید ریاضی: (۰٫۴ × ۲) منهای (۰٫۶ × ۱) = ۰٫۲ واحد در هر معامله.
یعنی با اینکه بیشترِ معاملهها می‌بازند، استراتژی روی کاغذ سودده است. حالا اگر هزینه‌ها در هر معامله ۰٫۱ واحد باشد، امید ریاضی نصف می‌شود. اگر ۰٫۲ باشد، به صفر می‌رسد. پس پیش از هر چیز بپرسید: «بعد از هزینه چقدر می‌ماند؟»
مدیریت سرمایه؛ بخشی که استراتژی را زنده نگه می‌دارد
من بیش از بیست سال است بازار را از نزدیک می‌بینم. آدم‌هایی که حساب‌شان را به صفر رساندند، معمولا استراتژیِ بدی نداشتند؛ حجمِ معامله‌شان بزرگ بود. قاعدهی رایج این است که در هر معامله حداکثر ۱ تا ۲ درصدِ کلِ سرمایه را به خطر بیندازید.
بیایید با هم حساب کنیم (مثال): سرمایه‌ی حساب ۱٬۰۰۰ دلار است و ۱٪ ریسک می‌کنید؛ یعنی حداکثر ۱۰ دلار ضرر در این معامله. حد ضرر ۴۰ پیپ است. پس هر پیپ باید حدودِ ۲۵ سنت ارزش داشته باشد. در یورو/دلار این تقریبا ۰٫۰۲۵ لات است. یعنی حجمِ معامله از حد ضرر و ریسک درمی‌آید، نه از دلِ آدم. روشِ کاملش را در تعیین حجم معامله نوشته‌ایم.
محاسبه‌ی دقیقِ ارزشِ پیپ و حجم را در لات در فارکس آورده‌ام. خطرِ اهرم را هم حتما در لوریج چیست بخوانید. اهرم سود را بزرگ میکند، ولی ضرر را هم به همان اندازه.
پس استراتژیِ متوسط با مدیریت سرمایه‌ی خوب زنده می‌ماند. استراتژیِ عالی با حجمِ بی‌حساب، دیر یا زود حساب را خالی میکند.
هفت اشتباهِ رایج با استراتژی‌های فارکس
- عوض‌کردنِ استراتژی بعد از سه ضرر. هر استراتژیِ خوبی دورهی ضرر دارد. اگر بعد از هر دورهی بد سراغِ روشِ تازه بروید، همیشه در بدترین بخشِ همهی روش‌ها هستید.
- خریدِ «سیستمِ تضمینی» یا سیگنالِ آماده. کسی که روشِ واقعا سوددهِ تضمینی دارد، آن را به چند صد هزار تومان نمی‌فروشد.
- بک‌تستِ بی هزینه. مخصوصا در اسکالپ، اسپرد و کارمزد می‌تواند کلِ سود را ببرد.
- بهینه‌سازیِ بیش از حد. آن‌قدر عدد را دست‌کاری می‌کنید که استراتژی گذشته را عالی توضیح دهد و آینده را نه.
- یک استراتژی برای همهی حالت‌ها. استراتژیِ رنج در روندِ قوی، و روندی در بازارِ بی‌جهت، ضرر میدهد.
- معامله لحظه‌ی خبرِ مهم بی‌برنامه. حد ضرر در آن لحظه ممکن است با قیمتِ خیلی بدتری اجرا شود.
- اهرمِ زیاد برای جبرانِ سرمایه‌ی کم. این میان‌بُر، کوتاه‌ترین راه به صفر است.
چک‌لیست پیش از اجرای هر استراتژی فارکس
- قانونِ ورود، خروج، حد ضرر و حجم را روی کاغذ نوشته‌ام.
- می‌دانم این استراتژی برای کدام حالتِ بازار است و الان بازار در کدام حالت است.
- دستکم ۵۰ معامله بکتست کرده‌ام، با هزینه‌ها.
- امید ریاضی بعد از هزینه مثبت است.
- بدترین دورهی ضررِ پشتِ سرِ همِ بکتست را دیده‌ام و تحملش را دارم.
- ریسکِ هر معامله ۱ تا ۲ درصدِ سرمایه یا کمتر است.
- تقویمِ خبرهای مهمِ این هفته را دیده‌ام.
- معاملهها را در یک دفترچه ثبت می‌کنم تا بعدا بازبینی کنم.
یک هشدارِ صادقانه درباره‌ی فارکس
فارکس بازارِ اهرمی و پرریسکی است. نهادهای ناظرِ اروپایی کارگزاران را موظف کرده‌اند درصدِ حساب‌های خردی را که ضرر می‌دهند اعلام کنند، و این عدد معمولا بیش از نیمی از حساب‌هاست و اغلب بسیار بیشتر. یعنی بیشترِ معامله‌گرانِ خرد، با هر استراتژیای، در این بازار پول از دست می‌دهند.
