پوزیشن تریدینگ چیست؟ سبک معامله‌ی میان‌مدت، تایم فریم، استراتژی و فرق با سویینگ
فهرست مطالب۱۵ بخش
- پوزیشن تریدینگ چیست؟ یک تشبیه ساده
- پوزیشن یعنی چه؟
- جای پوزیشن تریدینگ میان سبکهای معامله‌گری
- فرق پوزیشن تریدینگ با سویینگ چیست؟
- پوزیشنتریدر با سرمایهگذار بلندمدت چه فرقی دارد؟
- پوزیشنتریدر چطور تحلیل میکند؟ بنیادی برای انتخاب، تکنیکال برای زمان
- تحلیل بنیادی: کدام سهم؟
- تحلیل تکنیکال: کی بخریم، کی بفروشیم؟
- برای پوزیشن تریدینگ کدام تایم فریم را استفاده کنیم؟
- سه استراتژی رایج پوزیشن تریدینگ
- ۱. سوار شدن بر روند با میانگین متحرک
- ۲. ورود در شکست
- ۳. خرید در اصلاح (پولبک)
- حد ضرر و مدیریت سرمایه در پوزیشن تریدینگ
- یک مثال عددی کامل از پوزیشن تریدینگ
- پوزیشن تریدینگ در بورس ایران؛ چند نکته‌ی خاص
- مزایا و معایب پوزیشن تریدینگ
- پوزیشن تریدینگ برای چه کسانی مناسب است؟
- شش اشتباه رایج پوزیشن‌تریدرها
- سوالات متداول
- جمع‌بندی
پوزیشن تریدینگ (Position Trading) یعنی سبکی از معامله که در آن سهم یا دارایی را چند هفته تا چند ماه نگه می‌دارید تا از یک روند بزرگ سود بگیرید. پوزیشنتریدر به بالا و پایین‌های کوچک روزانه اعتنا نمی‌کند، با نمودار روزانه و هفتگی کار میکند و تحلیل بنیادی را کنار تحلیل تکنیکال می‌گذارد.
خیلی‌ها پیش من می‌آیند و میگویند: «وقت ندارم هر روز پای تابلو بنشینم. یعنی من نمی‌توانم معامله‌گر باشم؟» جواب این است که می‌توانید، ولی باید سبکی را انتخاب کنید که با زندگی‌تان جور باشد. پوزیشن تریدینگ برای همین آدم‌ها ساخته شده است. بیایید با هم ببینیم دقیقا چیست، با سویینگ چه فرقی دارد، و در بورس ایران چه نکته‌های خاصی دارد.
پوزیشن تریدینگ چیست؟ یک تشبیه ساده
یک رودخانه را در نظر بگیرید. آب رودخانه به یک سمت می‌رود، ولی روی سطحش موج‌های کوچک به این طرف و آن طرف می‌خورند. کسی که قایق را روی جریان اصلی رها میکند و به موج‌ها کاری ندارد، همان پوزیشنتریدر است. کسی که می‌خواهد سوار هر موج کوچک شود، نوسان‌گیر یا اسکالپر است.
پس پوزیشنتریدر دو کار اصلی دارد. اول، تشخیص بدهد که یک روند بزرگ (یعنی حرکت چندماهه‌ی قیمت به یک سمت) شروع شده است. دوم، آن‌قدر صبر کند تا روند تمام شود، نه زودتر. سخت‌ترینش دومی است، چون در راه یک روند بزرگ، قیمت چند بار عقب می‌رود و دل آدم را خالی میکند.
این سبک را «معامله‌ی میان‌مدت» هم میگویند. از ترید روزانه کندتر است و از سرمایه‌گذاری چندساله تندتر. برای شناختن همهی سبک‌ها کنار هم، مقاله‌ی سبک معامله‌گری چیست؟ را ببینید. اینجا فقط روی پوزیشن تریدینگ عمیق می‌شویم.
پوزیشن یعنی چه؟
«پوزیشن» در بازار یعنی موقعیت معاملاتی؛ یعنی معاملهای که باز کردهاید و هنوز نبستهاید. وقتی سهمی می‌خرید، یک پوزیشن خرید باز کردهاید. وقتی آن را می‌فروشید، پوزیشن بسته میشود. فرق سود یا زیان شما هم در همین فاصله ساخته میشود.
پوزیشن دو نوع اصلی دارد: لانگ، یعنی خرید به امید بالا رفتن قیمت، و شورت، یعنی فروش به امید پایین آمدن قیمت. این دو را در مقاله‌ی پوزیشن لانگ و شورت به زبان ساده با مثال توضیح داده‌ام. پس «پوزیشن تریدینگ» یعنی معاملهای که پوزیشنش را مدت نسبتا طولانی باز نگه می‌دارید.
جای پوزیشن تریدینگ میان سبکهای معامله‌گری
سبکهای معامله‌گری را میشود روی یک خط چید: هر چه به راست برویم، مدت نگه‌داری کوتاه‌تر میشود. پوزیشن تریدینگ نزدیک سر دیگر این خط است، درست قبل از سرمایه‌گذاری بلندمدت.
جدول زیر همین خط را با جزییات نشان میدهد. عددها تقریبی‌اند و هر معامله‌گر کمی با دیگری فرق دارد.
| سبک | مدت هر معامله | تایم فریم رایج | وقت لازم | تعداد معامله |
|---|---|---|---|---|
| اسکالپینگ | چند ثانیه تا چند دقیقه | ۱ تا ۵ دقیقه | تمام‌وقت | ده‌ها بار در روز |
| دی‌تریدینگ | درون یک روز | ۵ دقیقه تا ۱ ساعت | همهی ساعت بازار | چند بار در روز |
| سویینگ | چند روز تا چند هفته | ۴ ساعته و روزانه | روزی نیم تا یک ساعت | چند بار در ماه |
| پوزیشن تریدینگ | چند هفته تا چند ماه | روزانه و هفتگی | چند ساعت در هفته | چند بار در سال |
| سرمایه‌گذاری بلندمدت | چند سال | هفتگی و ماهانه | گاه‌به‌گاه | خیلی کم |
یک نکته از این جدول مهم است: هر چه به پایین جدول می‌آییم، وقت کمتری لازم است ولی صبر بیشتری. پس پوزیشن تریدینگ برای کسی است که وقتش کم و حوصله‌اش زیاد است.
فرق پوزیشن تریدینگ با سویینگ چیست؟
این دو سبک از همه بیشتر با هم قاطی می‌شوند، چون هر دو معامله را بیش از یک روز نگه می‌دارند. فرض کنید قیمت یک سهم در شش ماه از ۱۰ هزار تومان به ۱۶ هزار تومان رسیده و در این راه سه بار بالا رفته و کمی برگشته است (این فقط مثال است).
- سویینگتریدر هر موج را جدا میگیرد: در ۱۰ هزار میخرد، در ۱۲ هزار میفروشد، در ۱۱ هزار دوباره میخرد و همین‌طور. چند معامله‌ی کوچکتر.
- پوزیشنتریدر کل مسیر را یک معامله میبیند: در ۱۰ هزار میخرد و تا وقتی روند صعودی نشکسته نگه میدارد. افتهای میان راه را تحمل میکند.
| موضوع | سویینگ | پوزیشن تریدینگ |
|---|---|---|
| هدف | یک موج کوتاه | کل یک روند بزرگ |
| حد ضرر | نزدیک‌تر | بازتر |
| حجم هر معامله | بزرگ‌تر | کوچکتر (چون حد ضرر دورتر است) |
| نقش تحلیل بنیادی | کم | زیاد |
| سهم کارمزد از سود | بیشتر | کمتر |
| سختی اصلی | پیدا کردن کف و سقف هر موج | صبر در افتهای میان راه |
کدام بهتر است؟ هیچ‌کدام به‌طور مطلق. سویینگ در بازار بی‌روند (رنج) بهتر جواب میدهد و پوزیشن تریدینگ در بازارهای پرروند. اگر می‌خواهید سویینگ را کامل بشناسید، مقاله‌ی سویینگ تریدینگ یا نوسان‌گیری را بخوانید.
پوزیشنتریدر با سرمایهگذار بلندمدت چه فرقی دارد؟
هر دو سهم را مدتی طولانی نگه می‌دارند، پس از دور شبیه هم‌اند. فرق اصلی در «دلیل فروش» است.