منطقِ این استراتژی‌ها فقط مالِ فارکس نیست. روند، رنج، شکست و مدیریت سرمایه را در مقایسه‌ی فارکس با بورسِ ایران هم می‌بینید و همین ابزارها روی بازارهای داخلی مثلِ بورس و طلا هم کاربرد دارند. تصمیمِ نهایی با خودتان است؛ فقط با چشمِ باز تصمیم بگیرید.
سوالات متداول
بهترین استراتژی فارکس برای مبتدیها کدام است؟
استراتژیای که برای همه بهترین باشد وجود ندارد. برای یادگیری، سویینگِ روندی روی نمودارِ روزانه و چهار ساعته با یکی دو جفت ارزِ اصلی و ریسکِ حداکثر ۱٪ در هر معامله سادهتر است، چون فرصتِ فکر میدهد و هزینهی اسپرد در آن کم است.
استراتژی معاملاتی را چطور بکتست کنیم؟
قانونهای ورود، خروج و حد ضرر را دقیق بنویسید، روی چند سال دادهی گذشته دستکم ۵۰ تا ۱۰۰ معامله ثبت کنید، اسپرد و کارمزد و سواپ را کم کنید و امید ریاضی را بسنجید. بعد چند هفته با قیمتِ زنده و حسابِ آزمایشی فوروارد تست کنید.
یک استراتژی برای همهی جفت ارزها جواب میدهد؟
معمولا نه. نوسان، اسپرد و ساعتِ فعالیتِ هر جفت ارز فرق دارد. منطقِ استراتژی می‌تواند یکی باشد، ولی فاصلهی حد ضرر، ساعتِ معامله و حجم باید برای هر جفت ارز جدا تنظیم و دوباره بکتست شود.
اسکالپینگ در فارکس سودآور است؟
برای بیشترِ آدمها سخت است. چون هدفِ سودِ هر معامله کوچک است، اسپرد و کارمزد سهمِ بزرگی از آن را میخورند. اسکالپ فقط با اسپردِ خیلی پایین، ساعتهای شلوغ، تمرکزِ کامل و انضباطِ سخت معنا دارد و برای شروع مناسب نیست.
سویینگ چیست و فرقش با دی تریدینگ چیست؟
سویینگ یعنی نگهداشتنِ معامله از چند روز تا چند هفته برای گرفتنِ یک موجِ قیمت. دی تریدر همهی معاملهها را همان روز میبندد. سویینگ وقتِ کمتری پای نمودار میخواهد ولی هزینهی سواپِ شبانه و ریسکِ خبرِ آخرِ هفته دارد.
کری ترید چیست و چه ریسکی دارد؟
کری ترید یعنی فروشِ ارزی با نرخِ بهرهی پایین و خریدِ ارزی با نرخِ بهرهی بالا تا هر شب اختلافِ بهره را بگیرید. ریسکش این است که ارزِ پربهره ناگهان ارزش از دست بدهد و سودِ ماهها در چند روز از بین برود.
در هر معامله چند درصد سرمایه را ریسک کنیم؟
قاعدهی رایج حداکثر ۱ تا ۲ درصدِ کلِ سرمایه در هر معامله است. حجمِ معامله را از همین عدد و فاصلهی حد ضرر حساب کنید، نه از حس. این قاعده کمک میکند دورهی ضررهای پشتِ سرِ هم حساب را خالی نکند.
استراتژی پرایس اکشن بهتر است یا اندیکاتور؟
هیچکدام ذاتا بهتر نیست. پرایس اکشن به خودِ قیمت و سطحها نگاه میکند و اندیکاتورها همان قیمت را به شکلِ دیگری خلاصه میکنند. مهم این است که قانونها روشن و آزموده باشند. خیلیها پرایس اکشن را با یکی دو اندیکاتورِ ساده ترکیب میکنند.
جمع‌بندی
استراتژی فارکس یک دستورِ پختِ نوشته‌شده است: کجا وارد شوید، کجا بیرون بیایید، چقدر ریسک کنید. اول ببینید کدام سبکِ زمانی (اسکالپ، روزانه، سویینگ یا پوزیشن) به زندگی‌تان می‌خورد، بعد منطقی را انتخاب کنید که با حالتِ بازار جور است: روندی، رنج، شکست، خبری، کری ترید یا بازگشت به میانگین.
پس دفعه‌ی بعد که کسی «بهترین استراتژی فارکس» را به شما پیشنهاد داد، سه سوال بپرسید: برای کدام حالتِ بازار است؟ بعد از هزینه‌ها امید ریاضی‌اش چقدر است؟ و در بدترین دوره‌اش چند ضررِ پشتِ سرِ هم داده است؟ اگر جواب نداشت، استراتژی نیست؛ وعده است.