- سرمایهگذار سهم یک شرکت خوب را میخرد چون به خود آن کسبوکار باور دارد. وقتی میفروشد که حال شرکت بد شود یا قیمت خیلی بالاتر از ارزشش برود.
- پوزیشنتریدر سهم را میخرد چون روند قیمت را صعودی میبیند و فکر میکند ادامه دارد. وقتی میفروشد که روند بشکند یا به حد ضررش برسد، حتی اگر شرکت هنوز خوب باشد.
پس پوزیشنتریدر هنوز یک تریدر است: حد ضرر دارد، برنامه‌ی خروج دارد و عاشق سهم نمیشود. این دو نگاه را در مقاله‌ی تفاوت سرمایه‌گذاری و معامله‌گری مفصل مقایسه کرده‌ایم.
پوزیشنتریدر چطور تحلیل میکند؟ بنیادی برای انتخاب، تکنیکال برای زمان
کسی که سهم را چند ماه نگه میدارد، نمیتواند فقط به نمودار نگاه کند. در چند ماه، گزارش‌های فصلی، مجمع و خبرهای صنعت می‌آیند و می‌توانند روند را عوض کنند. برای همین بیشتر پوزیشن‌تریدرها از هر دو تحلیل استفاده می‌کنند.
تحلیل بنیادی: کدام سهم؟
تحلیل بنیادی یعنی بررسی خود شرکت: سود می‌سازد؟ فروشش رو به رشد است؟ صنعتش در این دوره باد موافق دارد یا مخالف؟ پوزیشنتریدر لازم نیست ارزش‌گذاری کامل انجام بدهد، ولی باید مطمین شود پشت روند قیمت یک دلیل واقعی هست.
یک روش ساده‌ی رایج، نگاه از بالا به پایین است:
- بازار: کل بورس در چه حالی است؟ نمودار شاخص کل بورس را در تایم فریم هفتگی ببینید.
- صنعت: کدام صنعت‌ها جلوترند؟ مثلا وقتی دلار بالا می‌رود، شرکت‌های صادراتی معمولا بیشتر توجه می‌گیرند.
- شرکت: در همان صنعت، کدام شرکت گزارش‌های بهتری دارد؟ گزارش‌ها را از سامانه‌ی کدال بخوانید.
تحلیل تکنیکال: کی بخریم، کی بفروشیم؟
وقتی سهم را انتخاب کردید، تحلیل تکنیکال کمک میکند زمان ورود و خروج را پیدا کنید. پوزیشنتریدر معمولا سراغ ابزارهای ساده می‌رود: خط روند، سطح‌های حمایت و مقاومت، و میانگین متحرک. ابزار پیچیده و اندیکاتورهای زیاد در این سبک بیشتر گیج می‌کنند تا کمک.
پس تقسیم کار روشن است: بنیادی می‌گوید «چه بخرم»، تکنیکال می‌گوید «کی بخرم و کی بیرون بیایم».
برای پوزیشن تریدینگ کدام تایم فریم را استفاده کنیم؟
تایم فریم یعنی هر شمع (کندل) روی نمودار نماینده‌ی چه مدتی است. در نمودار روزانه هر کندل یک روز معاملاتی است و در هفتگی هر کندل یک هفته. برای پوزیشن تریدینگ، ترکیب رایج این است:
- هفتگی برای جهت: اول در نمودار هفتگی ببینید روند بزرگ به کدام سمت است. اگر سقف‌ها و کف‌ها پایین‌تر می‌آیند، خرید نکنید.
- روزانه برای ورود: وقتی جهت هفتگی صعودی بود، در نمودار روزانه دنبال یک نقطه‌ی ورود خوب بگردید؛ مثلا برگشت قیمت به یک حمایت.
- ماهانه، گاهی: برای دیدن تصویر خیلی بزرگ، یک نگاه به نمودار ماهانه بد نیست.
تشبیهش مثل سفر با ماشین است. نمودار هفتگی نقشه‌ی جاده است که می‌گوید به کدام شهر می‌روید. نمودار روزانه پیچ‌های جلوی چشم شماست. اگر فقط پیچ‌ها را ببینید، راه را گم می‌کنید. درباره‌ی ترکیب تایم فریم‌ها در مقاله‌ی تایم فریم چیست؟ بیشتر گفته‌ام.
سه استراتژی رایج پوزیشن تریدینگ
پوزیشن‌تریدرها راه‌های زیادی دارند، ولی بیشترشان روی یکی از این سه پایه‌اند. هر سه را با زبان ساده ببینیم.
۱. سوار شدن بر روند با میانگین متحرک
میانگین متحرک یعنی میانگین قیمت چند روز گذشته که روی نمودار به شکل یک خط نرم دیده میشود. پوزیشن‌تریدرها معمولا از میانگین‌های کندتر مثل ۵۰ روزه و ۲۰۰ روزه استفاده می‌کنند. قاعده‌ی ساده‌ی رایج این است: تا وقتی قیمت بالای میانگین بلندمدت است و میانگین کوتاه‌تر بالای بلندتر، روند صعودی است و پوزیشن را نگه می‌دارید.
این روش همان معامله روندی است، با این فرق که پوزیشنتریدر آن را در تایم فریم بزرگ‌تر و با صبر بیشتر اجرا میکند.
۲. ورود در شکست
گاهی قیمت ماه‌ها زیر یک سقف میماند و هر بار به آن می‌رسد، برمی‌گردد. وقتی بالاخره این سقف را با حجم معامله‌ی خوب می‌شکند، ممکن است یک روند تازه شروع شود. پوزیشنتریدر اینجا وارد میشود. خطرش «شکست کاذب» است؛ یعنی قیمت سقف را رد میکند و چند روز بعد برمی‌گردد. شکست معتبر را در مقاله‌ی بریک اوت چیست؟ توضیح داده‌ام.
۳. خرید در اصلاح (پولبک)
در یک روند صعودی، قیمت گاهی چند هفته عقب می‌رود و دوباره راه می‌افتد. این عقب‌نشینی را اصلاح یا پولبک میگویند. پوزیشن‌تریدری که روند را دیر دیده، به‌جای خریدن در اوج، صبر میکند تا قیمت به یک حمایت برگردد و بعد میخرد. این روش قیمت بهتری میدهد، ولی گاهی اصلاح نمی‌آید و قطار بدون شما می‌رود.
پس هیچ استراتژی‌ای بی‌عیب نیست. مهم این است که یکی را انتخاب کنید، قاعده‌اش را بنویسید و به آن پایبند بمانید.
حد ضرر و مدیریت سرمایه در پوزیشن تریدینگ
اینجا جایی است که خیلی‌ها اشتباه می‌کنند. پوزیشنتریدر چون سهم را چند ماه نگه میدارد، باید حد ضرر بازتری بگذارد. اگر حد ضرر را خیلی نزدیک بگذارد، با اولین اصلاح عادی از روند بیرون پرت میشود. ولی حد ضرر باز یعنی ضرر بزرگ‌تر در هر بار شکست. راه حل چیست؟ حجم کوچکتر.
بیایید با هم حساب کنیم. فرض کنید کل سرمایه‌ی معاملاتی شما ۱۰۰ میلیون تومان است و قاعده‌تان این است که در هر معامله حداکثر ۲٪ کل سرمایه، یعنی ۲ میلیون تومان، ضرر کنید (این همان قانون ۲ درصد است).
- سویینگتریدر حد ضرر را ۵٪ پایین‌تر از قیمت خرید می‌گذارد. پس می‌تواند ۲ تقسیم بر ۵٪، یعنی ۴۰ میلیون تومان سهم بخرد.
- پوزیشنتریدر حد ضرر را ۱۵٪ پایین‌تر می‌گذارد. پس فقط ۲ تقسیم بر ۱۵٪، یعنی حدود ۱۳ میلیون تومان سهم میخرد.
در هر دو حالت اگر حد ضرر بخورد، همان ۲ میلیون تومان از دست می‌رود. فقط حجم فرق میکند. برای همین پوزیشنتریدر معمولا سرمایه‌اش را بین چند سهم تقسیم میکند. روش کامل این حساب را در مقاله‌ی حجم معامله (پوزیشن سایزینگ) نوشته‌ام.
یک ابزار دیگر هم به کار پوزیشنتریدر خیلی می‌آید: حد ضرر متحرک. یعنی وقتی قیمت بالا می‌رود، حد ضرر را هم پشت سرش بالا می‌برید؛ مثلا همیشه زیر آخرین کف مهم هفتگی یا زیر میانگین متحرک. این‌طوری سودِ به‌دست‌آمده کم‌کم قفل میشود و شما مجبور نیستید حدس بزنید سقف کجاست.
یک مثال عددی کامل از پوزیشن تریدینگ
این مثال فرضی است و فقط برای فهم روش است، نه پیشنهاد خرید هیچ سهمی.
- انتخاب: گزارش‌های فصلی شرکت «الف» در کدال نشان میدهد فروش و سودش چند فصل پشت سر هم بیشتر شده است. صنعتش هم در این دوره رونق دارد.
- جهت: در نمودار هفتگی، سهم چند ماه است سقف و کف بالاتر می‌سازد.
- ورود: قیمت به حمایت ۱۰ هزار تومانی برمی‌گردد و در نمودار روزانه نشانه‌ی برگشت میدهد. با ۱۳ میلیون تومان، یعنی حدود ۱٬۳۰۰ سهم، می‌خرید.
- حد ضرر: زیر آخرین کف مهم، روی ۸٬۵۰۰ تومان؛ یعنی ۱۵٪ پایین‌تر.
- مدیریت: هر بار که در نمودار هفتگی کف بالاتری ساخته شد، حد ضرر را زیرش می‌برید.
- خروج: پنج ماه بعد قیمت به ۱۶ هزار تومان می‌رسد و بعد برمی‌گردد. حد ضرر متحرک که حالا روی ۱۴٬۵۰۰ تومان است، فعال میشود و می‌فروشید.
نتیجه: از ۱۰ هزار به ۱۴٬۵۰۰ تومان، یعنی ۴۵٪ سود پیش از کارمزد. روی ۱۳ میلیون تومان میشود حدود ۵ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان. دقت کنید که سقف ۱۶ هزار را نگرفتید. پوزیشنتریدر هیچ‌وقت در سقف نمی‌فروشد؛ همیشه کمی بعد از سقف بیرون می‌آید. این بهایی است که برای ماندن در کل روند میپردازد.
حالا کارمزد را هم ببینیم. در بورس تهران یک دور کامل خرید و فروش سهم، با مالیات فروش، کمی بیشتر از ۱ درصد مبلغ معامله هزینه دارد (عدد دقیق روز را در مقاله‌ی کارمزد معاملات بورس ببینید). پوزیشنتریدر در این مثال یک بار این هزینه را داد. سویینگ‌تریدری که همین مسیر را در هشت معامله‌ی کوچک گرفته باشد، هشت بار داده است؛ یعنی حدود ۱۰٪ فقط کارمزد. پس سبک کندتر، در کارمزد خیلی ارزان‌تر است.
پوزیشن تریدینگ در بورس ایران؛ چند نکته‌ی خاص
بیشتر منبع‌های آموزشی این سبک را برای بازارهای جهانی نوشته‌اند. بورس تهران قاعده‌های خودش را دارد که روی این سبک اثر مستقیم می‌گذارد.
- عملا فقط خرید: در بازار سهام ایران فروش استقراضی (شورت) برای سرمایهگذار معمولی رایج نیست. پس پوزیشنتریدر در بورس بیشتر در روندهای صعودی کار میکند و در روند نزولی بهترین کار، بیرون ماندن است.
- دامنهی نوسان و صف فروش: قیمت هر سهم در یک روز فقط تا یک سقف و کف مجاز حرکت میکند (دامنه نوسان بورس). وقتی خبر بدی می‌آید، ممکن است چند روز صف فروش بماند و حد ضرر شما اصلا اجرا نشود. پس ضرر واقعی می‌تواند از حد ضرری که نوشته‌اید بزرگ‌تر شود.
- بسته شدن نماد: در چند ماه نگه‌داری، احتمال دارد نماد برای مجمع یا افشای اطلاعات چند روز یا بیشتر بسته شود. در این مدت هیچ حد ضرری کار نمی‌کند.
- مجمع و سود نقدی: بعد از مجمع، قیمت سهم به اندازه‌ی سود نقدی پایین می‌آید. این افت را با شکست روند اشتباه نگیرید؛ نمودار را تعدیل‌شده ببینید.
- اثر تورم و دلار: در ایران بسیاری از روندهای بزرگ بورس با تغییر انتظار تورم و نرخ ارز گره خورده‌اند. پوزیشنتریدر باید این تصویر کلان را هم دنبال کند.
پس در بورس ایران، پوزیشن تریدینگ یعنی صبوری در روند صعودی، حجم کمتر از چیزی که در کتاب‌ها می‌خوانید، و آماده بودن برای روزهایی که نمیشود فروخت.
مزایا و معایب پوزیشن تریدینگ
هر سبکی بهایی دارد. این جدول دو طرف را کنار هم می‌گذارد.
| مزیت | عیب |
|---|---|
| وقت کم: چند ساعت در هفته کافی است و با شغل دیگر جور درمی‌آید | سرمایه چند ماه درگیر یک معامله میماند |
| کارمزد کمتر، چون تعداد معامله کم است | حد ضرر باز یعنی هر ضرر، به درصد، بزرگ‌تر است |
| فشار روانی روزانه کمتر و تصمیم‌های کمتر از سر هیجان | تحمل افتهای میان راه سخت است |
| یک روند خوب می‌تواند چند ضرر کوچک را جبران کند | در بازار بی‌روند، بارها حد ضرر می‌خورد |
| تحلیل بنیادی پشتوانه‌ی معامله است | هیچ‌وقت در سقف نمی‌فروشید |
اگر به ستون راست بیشتر از ستون چپ اهمیت می‌دهید، این سبک احتمالا برای شماست.
پوزیشن تریدینگ برای چه کسانی مناسب است؟
این چند پرسش را صادقانه از خودتان بپرسید. اگر بیشترشان «بله» است، این سبک ارزش امتحان دارد.
- شغل یا کار دیگری دارید و نمی‌توانید همهی ساعت بازار پای تابلو باشید؟
- اگر سهمتان در یک هفته ۸٪ پایین برود ولی روند هفتگی سالم باشد، می‌توانید آرام بمانید؟
- حوصله دارید گزارش‌های مالی را بخوانید و فقط به نمودار تکیه نکنید؟
- پولی که وارد می‌کنید، تا چند ماه لازمتان نمیشود؟ (پول قسط و اجاره و جهیزیه نیست؟)
- می‌توانید ماه‌ها هیچ معاملهای نکنید، وقتی بازار روند ندارد؟
اگر برعکس، دوست دارید هر روز معامله کنید و بی‌کاری در بازار حوصله‌تان را سر می‌برد، احتمالا سویینگ یا سبکهای کوتاه‌تر به شخصیت شما نزدیک‌ترند. مقاله‌ی تفاوت اسکالپ و سویینگ کمکتان میکند آن طرف خط را هم بشناسید.
شش اشتباه رایج پوزیشن‌تریدرها
- حد ضرر نگذاشتن به این بهانه که «بلندمدت است»: این‌طوری یک معامله‌ی میان‌مدت بی‌صدا تبدیل به سهمی میشود که سال‌ها در ضرر مانده است.
- حجم سویینگ با حد ضرر پوزیشن: حد ضرر را باز می‌گذارند ولی حجم را کم نمی‌کنند. نتیجه، یک ضرر خیلی بزرگ است.
- نگاه کردن هر روزه به نمودار ساعتی: کسی که در سبک کند، نمودار تند میبیند، با هر تکان کوچک می‌ترسد و زود میفروشد.
- عاشق سهم شدن: وقتی روند شکست، «شرکت خوبی است» دلیل ماندن نیست. شما تریدر هستید، نه سهام‌دار وفادار.
- همهی پول در یک سهم: چند ماه زمان زیادی است و هر خبری ممکن است بیاید. تقسیم سرمایه بین چند سهم، ریسک یک اتفاق بد را کم میکند.
- جا ماندن از واقعیت‌های بورس ایران: صف فروش، بسته شدن نماد و افت قیمت بعد از مجمع را در برنامه حساب نکردن.
اگر بخواهم همهی این‌ها را در یک جمله بگویم: پیش از ورود، برنامه‌ی خروج را بنویسید. ساختن چنین برنامه‌ای را در مقاله‌ی استراتژی معاملاتی و برنامه‌ی معاملاتی قدم‌به‌قدم گفته‌ام.
سوالات متداول
پوزیشن تریدینگ چیست؟
پوزیشن تریدینگ سبکی از معامله است که در آن سهم یا دارایی را چند هفته تا چند ماه نگه می‌دارید تا از یک روند بزرگ سود بگیرید. معامله‌گر به نوسان‌های کوچک روزانه توجه نمی‌کند و از تحلیل بنیادی و تکنیکال با هم استفاده میکند.
پوزیشن یعنی چه؟
پوزیشن یعنی موقعیت معاملاتی؛ معاملهای که باز کردهاید و هنوز نبستهاید. خرید به امید بالا رفتن قیمت را پوزیشن لانگ و فروش به امید پایین آمدن قیمت را پوزیشن شورت میگویند. با فروختن یا بازخرید، پوزیشن بسته میشود.
پوزیشن تریدینگ با سویینگ تریدینگ چه فرقی دارد؟
سویینگتریدر هر موج کوتاه را جدا میگیرد و معامله را چند روز تا چند هفته نگه میدارد. پوزیشنتریدر کل یک روند بزرگ را یک معامله میبیند، چند هفته تا چند ماه میماند، حد ضرر بازتر و حجم کوچکتری دارد و کارمزد کمتری میپردازد.
برای پوزیشن تریدینگ کدام تایم فریم مناسب است؟
ترکیب رایج، نمودار هفتگی برای دیدن جهت روند بزرگ و نمودار روزانه برای پیدا کردن نقطه‌ی ورود و خروج است. گاهی یک نگاه به نمودار ماهانه هم تصویر کلی را روشن‌تر میکند. نمودارهای دقیقه‌ای و ساعتی در این سبک بیشتر گیج‌کننده‌اند.
پوزیشن تریدینگ برای چه کسانی مناسب است؟
برای کسی که شغل دیگری دارد و نمیتواند همهی ساعت بازار پای تابلو باشد، حوصلهی خواندن گزارش مالی دارد، افتهای میان راه را تحمل میکند و پولی وارد میکند که تا چند ماه لازمش نمیشود. برای آدم کمحوصله و هیجانی مناسب نیست.
حد ضرر در پوزیشن تریدینگ چقدر باشد؟
عدد ثابتی ندارد، ولی معمولا بازتر از سویینگ است و زیر یک کف مهم در نمودار روزانه یا هفتگی گذاشته میشود. چون حد ضرر دورتر است، باید حجم هر معامله را کوچکتر بگیرید تا ضرر هر معامله از حدود ۱ تا ۲ درصد کل سرمایه بیشتر نشود.
آیا پوزیشن تریدینگ در بورس ایران جواب میدهد؟
بله، بهخصوص در دورههای صعودی، و کارمزد کمتری از سبکهای کوتاهمدت دارد. ولی چون شورت برای عموم رایج نیست، دامنهی نوسان و صف فروش داریم و نماد گاهی بسته میشود، باید حجم را کوچکتر گرفت و در روند نزولی بیرون ماند.
پوزیشنتریدر با سرمایهگذار چه فرقی دارد؟
سرمایهگذار بهخاطر خود کسبوکار سهم میخرد و وقتی میفروشد که حال شرکت بد شود یا قیمت از ارزش خیلی بالاتر برود. پوزیشنتریدر بهخاطر روند قیمت میخرد و وقتی روند بشکند یا حد ضرر بخورد، میفروشد، حتی اگر شرکت هنوز خوب باشد.
جمع‌بندی
پوزیشن تریدینگ یعنی پیدا کردن یک روند بزرگ و ماندن در آن تا وقتی که تمام شود. این سبک وقت کم ولی صبر زیاد می‌خواهد. با تحلیل بنیادی سهم را انتخاب می‌کنید، با نمودار هفتگی جهت را می‌بینید، با نمودار روزانه وارد می‌شوید و با حد ضرر متحرک بیرون می‌آیید.
رازش در یک حساب ساده است: حد ضرر بازتر، حجم کوچکتر. و در بورس ایران چند نکته‌ی بیشتر: فقط در روند صعودی، با احتیاط بیشتر در برابر صف فروش و بسته شدن نماد.
پس اگر وقتتان کم است و دلتان نمی‌خواهد هر روز با تابلو کلنجار بروید، پوزیشن تریدینگ را با پول کم امتحان کنید. یک دفترچه بردارید، قاعده‌ی ورود و خروج و حد ضرر را پیش از هر معامله بنویسید و چند ماه نتیجه را بسنجید. تصمیم نهایی با خودتان.